My thoughts shared with you

25.febrúar 2019

Góðan daginn

Ég er að velta fyrir mér hvort fólk geri sér almennt grein fyrir hversu mikil tíðindi það eru þegar verkalýðsfélög lýsa stuðningi við kjör eldri borgara og öryrkja?

Höfum við hugleitt hvað þetta getur þýtt?

Eins og ég hef sagt hundrað sinnum hér þá finnst mér forysta eldri borgara grútmáttlaus og það sem verra er að hún er oft, að því er mér sýnist, að vinna fyrir þá sem betur mega sín.

Dæmi um vinnubrögð sem ég er að tala um eru til dæmis half and half eftirlaunin, frítekjumark fyrir þá sem eru enn að vinna og að ég minnist nú ekki á þætti í sjónvarpi sem hafa verið um eitt og annað, sem ekki kemur þeim sem eru matarlaus síðustu daga mánaðanna, við.

Hin ótrúlegu viðtöl við formann Landssambands eldri borgara þar sem hún vill að ipad öpp leiðbeini eldri borgurum um hvenær kominn sé tími til þess að taka meðölin er svo hlægilegt að orð eru ekki nægilega sterk.

Veit formanns nefna ekki að margir eldri borgara eiga ekki ipad eða iphone. Margir þeirra kunna ekki á tölvur og hvernig á að hugsa um þá? Bara láta þá eiga sig?

Frú formaður LEB gæti vel farið í ferðalag niður á jörðina og litið á fátæku eldri borgarana, rétt svona til tilbreytingar. Henni yrði ábyggilega ekki boðið þar í vínarbrauð og kökur. Hins vegar gæti verið til hunda eða katta matur í dós og vatnsdropi úr krananum.

Gráa strýið sem nú er aðalmerkið um að hægt sé að treysta fólki fyrir hinu og þessu er auðvitað kapituli út af fyrir sig sem ég ætla ekki að minnast á þennan morguninn.

Nei, alvöru baráttufólk fyrir bættum kjörum eldri borgara og réttlæti eru fólk eins og Sólveig, Ragnar Þór og Vilhjálmur. Hafið þið lesið greinina eftir Ragnar Þór þar sem hann segir frá því þegar hann settist niður með föður sínum og komst að raun um hver kjör hans yrðu þegar hann hætti að vinna?

Hafið þið lesið yfirlýsinguna frá Ragnari þar sem hann lofar að styrkja málssókn gegn ríkinu sem nú er að fara í gang vegna þjófnaðar á sparnaði okkar í lífeyrissjóði?

Við skulum ekki láta fara fram hjá okkur hin stóru tíðindi sem eru að verkalýðsforystan er nú í fyrsta skipti í mörg ár að taka eldri borgara og öryrkja með í baráttuna fyrir mannsæmandi lífi á landi þar sem peningar drjúpa af trjánum, en bara fyrir fólk eins og fjármálaráðherra og hans líka.

Lygi þeirra sem standa í ræðustól Alþingis og halda því fram að hækkanir hafi verið tugir prósenta og skerðingar afnumdar hér og þar er kannski ekki lygi. Kannski eru fullyrðingar þessa fólks bara einskær heimska og vanþekking að ég minnist ekki á gengdarlausann hroka.

Kannski væri ágætt að FEB gerði myndbönd eins og þau um gráa hárið, þar sem sýnd væru andlit þeirra sem ekki eiga mat á diskinn sinn núna þegar nokkrir dagar eru eftir af þessum mánuði, og horfa fram á nákvæmlega sömu stöðu í næsta mánuði, reyndar aðeins verri því sá mánuður er lengri en þessi.

Auðvitað hef ég ekki trú á baráttu LEB eða FEB eða yfirleitt annarra félaga eldri borgar. Ekki fyrir bættum kjörum. Dansiböll og bingó eru líklega ofar í huga stjórnenda og koníaksglös á kaffistofum.

Ég tek ofan fyrir nýju forystunni í verkalýðsmálum. Þar er fólk sem skilur hvað það er að eiga ekki fyrir brýnustu nauðsynjum.

Alþingismenn þyrftu að setjast á skólabekk og læra um líf venjulegs fólks en auðvitað gerist það ekki. Þeir sem komu sér inn með undirferli og smeðjulegum brosum og þóttust ætla að berjast fyrir kjörum fátæklinga greiddu atkvæði gegn því að skattar yrðu hækkaðir á hátekjur. Svona eru nú sumir samkvæmir sjálfum sér og nú búnir að ganga í eina sæng með einum latasta þingmanni allra tíma sem mætir í vinnuna þegar honum sýnist og býr á eyðibýli á meðan konan lifir í vellystingum á höfuðborgarsvæðinu.

Já það er ekki að undra að fólk kjósi sama sukkið yfir sig aftur og aftur, eða hvað? Trúir einhver því að í flokki eins af ríkustu mönnu landsins verði barist fyrir málefnum fátæks fólks bara af því að 2 bættust við þingflokkinn. Tveir sem lugu sig inn á þing en sýna nú sitt rétta andlit. Trúir fólk bara hverju sem er?

Hulda Björnsdóttir

2.febrúar 2019

Góðan daginn

Kerfið sem við búum til getur verið hlægilegt einstaka sinnum.

Nú á að fara í mál við ríkið vegna upptöku á sparnaði okkar í lífeyrissjóði.

Hunskist FEB og LEB til þess að styðja málið verður hægt að stofna söfnunarreikning og ganga frá lögmæti hans og fólk getur farið að leggja inn.

Þar sem FEB og LEB svara ekki bréfum dregst málið og hvað liggur að baki tregðu Ellerts og Þórunnar get ég ekki útskýrt.

Ég ætla að styðja þetta mál og það kemur til með að taka nokkur ár og kosta mikla peninga.

Þar sem reikningur söfnunarinnar er ekki tilbúinn datt mér það snjallræði í hug að leggja til hliðar það sem ég ætla að gefa, 10 þúsund á mánuði, og fannst mér tilvalið að nota reikning sem ég á í Íslandsbanka sem geymslu í bili.

Allt er þetta nú gott, enn þá!

Þegar ég fór að hugleiða að líklega fengi ég einhverja vexti á innleggin ef þau stæðu óhreifð í einhvern tíma varð mér eiginlega hálf illt.

Og nú kemur brandarinn sem ég hef eiginlega ekki getað hætt að hlæja að.

Ég legg inn, fæ vexti frá bankanum og greiðslur til mín frá TR lækka!

Já, það er satt. Greiðslur frá TR lækka vegna vaxtatekna!

Sparnaðurinn, sem er í raun bara tímabundin geymsla, þar til ég get lagt inn hjá lögsóknarsöfnunarreikningi, lækkar tekjur mínar!

Er þetta ekki unaðslegt kerfi?

Í landinu mínu, litla landinu þar sem ég bý, gæti þetta ekki gerst, en á Íslandi er plokkuð hver einasta króna og krónubrot af okkur eldri borgurum sem eru ekki í elítunni.

Er nokkuð undarlegt að fólk leggi á flótta frá landi sem kúgar almúgann alla daga með einskærum kvikindisskap og stendur svo í pontu alþingis og ber sér á brjóst. Katrín og Bjarni eru líklega ógeðfeldustu stjórnmálamenn sögunnar og ekki síst forsætisráðherra sem glennir varirnar í örsnöggu brosi sem dettur um leið ofan í koppinn. Trúir hún því virkilega að almúginn á Íslandi sé fífl?

Bros forsætisráðherra eru viðbjóðsleg og fjármálalæsi fjármálaráðherra er minna en hjá 2ja ára barni.

Hvað ætla ég svo að gera í málinu sem ég byrjaði á, þ.e. söfnuninni?

Jú, ég tek peningana til Portúgal og safna þeim þar!

Þegar Ellert og Þórunn vakna af svefninum og svara bréfum Wilhelms er auðvelt fyrir mig að snúa peningum til baka.

Auðvitað ætti ég ekki að þurfa að dansa þennann dans.

Ég er ekki að tala um vaxtatekjur upp á milljónir. Það gætu kannski orðið nokkrir þúsund kallar í mesta lagi.

Tilheyrði ég auðuga fólkinu, þessum örfáu, á Íslandi horfði málið auðvitað allt öðruvísi við. Ég borgaði lægri skatta, ég fengi greitt frá TR hálfan ellilífeyrir og EKKERT skerti hann. Auðvitað á þjóðfélagið að sjá fyrir hinum ríku.

Hvernig getur mér dottið annað í hug?

Líklega er ég nautheimsk að skilja ekki plottið og halda að réttlæti sé eitthvað heilagt.

Hulda Björnsdóttir

24.janúar 2019

Ég sagði fyrir nokkrum dögum að ég ætlaði að skrifa um öryrkja. Það hefur dregist vegna ýmissa orsaka, meðal annars hef ég verið að viða að mér tölulegum upplýsingum í raunheimum, ekki bara af reiknivél TR.

Það verða nokkri pistlar á næstunni um þessi mál en sem betur fer eiga öryrkjar hauk í horni þar sem eru Píratar. Þeir berjast eins og ljón á Alþingi og Halldóra er formaður velferðarnefndar og lætur ekki vaða yfir sig á skítugum skónum.

Auðvitað er erfitt að fá mál í gegn þegar flokkur er í stjórnarandstöðu en hins vegar er framlagning mála mjög mikilvæg og eru þau þá tilbúin þegar farið í stjórnarsamstarf. Þetta gera margir flokkar sér ekki að venju, þ.e. að flytja frumvörp þó þeir séu í andstöðu. Það er einfaldlega þannig að verk tala hærra en orð eins og ég hef sagt hundrað þúsund sinnum ef ekki oftar.

Hvernig komið er fram við öryrkja er til svo mikillar skammar að ríkisstjórnin öll ætti að ganga með hauspoka alla daga.

Starfsgetumat sem látið er halda öryrkjum í gíslingu er augljósasta dæmið um skammarlega framkomu BB og Katrínar ásamt Framsóknarskrímslinu.

Með framkomu sinni eru stjórnvöld ekki aðeins að halda öryrkjum í gíslingu, þau eru einnig að sjá til þess að ómögulegt er fyrir þá öryrkja sem hugsanlega gætu komið sér aftur út í þjóðfélagið, vegna krónu á móti krónu skerðingarinnar.

Hvaða heilvita manni dettur í hug, og hvað þá stjórnarherrum öðrum en hálfvitlausum stóreignafíflum, að öryrki sem gjarnan vildi stíga út í þjóðfélagið aftur hægt og rólega geri það með þá vissu fyrir augum að hann muni ekkert, já ég segi EKKERT bera úr býtum fjárhagslega því allt sem hann mundi vinna sér inn í vinnu væri rifið af honum jafnóðum með skerðingum krónu á móti krónu.

Þetta er svívirða sem mig langar til að bölva í sand og ösku en ætla að reyna að stilla mig í bili.

Stjórnvöld eru svo nautheimsk að þau skilja ekki að geti öryrki þokað sér út í samfélagið aftur kemur það til með að spara samfélaginu beinharða peninga.

Öryrkinn verður ánægðari og sjálfstraust hans eykst. Hann gengur uppréttur og líður betur. Hann þarf minni læknishjálp og enn minni lyf. Hann verður eitthvað í stað þess að vera ekki neitt. Þeir sem vita vilja sjá að fólk sem getur bjargað sér og lifað með sæmilegri reisn er mun hraustara en þeir sem sveltir eru og sjá ekkert nema svartnætti framundan.

Stjórnvöld eru svo nautheimsk að þau þurfa alltaf að finna upp hjólið. Starfsgetumat hefur gefist illa í öðrum löndum. Hvers vegna þurfa íslendingar endalaust að taka upp það sem illa hefur gefist annars staðar?

Hvaða bull er það að nýta sér ekki reynslu annarra þjóða og læra af þeirri reynslu í stað þess að reka sig á sama vegg og aðrir hafa fyrir löngu klifið?

Jú þetta er allt saman svo fínt og flott á Íslandi, eða það halda stjórnarherrarnir sem nú sitja að kjötkötlunum og maka krókinn. BB og Katrín ásamt Maddömunni eru heillum horfin. Þeim er alveg sama um öryrkja og þau vita að enginn, já enginn sem þeim tilheyrir muni nokkurn tíman verða öryrki. Slysin fara nefninlega í manngreinarálit, eða svoleiðis, ef þið hafið ekki fattað það, sauðsvartur almúginn.

Nú er ég að verða svo reið að best að láta staðar numið í bili. Ég er enn að skoða tölur og kem með dæmi fljótlega, raunveruleg dæmi.

Á meðan skulum við gera okkur grein fyrir því að krónu á móti krónu skerðing er svívirðileg valdnýðsla og ekkert annað.

Sorgin vaknar þegar ég hugsa til þess að sama sukkið verði kosið áfram jafnvel þó farið væri í kosningar í vor.

Hulda Björnsdóttir

24.janúar 2019

Þetta gætu verið dæmi um afa þinn eða ömmu.

Finnst þér þetta boðlegt fyrir ættingja þína?

Treystir þú þér til þess að lifa af þessum tekjum?

Hér kemur samanburður á 100 þúsund krónu tekjum á mánuði, í öðru tilfellinu er um atvinnutekjur að ræða og hinu tilfellinu er um greiðslur frá Lífeyrissjóði að ræða.

Dæmi 1.

100 þúsund krónur í atvinnutekjur á mánuði

Greiðslur frá TR: Ellilífeyrir krónur 248.105 (engin skerðing)

Orlofs- og desemberuppbætur krónur 93.555

Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund króna atvinnutekjur) 275.962

Dæmi 2.

100 þúsund krónur í tekjur frá Lífeyrissjóði á mánuði

Greiðslur frá TR. Ellilífeyrir krónur 214.355

Orlofs og desemberuppbætur krónur 75.555

Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund frá Lífeyrisjsóði) 254.679

Sá sem hefur sparað í Lífeyrissjóð fær 21.283 krónum MINNA en sá sem er með atvinnutekjur.

Mismunur á orlofs og desemberuppbót er krónur 18.000, þeim sem fær tekjur sínar úr Lífeyrissjóði í óhag.

Hvers vegna er þetta svona?

Jú, eftir mikla baráttu Félags eldri borgara í Reykjavík og nágrennis tókst þeim að fá ATVINNUTEKJUR minna skertar en tekjur frá Lífeyrissjóðum. Þórunn H, núverandi formaður LEB barðist fyrir þessu með kjafti og klóm og náði árangri. 25 þúsund króna frítekjumark fyrir tekjur frá Lífeyrissjóði en 100 þúsund króna frítekjumark vegna atvinnutekna.

Einstaklingur sem hefur krónur 153.751 á mánuði frá Lífeyrissjóði fær eftir skatt í tekjur frá TR + Lífeyrissjóði krónur 273.321. Hann hefur minna í tekjur á mánuði en sá sem fær einungis 100 þúsund frá Lífeyrissjóði og munar þar 2.641 krónum.

Er þetta það sem þú vilt til hand afa þínum og ömmu?

Finnst þér þetta réttlátt?

Gætir þú lifað af þessum tekjum?

Treystir þú þér til þess að breyta þessu afa þínum og ömmu í vil?

Vilt þú gera eitthvað í málinu?

Hvað viltu gera?

Eða er þér kannski bara alveg sama og yppir öxlum?

Hulda Björnsdóttir

 

19^th of January

My Icelandic friends

This is a story about my understanding that sometimes is quite strange!

A Portuguese friend of mine posted this in the morning. I was happy, this is healthy food I thought.

As you know I don’t like Portuguese food very much, but I admit that the younger generation is changing the cooking habits and they don´t kill the broccoli or the rice, and the salt and sugar are less than when I moved here 8 years ago.

So, I saw the picture of my friends dish and immediately I recognised the cashews and the fresh feta!

It did not cross my mind, not at all, that the white pieces could be anything but feta!

Here in Portugal we have fresh cheese and it is popular. I don´t eat it and I definitely don’t like it.

When the recipe came from Carla I saw, of course, that the white was fresh cheese.

This is just an example of different culture and different habits. When I find a goat fresh cheese I might try it, but until then, no.

The recipe is like this:

2 tomates, – 2 tomatoes – 2 tómatar

uma maçã, – one apple – eitt epli

1 queijo fresco.- One fresh cheese – einn ferskur ostur

Nozes,- nuts – hnetur

pevides e caju.- Seeds and cashew- fræ og cashjú hnetur

Temperado com sal, azeite, vinagre e oregãos – salt, winagre, oil and oregano – kryddað með salti, olíu, ediki og oregano

Podia adicionar ainda frango ou atum – possible to add chicken or tuna – hægt að bæta við t.d. kjúklingi eða túnfiski (t.d. úr dós)

Wonderful and you just enjoy.

So, what I learned this morning is that if it is white and looks like feta it is most likely fresh cheese.

Enjoy and try this wonderful beautiful dish.

Thank you Carla for sharing.

Hulda Björnsdóttir

18.janúar 2019

Góðan daginn

Hér kemur samanburður á 100 þúsund krónu tekjum á mánuði, í öðru tilfellinu er um atvinnutekjur að ræða og hinu tilfellinu er um greiðslur frá Lífeyrissjóði að ræða.

 

1. 100 þúsund krónur í atvinnutekjur á mánuði Greiðslur frá TR: Ellilífeyrir krónur 248.105 (engin skerðing)
2. Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund króna atvinnutekjur) 275.962
3. Orlofs- og desemberuppbætur krónur 93.555
4. 100 þúsund krónur í tekjur frá Lífeyrissjóði á mánuði  Greiðslur frá TR. Ellilífeyrir krónur 214.355
5. Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund frá Lífeyrisjsóði) 254.679
6. Orlofs- og desemberuppbætur krónur 75.555

Sá sem hefur sparað í Lífeyrissjóð fær 21.283 krónum MINNA en sá sem er með atvinnutekjur.

Mismunur á orlofs og desemberuppbót er krónur 18.000, þeim sem fær tekjur sínar úr Lífeyrissjóði í óhag.

Hvers vegna er þetta svona?

Jú, eftir mikla baráttu Félags eldri borgara í Reykjavík og nágrennis tókst þeim að fá ATVINNUTEKJUR minna skertar en tekjur frá Lífeyrissjóðum. Þórunn H, núverandi formaður LEB barðist fyrir þessu með kjafti og klóm og náði árangri. 25 þúsund króna frítekjumark fyrir tekjur frá Lífeyrissjóði en 100 þúsund króna frítekjumark vegna atvinnutekna.

Einstaklingur sem hefur krónur 153.751 á mánuði frá Lífeyrissjóði fær eftir skatt í tekjur frá TR + Lífeyrissjóði krónur 273.321

Hann hefur minna í tekjur á mánuði en sá sem fær einungis 100 þúsund frá Lífeyrissjóði og munar þar 2.641 krónu.

Svona virka skerðingarnar hjá Eldri borgurum.

Spurningin sem á fullan rétt á sér er hvort það borgi sig yfirleitt að vera að leggja fyrir í Lífeyrissjóð?

Lög gera ráð fyrir því að fólk spari í Lífeyrissjóði og margir gera það og borga skatta og skyldur til þjóðfélagsins eins og vera ber.

Það er mikið skrifað um kjör þeirra sem verst hafa það og eiga engan sparnað í Lífeyrissjóði. Það er hárrétt að kjör þess hóps eru fyrir neðan allar hellur og ríkisstjórn og Alþingi til háborinnar skammar. Að hafa hugmyndaflug til þess að láta dæmi ganga upp með 212.902 krónur á mánuði til framfærslu er auðvitað alveg gaga, en það eru tekjur þess sem hefur ekkert annað en ellilífeyri frá TR.

Það er hægt að fá einhverjar uppbætur sem eru félagslegir styrkir en í einu ríkasta landi heimsins ætti ekki að þurfa að leita eftir félagslegri aðstoð þegar fólk er komið á efri ár og búið að skila sínu til þjóðfélagsins, sem svo yngri kynslóðin nýtur góðs af.

Yngra fólkið þarf að gera sér grein fyrir því að velsæld, ef þau búa við slíka, varð ekki til bara með því að anda. Hún varð til með striti og harðir vinnu eldri kynslóðar sem nú er komin á eftirlaun. Það eru, sem betur fer, ekki allir eldri borgarar sem lepja dauðann úr skel en eins og ég sýni í dæmum hér á undan þá er ekki langt í dauðann hjá fleiri en við höldum.

Þeir eldri borgarar sem búa við súper fín eftirlaun eru ekki að kvarta. Þeir þegja þunnu hljóði og passa sig að blanda sér ALDREI í umræðu eins og þessa. Líklega býr einn þriðji eldri borgara við slæm eða mjög slæm kjör. Einn þriðji gæti verið sæmilega staddur og síðasti þriðji parturinn í góðum málum fjárhagslega.

Ég var kölluð “saddur sjálfselskupúki” í commenti við skrif Björgvins Guðmundssonar vegna spurningar minnar um “hvað með millihópinn”.

Spurning mín var: “En Björgvin hvað með millihópinn sem er t.d. með minna en 200 þúsund úr lífeyrissjóði? Á sá hópur að eta það sem úti frýs?”

Fyrra commentið frá lesanda Björgvins var: “alltaf skulu saddir sjálfselskupúkar troða sér inn í umræðuna um þá verst settu. Sé ekki betur en að þetta inlegg fjalli einungis um þá”

Annar höfðingi setti þetta inn: “Gott hjá þér Björgvin þar er alltaf til fólk, sem sér öfundaraugum yfir því að ellilífeyrisþegar verði hífaðir upp úr örbrigðinni”

Björgvin hefur ekki gert athugasemd við comment herranna!

Mér finnst vont að til skuli fólk sem er svo forpokað að það þekkir ekki mun sporði og hala. Þessir tveir eru hrokafullir kallar sýnist mér, sem lýsa sjálfum sér betur en mér. Auðvitað er það viss heiður að vera kölluð “SADDUR SJÁLFSELSKUPÚKI” ég verð að viðurkenna það. Athugasemdir mína hafa greinilega komið við kauninn á commenturunum og er það vel.

Staðreyndin er hins vegar sú að eftirlaunaþegi sem hefur 275 þúsund krónur rúmar á mánuði er ekki saddur sjálfselskupúki. Þessi eftirlaunaþegi er langt undir velferðarviðmiðum og þarf ekkert að rífast um það. Það er líka staðreynd að sá hinn sami hefur lagt fyrir til efri ára allan sinn starfsferil og bjóst líklega við því að hann væri að búa sér sæmilegt ævikvöld. Tryggingastofnun, með fulltingi ríkisstjórnar og Alþingis, notar sparnað þessa einstaklings til þess að greiða niður það sem viðkomandi ætti að fá greitt úr Almannatryggingakerfinu þar sem hann hefur borgað skatta og skyldur til þjóðfélagsins í 40 ár eða meira.

Þegar sparnaðurinn er tekinn til baka eins og nú er gert kemur í ljós að efri árin bjóða upp á sult og seyru og ekkert annað fyrir þá sem hafa verið í lægra launuðum hópum þjóðfélagsins og jafnvel fyrir þá sem hafa verið með miðlungslaun á starfsævinni.

Eldri borgarar flytja nú í stórum stíl til Spánar og geta þar lifað sæmilegu lífi. Líklega vildu flestir þeirra geta búið á Íslandi og verið með fjölskyldum sínum og vinum, þennan síðasta sprett vistarinnar hér á jörðinni. Það er ekki í boði stjórnvalda að lifa með reisn, ekki fyrir alla. Sumir geta það, en stór hópur ekki.

Eins og skrifað er um næstum daglega og stundum oft á dag, þarf að hækka lægsta lífeyrinn. Það er ekki spurning. Ég mótmæli því hins vegar að ekki megi tala um þá sem eru nokkrum krónum ofar. Það þarf að tala um millihópinn. Hann má ekki gleymast. Í dæmum mínum hér í byrjun ætti hver einasti maður að sjá að það er mikil skömm sem ríkisstjórnir undanfarinna ára mega eiga. Fyrir nýju Almannatryggingalögin var frítekjumarkið rúmar 109 þúsund á mánuði. Nú, eftir nýju lögin er frítekjumarkið fyrir stærstan hópinn 25 þúsund en potað var inn 100 þúsund króna frítekjumarki fyrir þá sem endilega vilja, eða geta, unnið fram í rauðann dauðann. Það fólk er ekki erfiðisvinnufólkið.

Það er með ólíkindum hvernig tekst aftur og aftur að hyggla þeim betur stæðu og skilja hina eftir við hungurmörk. Þórunn H. er nýbúin að skila af sér kaffinefndinni og hver er árangurinn? Það getur hver og einn séð fyrir sig. Ég nenni ekki að rekja afrek kökuhópsins sem frúin sat í og var skipaður til þess að taka út kjör eldri borgara. Ég verð svo reið þegar ég hugsa um afrek frúarinnar og ætla ekki að leggja það á mig, heilsulausa manneskjuna, en “SADDUR SJÁLFSELSKUPÚKI” get ég alveg verið ef mönnum finnst það við hæfi.

Hulda Björnsdóttir

ps:

hér er ég að skrifa um eldri borgara. Ég veit að þið virðið þá skoðun mina að ekki sé æskilegt að blanda saman skrifum um öryrkja og eldri borgara. Ég mun skrifa annann pistil þar sem ég fjalla um öryrkja, því þar er dæmið svo hrikalegt að mér verður illt að hugsa til mannvonskunnar sem þar býr að baki í lagasetningu. /HB

15.janúar 2019

Ég var kölluð sjálfselsk í morgun. Þar sem ég var á leið upp á spítala þegar ég las commentið þurfti ég að fresta svarinu en hér kemur það, því full ástæða er til svars.

Einstaklingur no.1 sem hefur aldrei greitt í lífeyrissjóð fær eftirfarandi frá TR:

Ellilífeyrir kr.248.105 mínus skattur krónur 35.203, samtals útborgað frá TR krónur 212.902 eftir skatt

 

Einstkalingur no.2 sem hefur greitt í lífeyrissjóð í 40 ár með 100 prósent búsetu á Íslandi fær eftirfarandi frá TR:

Ellilífeyrir kr 190.167 mínus skattur 13.801, samtals útborgað frá TR krónur 176.366 eftir skatt

Sá sem hefur aldrei greitt í Lífeyrissjóð fær á mánuði í tekjur krónur 212.902 frá TR og eru það ráðstöfunartekjur hans, sem er auðvitað galið á sama tíma og húsaleiga getur hæglega verið langt yfir 100 þúsund krónur á mánuði.

Sá sem hefur sparað í Lífeyrissjóð í 40 ár og fær þaðan 153.751 krónur á mánuði fyrir skatt eða krónur 96.955 krónur eftir skatt, fær í heildartekjur, TR plús Lífeyrissjóður, krónur 273.321

Mismunurinn á þessum tveimur einstaklingum er krónur 60.419 krónur, þeim sem greiddi í Lífeyrisjsóð í 40 ár, í hag.

Takið eftir: 153.751 króna verður að krónum 60.419

273.321 krónur á mánuði er ekki há tala og alls ekki til þess að lifa af sæmilegu lífi, hvað þá að hægt sé að kalla þann einstakling sjálfselskupúka þó hann vilji sjá sparnaðinn sinn í buddunni sinni en ekki í ríkishítinni.

Óréttlætið er til staðar en það má ekki tala um það.

Fólk sem skrifar um málefni fyrri einstaklingsins í að minnsta kosti 360 skipti á ári ætti einstaka sinnum að taka málstað þess em greiðir niður það sem fæst frá TR með sparnaði sínum , eða það finnst mér.

Málið er svo flókið að það er ekki hægt að ræða það með þeim sem minna fær, eru aumingjaleg rök, finnst mér.

Fyrir nýju almannatryggingalögin var frítekjumark rúmlega 100 þúsund, mig minnir 109 þúsund eða þar um bil.

Auðvitað er sjálfsagt að fara í mál við ríkið og krefja það um réttlæti og að það fylgi því sem lagt var upp með varðandi lífeyrissparnað en hefur verið krukkað í endalaust. Það mál er sjálfsagt og komið af stað, loksins og fagna ég því og mun styðja það með því litla sem ég get.

Það þarf engin málaferli til þess að bæta hag einstaklingsins sem ég tala um í dæmi 2.

Það sem þarf að gera er að hækka frítekjumarkið upp í það sem það var fyrir nýju lögin. Það mundi hjálpa og sá sem sparaði þyrfti ekki að lepja dauðann eins mikið úr skel og hann gerir núna.

153 þúsund króna greiðsla frá Lífeyrissjóði er ekki há tala. Þetta dæmi gæti verið um konu eða mann sem höfðu rétt tæplega meðallaun eða undir þeim á starfsævi sinni.

Ég ætla að leyfa mér að halda áfram að tala um einstakling númer 2. Það er ekki á kostnað þess sem er númer 1 í dæminu mínu.

Ef einhver sér hag sínum vel borgið með því að kalla mig sjálfselskupúka fyrir vikið getur sá hinn sami gert það. Mér eiginlega sama, þó það hafi fokið í mig í morgun.

Commentarinn í morgun er annað hvort illa stæður eða mjög vel stæður. Hann gæti líka verið pólitískt himpingympi sem hefur unun af því að ráðast á þá sem af alvöru vilja bættann hag þeirra sem lepja dauðann úr skel. Ég get ekkert dæmt um manninn en mikið hlýtur honum að líða vel eftir morguninn og er það gott.

Þeir sem hafa ekkert betra til málanna að leggja halda því áfram og ætla ég ekki að blanda mér í þeirra mál.

Ég ætla hins vegar að halda mínu striki og við sem erum á mínum aldri eða eldri eigum ekki eftir að njóta góðs af málssókninni sem nú er að sigla af stað. Við förum að öllum líkindum í gröfina með okkar endalausa óréttlæti, nema ef fólk hisjaði upp um sig og færi að tala um hækkun frítekjumarksins fyrir alla, ekki bara þá sem vinna fram í rauðann dauðann, eða þá sem hafa efni á að taka hálfan lífeyri, og sjái til þess að markið verði 109 þúsund krónur í stað 25 þúsund króna á mánuði.

Hulda Björnsdóttir

12.janúar 2019

Góðan daginn

Ég hefði átt að skrifa það sem mér datt í hug þegar ég vaknaði í nótt en er nú búin að gleyma hvernig ég reifst við allt og alla

Krónan er komin í hástökk aftur og allt að fara til fjandans

Sögur um graða þingmenn og ráðherra tröllríða netheimum í gær

Klaustursgaurinn stígur fram og hvítþvær sig og málar flokkinn sem hann var rekinn úr eins og skrattann úr sauðaleggnum. Ris gaursins er mikið og ekki síst þar sem hann er fyrrverandi síslugaur. Ég ætla ekki einu sinni að minnast á skítlegt bréf sem hann sendi mér sem svar við bréfi mínu til þingmanna. Það væri að bera í bakkafullan lækinn og ekki ætla ég að blanda mér í mál fyllibittu á bar á Íslandi sem er svo heppinn að muna alls ekki hvað hann sagði og þekkja ekki einu sinni eigin rödd! Skrípalegt er það, svo mikið er víst.

Félag eldri borgara í Reykjavík, Grái herinn og Landssamband eldri borgara hafa nú tekið sig saman og gert auglýsingu, ekki bara lesna, hún er leikin skal ég segja ykkur.

Tilgangurinn er að vekja athygli á hversu erfitt er að vera 50 ára eða meira á Skrípaskeri og Viðar Eggertsson les með alvöruþunga og spyr hvort við treystum Þórunni H til þess að berjast fyrir bættum hag eldri borgara!

HAH, ertu að meina það Viðar?

Kellingin er nú búin að koma sér fyrir í stól LEB sem hún settist í með miklum dynk eftir að hafa gagnrýnt forvera sinn stanslaust fyrir aumingjaskap. Nú hefur frúin (óþarfi að kalla viðrulegar pelsfrúr Kellingar, finnst mér líklega) búin að starfa í kökuhóp ráðuneytis og skilaði niðurstöðum fyrir útlendinga og ekki krónu fyrir eldri borgara sem hafa greitt skatta og skyldur til ríkisins í 40 ár eða meira. Ekki króna fyrir fulla búsetu!

Svo spyr auglýsingin hvort ég teysti þessari frú?

Nei, er svar mitt.

Næsta auglýsing er um hvort ég teysti Kristbjörgu Kjeld (vona að nafnið sé rétt skrifað) til þess að leikstýra eða leika aðalhlutverk í leikriti. Þetta var einhvern vegin svona. Hvernig í veröldinni á ég að hafa skoðun á leikhæfileikum Kristbjargar? Mér fannst hún fínn upplesari og fínn leikari þegar ég sá hana leika en ég hef enga menntun til þess að meta starfshæfni hennar sem listamanns. Ég get þó sagt að ég treysti Kristbjörgu betur en Þórunni H.

Svo var einhvers staðar viðtal við Viðar og hann sagði minnir mig (ég nenni ekki að lesa viðtalið aftur) að félögin hefðu ákveðið að sýna fram á þann mikla auð sem liggur ónýttur í gömlu fólki og er gráhært! “Gömlu fólki og er gráhært” er mín túlkun!

Skemmtiklúbburinn með yfir 11 þúsund félagsmenn gerir það ekki endasleppt og er meira að segja búinn að plata velferðarráðuneytið til þess að taka þátt í kostnaðinum.

Hvað kostaði ævintýrið í heild?

Hver borgar það sem ráðuneytið borgar ekki?

Hvað fékk leikstjóri í laun?

Hvað fékk höfundur í laun?

Hvað kostar hver birting?

Þetta eru allt spurningar sem skemmtiklúbbur eldri Samfylkingarhóps, sem nú skipa stjórn FEB, þurfa að svara.

Mér er svo sem sama þó fylkinginarliðið sem komið er yfir 60 hópist í grúppu til þess að hafa gaman og halda dansiböll fyrir 100 manns og spilaklúbba og jólakortasölu og utanlandsferðir og guð má vita hvað grúppunni dettur í hug.

Það sem ég skil ekki er að fólk, venjulegt fólk, skuli láta plata sig til að borga félagsgjöld og vera svo auðtrúa að halda að samkoman ætli sér að berjast fyrir afnmámi þjófnaðar á lífeyrisgreiðslum þeirra sem hafa búið á landinu alla sína hundstíð eða að berjast fyrir bættum kjörum þeirra sem skrimmta ekki af aumt skömmtuðum ellilífeyri.

Ég skil ekki að venjulegt fólk sjái ekki í gegnum plottið þegar formaður FEB fer inn á þing og flytur hugnæma jólakveðju úr ræðustól alþingis dulbúna sem fyrirspurn til þeirra sem aldrei hlusta og nýtur á sama tíma ljóma frægðar sem sparkmeistari fyrir áratugum og flokksbræður hans halda ekki vatni yfir því að fá að sitja hjá hetjunni.

Wilhelm Wessman hefur lýst því yfir að hvorki FEB eða LEB hafi svarað honum varðandi stuðning við málssókn hans vegna skerðinga á greiðslum til hans vegna tekna úr Lífeyrissjóði. Það virðist alveg sama hver situr í stólunum hjá FEB og LEB, fólki er skítsama um venjulega fólkið. Hagur þeirra vel stæðu er markmiðið og þar fæst árangurinn eins og kom í ljós á síðasta ári.

Hvað ætli það séu margir í stjórnum þessra sambanda sem taka hálfan ellilífeyri? Það væri fróðlegt að vita en auðvitað verður það ekki upplýst.

Hvað ætli það séu margir í stjón FEB sem njóta góðs af frítekjumarki atvinnutekna? Auðvitað verður það ekki gefið upp, persónulegar upplýsingar eða eitthvað svoleiðis.

Stjórnvöld hlusta á samtök sem hafa 11 þúsund manns á bak við sig. Reynslan hefur sýnt það.

Vinur minn einn kallar landið Skrípasker. Það er líklega réttnenfni því skrípleikurinn er alls staðar.

Skrípasker er eiginlega að verða að glæpaskeri.

Það er glæpur að láta fólk sem hefur 40 ára búsetu sitja á hakanum og ekkert gert til þess að bæta hag þess hóps. Það er glæpur sem gæti hæglega gerst í gjörspilltum löndum í mið Evrópu eða Brasilíu en ætti ekki að viðgangast í norrænu landi eins og Íslandi.

Graðir kallar hafa alla tíð haft sitt fram á landinu. Hvernig var það ekki með sýslumenn, lækna, presta og fleiri embættismenn, hér í denn. Þeir komu á sveitabæina og fengu staup og hlýtt rúm með ábót. Vinnukonurnar áttu ekki margra kosta völ og mörg voru börnin getin uppi í þessum hlýindum fyrri áratuga. Nú er allt vitlaust af því að einhverjir kallar sem ekki ráða við skaftið hafa nýtt sér vald sitt á síðari tímum. Auðvitað á ekki að láta kallana komast upp með svona athæfi en það sem ég skil ekki er að á meðan verið er að undirbúa enn eina gjöfina til glæpamannanna sem smjöttuðu í hruninu er ekki minnst einu orði á þann gjörning en allt fullt af sögum sem hafa verið sagðar oft áður af einum graðkalli!

Væri sama ákefð í umfjöllun um aðstæður fátæklinga á Íslandi og er notuð í graðkallaumfjöllun hefðu kjör almennings á Íslandi, bæði öryrkja og eldri borgara ásamt öðru fátæku fólki, verið bætt fyrir löngu.

Er ekki allt í lagi á Skrípaskeri, eða á ég kannski að breyta nafninu í Glæpasker?

Hulda Björnsdóttir

4.janúar 2019

Góðan daginn.

Ég er að velta fyrir mér hvers vegna heimilisuppbót eldri borgara er hærri en öryrkja.

Fyrir eldri borgarann er þessi félagslega aðstoð krónur 62.695 á mánuði en fyrir öryrkjann ekki nema 50.312 krónur á mánuði.

Er samkvæmt löggjafanum ódýrara að vera öryrki?

Mér finnst þetta einkennilegt svo ekki sé meira sagt.

Þar sem ég er farin að ræða Heimilisuppbót ætla ég að bæta þessu við:

Margir sem skrifa um málefni eldri borgara og greiðslur þeirra frá TR setja heimilisuppbót inn í sem part af ellilífeyri.

Þetta er að mínu áliti mjög varasamt og hef ég oft bent á hættuna.

Ellilífeyrir er nú 1.janúar 2019 krónur 248.105 á mánuði og er það fyrir skatt.

Ég er þeirrar skoðunar að þeir sem eru að reyna að þoka stjórnvöldum í átt að skilningi á því hvernig búið er að öldruðum á einu ríkasta landi heimsins ættu alltaf að nota töluna sem er undir ellilífeyri og ekki að vera að blanda félagslegum uppbótum eins og til dæmis “Heimilisuppbót” eða annari aðstoð inn í málið.

Þórunn H. Ellert, Bjarni Ben og fleiri hafa talað um, í fyrra, að ellilífeyrir gæti verið 300 þúsund krónur á mánuði. Þetta er bara bull og ekkert annað en pólitískt plott til þess að upphefja þá sem þykjast vera að gea vel við eldri borgara.

Hvernig stendur á þvi að það er ekki talað um bílastyrk og fleiri styrki sem hægt er að fá ef fólk er komið á ellilaun frá TR, rétt eins og heimilisuppbót?

Heimilisuppbót er fyrir fámennann hóp eftirlaunafólks, hún er t.d. fyrir þá sem taka hálfan lífeyri af því að þeir hafa efni á því og hún skerðist ekki baun hjá þessum hópi. Svo ægilega mikilvægt að bæta kjör þeirra sem eru til dæmis með yfir milljón á mánuði og nota til þess peninga sem ríkisstjórnin ákveður að fara eigi í almannatryggingar.

Þessi uppbót skerðist ekki hjá hinum ríku en hún skerðist hjá venjulega Jóninum og Gunnunni ef þau hafa verið svo einföld að fylgja lögum og safna í lifeyrissjóð á starfsævinni sinni.

Það væri frábær hugmynd fyrir þá sem setja lög og reglur landsins að lesa grein Wilhelms Wessmann þar sem hann segir að skilji þau hjónin hækki eftirlaun þeirra um 60 þúsund á mánuði, eða 120 þúsund hjá þeim samanlagt. Fáránleikinn og heimskan í kerfinu kemur skýrt fram í skrifum Willa. Þetta birtist á Facebook og geta þingmenn flett skrifunum upp þar, þurfa bara að gúggla Wilhelm Wessmann og þá kemur þetta allt upp í hendurnar á hinum háttvirtu.

Hulda Björnsdóttir