Portuguese SAGAS – I´m back

25th of April 2018

I am back.

At last!

Finally I seem to be recovering properly from the flue I got the 14th of March.

This has been complicated from day one.

I don´t get the flue every year, but when I decide to have it you can bet on it that I will make up for the years I did not have it.

I have been coughing; I have had a running nose and running eyes. I have been in bed and out of bed; I even went to the health centre to see my family doctor. Because I did not have an appointment I was left with some student. A student I have seen several times while at a proper appointment with the doctor, but this time it was just me and her.

She listened to my lungs!

Nothing there she said.

I opened the mouth for her and she put a stick into my mouth. I almost vomited but she was persistent. I want to see your throat, she said.

Somehow I managed not to vomit but it would have served her fine if I did.

At this stage I was becoming more than a bit pissed off. I was getting furious.

I told her I had been sick for 3 weeks.

I told her that now I had been in bed the last 3 days and was getting worse every day.

I sounded like a man who smokes 3 packs of cigarettes every day.

Horrible!

She phoned my doctor and told him there was not much wrong with me. I had a bit read in the throat and had just been sick 3 days! Jesus, I had just told her this was the 4th week I had been sick.

Idiot!

They, my doctor, which I did not get to talk to, and the student decided I needed some medication.

I had gone to the health centre to get antibiotics.

I asked the student when she gave me the paper if this was that!

Yes, she said.

I went to the pharmacy here in Penela and got the medicine.

When the pharmacist came with the pills I looked at her.

Is this it?

Yes!

We looked at the prescription. Yes, there it was, black in white.

IBUPROFEN.

Seriously!

You need to go there again tomorrow, said my friend at the pharmacy. This is not what you need.

First of all, I could have saved 4,5 EUR and gone to the pharmacy if I wanted IBUPROFEN.

Secondly, I cannot, EVER take these pills. NEVER. They are dangerous for my health condition and I have on paper that if I go to the hospital for some reason, they cannot give me IBUPROFEN.

All this is recorded in my health history in the health centre.

IDIOTS!

I was sick, I was angry, I waited one day and then I wrote an e-mail to my doctor. He has not replied, of course not. I was complaining.

I did not go back to the health centre. Of course not. Why should I?

I spoke to a friend of mine yesterday and his wife got the same treatment!

Now I have to find a private family doctor. I will have to pay 60 euros per consultation, but that will be worth it.

Having been suffering for 5 weeks is enough. Never again!

The day before yesterday was in fact the first day when I could talk more or less normal without coughing and I could even sing a little bit.

Doctors are there to help you, or so I thought.

Maybe they, some of them, think that we are just boring idiots.

Thank god for my heart surgeon and the doctors at the hospital who take me seriously and know I am not just a bore, they know when I complain there is something serious going on.

My handsome wonderful heart doctor suggested I should look for a fine general doctor. Of course there is a code of honour and he could not recommend anyone. But he wants me to be in good hands and I am going to find someone.

Most likely I will look for someone close to my new future home in the north. That will be more convenient.

So, this has been me, complaining.

Now it’s me apologizing.

I have been writing a lot in Icelandic these last weeks and I apologise for that. There are huge problems in the country connected to the elderly and those who don´t belong to the ELITE.

In one of the richest countries in the world there are 70 percent of those who are over 67 living under cost of living.

The other 30% are the ELITE.

It is devastating to see how the people believe the promises made before election and think everything will be ok.

I don´t know what will happen in the country, but there could be another bankruptcy closer than we think. The rich, the 200 families are raking in just as they did before the disaster 2008.

I am just one voice but I cannot keep quiet while there are starving individuals in the country. It does not matter if they are senior citizens, children or just ordinary people. They do matter to me and I feel for them.

10 thousand elderly people have moved to Spain to try to survive. They have left behind family and friends but this is their only option. The younger generation is also fleeing; they go to the Scandinavian countries.

How can this be happening in one of the richest countries in the world?

Hulda Björnsdóttir

Eldar loga á Íslandi

24.apríl 2018
Góðan daginn kæri lesandi.
Þá er vor hér í Penela. 27 stig í gær og líklega annað eins í dag. Á morgun kólnar og á fimmtudag er aftur orðið brrrrr kalt.
Þó er ljós í myrkrinu að hafa fengið viku þar sem sólin skín og vermir vangana og forsmekkur á sumarið, sem kemur í júní, vekur von. Ég sá einhvers staðar á portúgölskum miðli að búist væri við enn meiri eldum þetta sumar en í fyrra. Vonandi rætist sú spá ekki því nú er verið að hreinsa um allt meginlandið brunarústir frá síðasta sumri og hausti. Það er ekki spurning að veðurfar í landinu mun verða allt annað í sumar. Þúsundir hektara sem voru skógi vaxnir á síðasta ári eru nú nakin eyðimörk. 100 metra radíus frá húsum á að vera auður samkvæmt nýjum lögum um trjágróður.
Margir af útlendingum sem hafa sest að hér, bretar og hollendingar, hafa byggt hús sín úti í skógi til þess að þurfa ekki að vera með innfædda í næsta nágrenni. Ég hef ekki séð mikið frá útlendinga commúnunum um þessi mál en það á ábyggilega eftir að heyrast frá þeim í sumar þegar eldar fara að loga.

Eldar loga ekki bara með ógnarmætti eyðileggingar hér í landi. Þeir loga á Íslandi og eyra engu. Ríkisstjórn sem nú hefur sýnt sitt hárrétta andlit með VG Katrínu í farabroddi. Nú á að kremja niður alla tilburði til þess að almenningur fái að njóta góðærisins.
Nú á að sjá til þess að lágmarkslaun og skattpíning éti upp börnin sín, rétt eins og skógareldar éta upp aldagömul tré. Ríkisstjórnin kremur öryrkja undir fæti og heldur áfram að svíkja loforð sem auðvitað var aldrei neitt að marka.

Krónu á móti krónu skerðingu hjá öryrkjum á ekki að afnema, alla vega ekki næstu mánuðina og líklega ekki á meðan þessi ógnar stjórn er við völd.

Áfram eiga láglaunastéttir að greiða hæstu skattana á Íslandi.

Áfram eiga öryrkjar, fátækt fólk, barnafólk, 70 prósent eldri borgara og láglaunastéttir, að borga undir rassinn á auðmönnum sem taka sér laun eins og þeir búi í spilltustu Afríku.

Enn og aftur kemur í ljós að FEB og LEB og Grái herinn eru gjörsamlega grútmáttlaus og hafa engann áhuga á 70 prósentunum sem lifa undir fátæktarmörkum. Þessi vita gagnslausu samtök ætla nú að setjast á fund með pólitíkusum í Reykjavík af því að það eru að koma kosningar.

Grái herinn getur ekki einu sinni séð sóma sinn í því að vera ekki að birta greinar sem eru fullar af staðreynda villum. Nei, herinn er upptekinn við eitthvað allt annað og svo segir hann ef gerð er athugasemd að greinin hafi birst einhvers staðar opinberlega.

Líklegt þætti mér að herinn eða sá eða þeir sem halda úti síðu hersins séu kannski ekki endilega með allar staðreyndir á hreinu og gleypi bara hrátt það sem einhver pótintáti skrifar.

Hvað er svo hægt að gera í málinu?

30 prósent af eldri borgurum gætu hugsanlega enn einu sinni kosið Sjálfstæðisflokkinn. Af hverju? Jú, líklega eru þessi 30 prósent vel stæð og hafa nákvæmlega enga tilfinningu fyrir því hvernig það er að lifa á lágmarkslaunum.

Ég veit ekki hvort stjórnarandstaða væri eitthvað betri.

Við sjáum jú hvernig VG trúlofaðist fyrir kosningar leynilega Sjálfstæðisflokki og Framsókn og er nú kominn í eina sæng með íhaldinu og ljómar eins og sólin. Viðbjóðurinn á sér engin takmkörk.

Flokkur fólksins mundi án efa ganga í sæng með íhaldinu og koma þeim til valda enn eina ferðina. Framsókn væri auðvitað til í að halda hjónabandinu áfram. VG þurrkast vonandi út í næstu kosningum því aðra eins svikara hef ég ekki séð í áratugi. Viðreisn gæti vel gengið í sængina líka, það er jú ýmislegt hægt að láta sig hafa fyrir fallega stóla og góð laun.

Maður fyllist vonleysi þegar horft er upp á eldana sem geysa á Íslandi og ekkert virðist geta slökkt.

Hér í landinu mínu eru þó slökkvilið sem ráða niðurlögum eldanna.

Hulda Björnsdóttir

 

Eru eftirlaun ÖLMUSA?

21.apríl 2018
Góðan daginn kæri lesandi.

Þar sem ég bý ekki á Íslandi eru íslenskar hefðir ekki efst í huga mér og við hér í Penela höldum til dæmis ekki upp á sumardaginn fyrsta í apríl. Sumardagurinn hjá okkur er ekki fyrr en í júní, núna er bara vor hérna.

Ég held að það sé þó nauðsynlegt fyrir mig að óska íslenskum lesendum til hamingju með sumarið og vona að það verði öllum farsælt.

Fólk gerir sér líklega ekki grein fyrir því hvað ég er EKKI lengur bundin af því sem er íslenskt. Ég er þó alls ekki að gera lítið úr því, ekki misskilja mig.

Mér var boðið að setja like við “MANNLÍF”,
Hvers vegna ætti ég að vera að lesa þetta blað´? Ég hef ekki minnsta áhuga á því sem þar er verið að skrifa um, sýnist mér, eftir að hafa skoðað það sem er í nýjasta blaði.
Ég hef reyndar aldrei haft áhuga á svona blöðum.

Jæja, þó svo að góð vinkona af Facebook sjái um blaðið þá ætla ég að láta það ógert að líka það. Ég hef ekki nema 24 klukkutíma í sólarhring og þarf að sinna öllu mögulegu.

Auðvitað óska ég blaðinu alls hins besta.

Jæja, þá kem ég að ástæðu þess að ég er að skrifa á íslensku. Í fyrsta lagi þá þykir mér eðlilegt að halda við málinu og geri það með skrifum hér. Í öðru lagi rennur mér blóðið til skyldunnar og finnst ég eiga að leggja mitt af mörkum í baráttu fyrir bættum kjörum þeirra sem berjast í bökkum á landinu þar sem ég fæddist og eyddi 40 árum af starfsæfi minni, eða rúmlega það.

Ágætur maður setti í athugasemd hér á síðuna hjá okkur að litið væri á greiðslur frá TR sem ölmusu.

Ég hef verið að hugsa um þetta og held að það sé mikið til í þessu áliti hans. Framkoma stjórnvalda bendir til slíks. Málflutningur margra þeirra sem skrifa um þessi mál styðja þessa kenningu. Það er endalaust talað um þá sem minnst hafa.

Það eru ekki bara þeir sem minnst hafa sem sitja í súpunni.

Það eru líka við sem höfum greitt í lífeyrissjóði og sparað þar til efri áranna. Okkur er refsað fyrir sparnaðinn og við látin niðurgreiða greiðslur TR.

Svo ég tali nú ekki um þá sem svo ósvífnir hafa verið að flytja af landi brott. Þeir eru algjört TABÚ. Þeir missa heimilisuppbót sem er svo falleg rós í hnappagat fjármálaráðherra og slíkra. Eins og ég hef sagt hundrað sinnum er heimilisuppbót ekki partur af ellilífeyri. Hún er félagsleg aðstoð og ekkert annað. Slíkt telst ekki til eftirlauna.

Formaður FEB og LEB og fleiri skríbentar halda kyrfilega kjafti um svona smámuni.

Svo eru það átthagafjötrarnir.
Þú skalt ekki láta þig dreyma um að flytja til Japan, Indlands, Kína, Ástralíu, Thailands og fleiri landa sem ekki teljast til EES eða Bandaríkjanna eða Canada.

Nei, þú átt ekki val, ef þú ætlar að halda eftirlaunum frá TR. Sem urðu jú til vegna þess að þú borgaðir skatta til þjóðfélagsins.

Ég missti andlitið þegar ég las að frú Forsætis ætlaði að láta skoða nákvæmlega kerfi Almannatrygginga.

Ný lög árið 2016 voru afkvæmi 10 ára skoðunnar!

Hvar hefur frú forsætis alið manninn?

Áfram held ég að andskotast í málefnum þeirra sem lepja dauðann úr skel á Íslandi. Ég hef ekki mikla trú á því að það beri einhvern árangur og allavega verður ekki skrifuð um þá baráttu glansgrein í MANNLÍF, það er ég nokkuð sannfærð um.

Ölmusa eða ekki, þá eigum við rétt á að geta lifað mannsæmandi lífi jafnvel þó við séum það ósvífin að verða meira en 67 ára venjulegt fólk.

Hulda Björnsdóttir

Eftirlaun frá TR falla niður ef þú býrð utan EES og ekki í USA eða Kanada? Er það ekki einkennilegt?

17.apríl 2018
Góðan daginn kæru lesendur.
Það kom fyrirspurn hérna á síðuna okkar “Milli lífs og dauða” fyrir nokkru varðandi greiðslur TR til þeirra sem búa á Tailandi.
Ég fór að velta þessu máli alvarlega fyrir mér og hafði samband við TR og Lífeyrissjóðinn minn, sem er VR.
Búi eftirlaunaþegi utan EES og ekki í Bandaríkjunum eða Kanada missir hann rétt til eftirlauna frá TR.
Réttindi til greiðslna frá Lífeyrissjóði falla hins vegar ekki niður, það eru réttindi sem fylgja einstaklingi hvar svo sem hann býr.
Mér finnst þetta einkennilegt.
Hafi ég greitt skatta og skyldur alla mína stafsæfi á Íslandi og taki svo ákvörðun um að eyða síðasta hluta ævinnar utan EES og ekki í Bandaríkjunum eða Kanada, missi ég réttindi mín til eftirlauna hjá TR.
Hvað veldur þessu?
Hver ákvað að þetta ætti að vera svona?
Mér finnst þetta mjög einkennilegt svo ekki sé meira sagt.
Getur einhver svarað þessu?
Fólki á eftirlaunaaldri gæti dottið í hug að flytja til Thailands eða Kína eða Ástralíu eða guð veit hvað. Það er ódýrara að lifa í þessum löndum og veðráttan er hlý og notaleg, sem margir sækjast eftir þegar á efri ár er komið.
Ég veit að það hafa verið gerðir samningar á milli EES landa og Kanada og Bandaríkjanna og Íslands. Ekki svara mér þannig.
Mig þyrstir í vitneskju um hvers vegna þarf að fella niður áunnin réttindi bara vegna búsetu? Ég er ekki að tala um félagslega aðstoð, ég er að tala um ellilífeyri, sem by the way er núna kr.239,484 fyrir skatt og eftir skatt 204.914 krónur. Rétt aðeins fyrir fjármálaráðherra ef svo ótrúlega vildi til að hann læsi þetta einhversstaðar. 300.000 krónur eru tilbúin tala sem ráðherranum hentar að veifa framan í almenning.
Hulda Björnsdóttir

Kannski væri ráð að gráta út hækkun eftirlauna !

  1. apríl 2018

Góðan daginn kæru lesendur.

Þá er kominn laugardagur og Trump búin að skjóta á Syríu, svona rétt til þess að snúa umræðunni frá eigin vansæmd. Mikið ofboðslega er sorglegt að slíkur maður skuli vera í æðstu valdastöðu heimsins.

Ég ætla ekkert að gera heimsmálin að umræðuefni hérna en fannst ekki hægt að sleppa þeim alveg.

Ég læt það fara í taugarnar á mér hvernig umræðan er um fátækt fólk, hvort sem talað er um eftirlaunaþega, öryrkja, barnafólk eða bara launþega sem eru á lágum launum.

Mér finnst við alltaf verið að tala niður til þessara hópa.

Við tölum um lágmarkslaun

Þá sem eru verst settir og svo framvegis og framvegis.

Ég held að við þurfum að breyta umræðunni og það gæti skilað sér til ráðamanna, jafnvel manna eins og fjármálaráðherra.

Með þessu eilífa tali um þá sem minnst hafa gefum við hrokagikknum tækifæri til þess að ljúga að okkur og sýna fram á að ekkert þurfi að gera því það sé búið að gera svo mikið.

Með því að breyta umræðunni og hætta að tala um ellismelli, heldri borgara og þá sem minnst hafa, og fara að tala um fólk sem komið er yfir 60 ára eða fólk sem er hætt að vinna eða fólk sem er komið á eftirlaun, þá væri hægt að lyfta umræðunni á raunhæft plan.

Þetta tekur tíma, ég geri mér grein fyrir því, en einhvers staðar verður að byrja.

Kjarasamningar og þeir sem að þeim standa tala oftar en ekki um hina lægst launuðu.

Það vita allir sem vita vilja að prósentuhækkun kemur hinum ríku best, hún gerir ekkert fyrir hina lægst launuðu. Þetta veit Logi og hefur meira að segja sagt það upphátt.

Þegar við skrifum eða tölum um eftirlaun ættum við að hætta að tala um þá sem minnst hafa. Við þurfum að snúa málinu við og tala um hvað allir þurfa að hafa til þess að geta haft í sig og á. Það þarf ekkert endilega að vera skammtað svo naumt að þeir sem minnst hafa fái aðeins meira.

Á meðan við erum endalaust að tala niður til lægst launaða hópsins, til eftirlaunaþega og þeirra sem þurfa að reiða sig á sjálfsagða aðstoð samfélagsins, breytist ekkert.

Á sama tíma og hægt er að afskrifa milljarða á milljarða ofan hjá ríkisbubbunum og hækka bónusa og laun toppanna um milljónir og milljónatugi eru margir þeir sem tala á móti hækkun eftirlauna alveg að tapa sér við tilhugsunina eina að greiðslur hækki um nokkra þúsundkalla og allt á að fara yfirum í þjóðfélaginu.

Auðvitað fer þjóðfélagið ekkert á hausinn þó eftirlaunaþegar séu ekki sveltir í hel.

Auðvitað skilar sér til baka til þjóðfélagsins hækkun, ef hún væri ekki svo agnar pínu pons, og það væri hægt að leggja upp í síðasta fjórðung ævinnar með reisn, fyrir alla.

Margir verða gamlir, meira að segja kannski 65 ára og eldri. Er það ekki dásamlegt?

Sumir verða aldrei gamlir því þeir deyja ungir og það er sorglegt. Kannski finnst einhverjum það þjóðfélagslega hagstætt, þar eð fjölgun þeirra sem verða 65 ára rís ekki eins hátt.

Mér finnst að allir eigi að geta lifað með reisn en það er langt frá því að svo sé í íslensku þjóðfélagi í dag.

Sumir hafa það ágætt og meira að segja hefur nýjum lögum um almannatryggingar verið breytt fyrir þá hópa, hópana sem hafa það fínt. Hálfur ellilífeyrir er fyrir hátekjufólkið. Frítekjumarkið vegna atvinnutekna er fyrir þá sem vilja og geta unnið eftir 67 ára aldurinn. Hverjir eru það? Jú, það eru fyrirtækjaeigendur meðal annars og alls konar fólk sem tilheyrir eina prósentinu.

Venjulegt launafólk er orðið þreytt þegar að þessum aldri er náð.

Venjulegt launafólk sem komið er yfir 67 ára aldur gengur ekki inn af götunni í nýja atvinnu.

Eldra fólk víkur fyrir þeim yngri á vinnumarkaði. Þannig hefur það verið í marga áratugi. Þeir sem ekki eru í klíkunni geta bara etið það sem úti frýs.

Flokkur fólksins fór fremstur í því að auka misréttið með frumvarpi um frítekjumark atvinnutekna og svo greiddi þessi ágæti flokkur atkvæði gegn hækkun fjármagnstekjuskatts.

Já, sá flokkur er svo sannarlega fyrir LITLA MANNINN.

Sjálfstæðisflokkurinn er fyrir löngu búinn að gleyma um hvað hann var upphaflega og er núna fyrir auðvaldið.

Vinstri græn stukku í eina sæng með íhaldinu og runnu ljúflega upp í rúmið.

Ég bara nenni ekki að tala um Framsóknarflokkinn.

Björn Leví er að gera alla gráhærða með því að grafast endalaust fyrir um spillinguna og krefja menn svara. Það er aumkunarvert að horfa á manninn í sætinu fyrir aftan ræðupúlt alþingis þegar Björn stígur á stokk. Takk fyrir baráttuna Björn.

Grái herinn, já herinn sem hafði svo hátt hér um árið og formaðurinn steig í ræðupúlt klökk og þakkaði gamlingjunum fyrir að styðja hana og FEB og mæta á fundinn í Háskólabíói. Voða sætt en ekki mjög uppbyggjandi.

Ætli það sé komið í tísku að gráta úr ræðustól þegar verið er að berjast fyrir eldri borgara og öryrkja?

Eitthvað hefur borið á því undanfarin 2 ár að grátur fleyti fólki fram á veg valda og bara sæmilegra launa.

Kannski ættu eldri borgarar að stofna grátkór með öryrkjum. Kannski ættu grátandi flott gráhærð 67 ára gamalmenni að fjölmenna á þingpalla og á fundi hjá FEB og LEB og hernum. Það væri meira að segja hægt að birta myndir af kórnum á “lifðu núna”.

Ég er viss um að hægt væri að fylla upp í allan raddskalann í slíkum kór.

Er þetta kannski leiðin? Af hverju datt mér það ekki fyrr í hug?

Hulda Björnsdóttir

 

 

Ellilífeyrir er kr.239.484 í janúar 2018 og ekki eyri hærri, sama hvað fjármálaráðherra segir.

13.apríl 2018

Góðan daginn

Hér í Penela skín sólin þó ekki sé mikill hiti og allt eitthvað bjartara í dag en í gær.

Flensan er líklega á undanhaldi, eða það vona ég.

Sumum finnst erfitt að talað sé um bætur þegar verið er t.d. að tala um heimilisuppbót eða örorkubætur og fleira slíkt.

Bætur er það kallað þegar um félagslega aðstoð er að ræða.

Eins og við vitum, þetta venjulega fólk, þá er ellilífeyrir EKKI 300 þúsund krónur á mánuði. Hann getur orðið það með félagslegri aðstoð sem heitir HEIMILISUPPBÓT, og aðeins fyrir þá sem búa á Íslandi og búa einir.

Þeir sem búa einir erlendis fá engar félagslegar uppbætur og þar af leiðandi ekki heimlisuppbót.

Þeir sem búa erlendis fá aðeins strípaðan ellilífeyri og skerðist hann að sjálfsögðu ef viðkomandi fær nú greiddan lögbundna sparnaðinn í lífeyrissjóð.

Þeir sem hafa greitt samkvæmt lögum í lífeyrissjóð niðurgreiða það sem þeir fá greitt frá TR.

Mér er eiginlega nokk sama hvort talað er um bætur eða ekki.

Það sem mér er hins vegar ekki sama um eru þessar endalausu 300 þúsund krónur sem fjármálaráðherra staglast á, endalaust.

Ég er smátt og smátt að komast að þeirri niðurstöðu að maðurinn sé svo veruleikafyrrtur að hann hreinlega viti ekki hvað hann er að tala um.

Ég hlustaði á umræðu á Alþingi þar sem Helga Vala Helgadóttir reyndi að reka þetta ofan í fjármálaráðherra og hann svaraði af sinni alkunnu hreysti með hroka og þvælu.

Helga Vala Helgadóttir var málefnaleg og rökföst og veit greinilega um hvað málið snýst. Það þarf ekkert tilfinningarugl í svona umræðu. Það þarf bara að vita hvernig málin standa.

Nú langar mig til þess að biðja þingmenn stjórnarandstöðu að reyna að koma umræðunni um ellilífeyri inn á raunhæft spor þar sem hamrað er á lífeyri og ekki minnst á heimilisuppbót.

Eins og við vitum er ellilífeyrir krónur 239.484 í janúar 2018.

Þetta er upphæð ellilífeyris fyrir skatt.

Þegar talað er um heimilisuppbót til viðbótar er verið að rugla saman lífeyri og félagslegum bótum.

HEIMILISUPPBÓT ER EKKI PARTUR AF ELLILÍFEYRI hún er félagsleg uppbót rétt eins og bílastyrkur og fleira.

Hverjum dytti í hug að tala um bílastyrk sem part af ellilífeyri?

Eftirfarandi er tekið af síðum TR:

  • Lyfja- og sjúkrakostnaðar
  • Umönnunar í heimahúsi
  • Dvalar á sambýli
  • Rafmagnskostnaðar vegna notkunar á súrefnissíu
  • Heyrnartækja
  • Húsaleigu sem fellur utan húsaleigubóta

Þessar greiðslur eru þó allflestar háðar ákveðnum skilyrðum, til dæmis varðandi tekjur lífeyrisþega, búsetu á Íslandi, heimilisaðstæður og fleira

Heimilt er að greiða lífeyrisþega og örorkustyrksþega uppbót vegna kaupa á bifreið sem bótaþega er nauðsyn að hafa vegna hreyfihömlunar. Þá er heimilt að veita uppbót til framfæranda hreyfihamlaðs barns sem nýtur umönnunargreiðslna.

Uppbót er að fjárhæð 720.000 kr. fyrir þá sem eru að kaupa bifreið í fyrsta sinn (átt er við þá sem eru að kaupa sér bifreið í fyrsta sinn á ævinni), annars er hún 360.000 kr. „

Eins og sjá má að ofan eru ýmsar uppbætur til. Hægt er að fara inn á vef TR og sjá allar þessar upplýsingar, og afritaði ég eingöngu nokkrar.

Nú langar mig til þess að biðja þá sem skrifa um málefni eldri borgara og þá sem tala um málefni þessa hóps að taka upp þann sið að tala um ellilífeyri einann og sér en ekki lífeyri með uppbót sem einungis sumir fá.

Ég hef haldið því fram lengi að ellilífeyrir eigi að vera ein tala en ekki puntaður með einhverju sem heitir núna heimilisuppbót og er bara fyrir nokkra.

Ég hef trú á því að í stjórnarandstöðu séu nokkrir klárir einstaklingar sem gætu tekið upp þessa venju, þ.e. að tala um ellilífeyri án þess að klína heimilisuppbót með.

Helga Vala Helgadóttir gerði það af mikilli sannfæringu.

Fleiri þurfa að taka upp hennar sið.

Ef þið hugsið málið þá efast ég ekki um að þið verðið sammála mér og snúið umræðunni. Gerist það þá gæti hugsanlega verið að hrokagikkir létu í minni pokann og hættu að ljúga upp í opið geðið á þjóðinni.

Hulda Björnsdóttir

Ég vil fá lífeyrissjóðs tekjur mínar óskiptar !

11. apríl 2018

Góðan daginn kæru lesendur.

Enn einn dagur í inflúensu hér á bæ en ég er að reyna af veikum mætti að láta til mín taka.

Ég hef oft talað um hverjar upphæðir eftirlauna eru og ætla ekkert að gera það núna.

Það er mikið ritað og rætt um þessar upphæðir og fer alveg gífurlega í taugarnar á mér hvernig alltaf er talað um þá sem minnst hafa.

Þurfum við endilega alltaf að miða við þá sem eiga ekki í sig og á?

Þurfum við alltaf að lítillækka okkur með því að tala um þá sem minnst hafa?

Ber þetta árangur?

Kemur þetta við kaun Katrínar forsætisráðherra eða Bjarna Ben fjármálaráðherra?

Skilja þau um hvað málið snýst?

Ég held ekki. Ég held reyndar að þau þyrftu að fara á námskeið í fjármálalæsi en það er annað mál.

Fagurgali eins og vellur út úr formanni FEB er til lítils og hann hamrar endalaust á því að hann sé nú að tala um hina minnstu bræður!

Arg,

Björgvin Guðmundsson talar líka endalaust um þá sem hafa minnst.

Björgvin á auðvitað heiður skilið fyrir öll skrifin sín en ég vildi óska að hann hætti að gera lítið úr okkur hinum. Við hin sem ég er að tala um erum þau sem söfnuðu í lífeyrissjóði allt okkar líf eða alla vega alla okkar starfsæfi og nú er þeim sparnaði stolið og engin talar um það í fögrum ljóðrænum frösum.

Ljóðrænir frasar metta engann, alla vega ekki mig, og ég er svo heimtufrek að ég vil fá lífeyrissjóðinn minn óskiptan og ég neita að sætta mig við að sparnaður minn greiði niður greiðslur sem ég fæ frá TR. Þetta er þjófnaður og ekkert annað, það vita það allir, en enginn gerir neitt í málinu. Bara innantómt lyriskt málaæði.

Flokkur fólksins hælir sér af því að vera fyrir þá sem verst eru settir og sýnir það með dæmum um frumvörp sem þeir hafa lagt fram á alþingi.

Þessi blessaði flokkur lagði fram frumvarp um afléttingu parts af skerðingum á ellilífeyri VEGNA ATNVINNUTEKNA. Flokkur fólksins vill senda alla út að vinna. Hann hlýtur að hafa vinnumiðlun fyrir þá sem komnir eru á eftirlaun og er tilbúinn með störf fyrir þetta fólk, eða hvað?

Hræsni og ekkert annað. Fólk féll fyrir fagurgalanum og ég var jákvæð í garð formannsins en verkin hrópa hærra en fagurgalinn. Mikið er ég þakklát fyrir að hafa ekki kosningarétt á Íslandi og hafa þar af leiðandi ekki sóað atkvæði mínu.

Eins og ég hef sagt hundrað og fimmtíu sinnum hér á síðunni þá fá þeir sem búa erlendis og búa einir, ekki heimlisuppbót.

Heimilisuppbót er félagsleg uppbót og allt svoleiðis fellur niður þegar fólk flytur frá Íslandi.

Ég hef ALDREI séð Flokk fólksins, FEB, LEB, Björgvin Guðmundsson eða aðra tala um þetta sem eitthvað óeðlilegt. Þetta lið talar reyndar aldrei um landflótta eftirlaunaþega.

ALDREI.

Það gladdi mig óendanlega fyrir nokkrum dögum þegar ég sá comment frá einum af nýju stjórnarmönnu FEB þar sem hann segir eftirfarandi:

“Orðrétt sagði Bjarni í Kastljósi: „Þegar við Sigmundur byrjuðum saman í ríkisstjórn árið 2013 þá voru bæturnar rétt innan við 200 þúsund á mánuði, lífeyrir til eldri borgara, og við höfum í millitíðinni hækkað þær bætur í 300 þúsund.“ Hið rétta er að lífeyrir einstaklinga í sambúð var árið 2013 kr. 181.769 en er núna kominn í 239.484 kr. Þetta gildir fyrir þrjá af hverjum 4 öldruðum. Þeir sem búa einir, sem er einn af hverjum fjórum öldruðum, geta fengið til viðbótar heimilisuppbót skv. lögum um félagslega aðstoð (reyndar ekki ef þeir búa erlendis), með henni gat upphæðin orðið 210.922 árið 2013, en kr. 300 þúsund í ár, 2018. En það lítur náttúrulega betur út að taka lífeyri sambýlisfólks fyrir 2013 („innan við 200 þúsund“) og bera saman við lífeyri plús heimilisuppbót 2018 – það gefur meiri hækkun.”

Þessi ágæti maður er Finnur Birgisson og þakka ég honum fyrir að koma þessu á framfæri, fyrstur manna af þeim sem sitja í sætum sem gætu haft áhrif.

“(reyndar ekki ef þeir búa erlendis)” segir Finnur réttilega.

Við erum einfaldlega gjaldfelld við að flytja. Við erum gott úrræði fyrir kerfið á Íslandi. Það þarf ekki að greiða fyrir okkur lyf eða lækniskostnað. Það þarf ekki að sjá okkur fyrir húsnæði og svo gæti ég talið áfram en læt þetta duga í bili. Já í bili.

Nú fjölgar þeim ótt og títt sem rífa sig upp og er að verða til nokkuð vegleg Íslendingabyggð á Spáni.

Minnir þetta ekki örlítið á flótta Íslendinga til Vesturheims hérna um árið?

Nei, það getur ekki verið, nú er árið 2018 og aldrei verið meiri hagvöxtur á landinu.

Hvernig var það aftur með afskriftir sumra pólítíkusanna? Voru ekki afskrifaðir milljarðar hjá fleiri en einum? Hefði ekki verið hægt að nota þessa milljarða í eitthvað annað manneskjulegra?

Og svo er það hálfi lífeyriririnn og engar skerðingar þar. Fyrir hverja? Jú, fyrir þá sem hafa efni á því að taka bara hálfan lífeyri af því þeir tilheyra ekki “þeim sem minna mega sín eða þeim sem hafa minnst eða hvað þið viljið kalla okkur”

Óréttlætið aukið, þeim efnamestu fært meira upp í hendurnar og margir þingmenn brosa breytt og eru bara nokkuð sælir með sitt, ekki síður en LEB og fleiri. Auðvitað berst hver fyrir sinn hóp. ´

Ég ætla að enda á því að benda forráðamönnum Lifðu Núna á að venjulegt fólk lifir líka núna. Það eru ekki bara hinir frægu sem halda áfram að lifa en glasmyndin er ekki jafn glasandi hjá venjulega fólkinu.

Urrandi ill og bullandi veik af inflúensu læt ég þessu lokið í bili. Ég þarf að fara upp í rúm og reyna að ná úr mér flensunni en fleira kemur fljótlega upp úr kössum heimtufrekjunnar og öfundarinna sem Formaður Flokks Fólksins segir mig illa haldna af.

Ég heimta að fá lífeyrissjóðs tekjur mínar óskertar!

Kannski öfundin hafi lagt mig í rúmið! Það væri nú saga til næsta bæjar.

Hulda Björnsdóttir