Ég bíð eftir réttlætinu. Hvar er það Katrín?

6.júní 2020

Lagði réttlætið á flótta ?

Svona hefur evran verið síðan í júlí síðasta ár.

102814778_1673444672807353_3527230880470189754_o

Nokkuð stöðug þar til á þessu ári og þá hleypur í hana andskotinn og hún öslar eins og fjandafæla upp í hæstu hæðir. Fyrir hverja var þetta gert? ég spyr af því að ég veit að hægt hefði verið að grípa inn í hefði vilji verið fyrir hendi.

Við vitum að mafían lifir góðu lífi á Íslandi rétt eins og í verstu spillingarbælum erlendra ríkja.

Íslendingar eru svo frábærir segir frú Forsætis aftur og aftur á sjónvarpstöð sem milljónir horfa á dags daglega. Fólk erlendis trúir frúnni.

Bíddu!

Hvernig er það með öryrkjana og eldri borgarana sem hún sagði árið 2017 “að gætu ekki beðið eftir réttlætinu”?

Hvar er réttlætið Katrín sem þú talaðir svo fallega um árið 2017 úr ræðustól Alþingis?

Hvar á þessum tíma breyttist skilgreining þín á réttlætinu?

Hver komst í ból bjarna og snérist á haus?

Ég bíð enn eftir réttlæltinu fyrir öryrkjana sem geta ekki lifað af því sem frú velferðarríki skammtar þeim.

Ég bíð enn eftir réttlætinu fyrir fátæka eldri borgara sem eru á síðasta spretti ævinnar og lepja dauðann úr skel.

Ég bíð enn eftir réttlætinu fyrir fátæka einstæða foreldrið sem sér ekki hvernig það á að fæða barnið sitt.

Ég bíð enn eftir réttlæti fyrir alla.

Ég bíð enn og er búin að bíða lengi eftir því að íslensk þjóð vakni til vitundar og hætti að kjósa spillingu fram yfir mannúð og umhyggju fyrir öllum.

Hulda Björnsdóttir

 

All colours of the skin are equal !

6th of June 2020

What is love? we sometimes ask

Love has many faces. It can be love for another person, for a pet, for a country and even for yourself. What I know about love is limited, but I know it feels good, it can be exciting and it can be painful. I am slowly learning to love myself to be able to love others, I think. I am on the road every day, I am getting closer and closer every minute but sometimes the question arrives: Why are you doing this? Why don´t you just be like you are and be happy about that? My reply is this: It feels so good to love and I don´t want to loose that feeling. It makes me happy and it makes me a better person. It even makes me sexier which is a huge bonus.

So my conclusion is:

I will continue to explore what love is and I will learn more.
One day I might even reach that far to allow someone else to love me for who I am! That will be the day!

Now we are all apart. Now is the time to nourish the love for each other. Now is the time to remember that all colours of the skin are equal and all deserve the same amount of love.

Let us spread the love. Let us make every nation equal and lets love our fellow human beings.

That would be my prayer today !

Hulda Björnsdóttir

 

STÆRSTU BÓTAÞEGAR landsins, ríku fyrirtækin sem fengu covi bætur !

3.júní 2020
Þetta er gangurinn á genginu núna.
Í gær var dagurinn sem margir útlagarnir millifærðu af íslenska reikninginum yfir á þann sem þeir eiga í því landi sem þeir búa.
Það er aldrei hægt að stóla á gengið um mánaðamót. Það er þó hægt að treysta því að annaðhvort fer það UPP eða NIÐUR.
Mér er hugsað til öryrkjanna núna, þessa hóps sem hefur flúið land til þess að geta dregið fram lífið á peningum sem engan vegin duga fyrir allra nauðsynlegustu þörfum þeirra hvað þá að þeir eigi afgang og geti hugsanlega láitð sig dreyma um smá frí í sumar, rétt eins og venjulegt fólk.
Mér er hugsað til fátæka fólksins á Íslandi sem nú dregur fram lífið, lífið sem er ekkert líf, engin tilbreyting, ekki neitt annað en áhyggjur.
Mér er hugsað til eftirlauna fólksins sem hefur þrælað allt sitt líf hörðum höndum og bundið vonir við að einn góðan veðurdag kæmi dagurinn þar sem þau gætu lokið ævinni með reisn eftir vel unnin störf. Þetta fólk þarf nú að svelta hálfu hungri.
Allir þessir hópar horfa líklega til sunnudagsins þegar sjómannadagurinn rennur upp og hugsa: Gaman væri að geta veitt sér til dæmis betri mat en aðra daga.
Nei, það er ekki hægt, þeir sem gera sér dagamun eru STÆRSTU BÓTAÞEGAR landsins, fyrirtækin sem fengur covi bætur og greiddu út milljóna arð til eigenda áður en sótt var um bæturnar og sum voru svo farmsýn að falsa launaseðla!
Þetta eru BÓTAÞEGARNIR sem eru baggi á íslensku þjóðfélagi, fyrirtæki sem greiða sér arð og fá svo styrk frá ríkinu fyrir til að greiða fólkinu laun.
Hulda Bjornsdottir

Bannvæn ást ?

31.maí 2020

Bannvæn ást

Forboðin ást

Eitruð ást

Ást og ofbeldi

Lífið er stundum ótrúlegt.

Ég á góða vini í Danmörku og við drekkum stundum síðdegis kaffi eða te saman á Skype. Við höfum þekkst lengi, hún er kennari við háskóla og hann er rithöfundur.

Síðdegiskaffið okkar er skemmtilegt og við hlæjum mikið og tölum um allt milli himins og jarðar.

Fyrir nokkrum dögum  sá ég að eitthvað var í gangi, þau voru bæði svo íbyggin á svip. Við tölum auðvitað saman á dönsku og ég fæ þarna gott tækifæri til þess að halda við talmálinu.

Eftir nokkra stund sagði hann : Ég er að skrifa sögu og langar til þess að biðja þig til þess að lesa yfir nokkra kafla og segja mér hvað þér finnst!

Ég varð auðvitað hissa og glöð, þetta var spennandi og auðvitað sagði ég já um leið.

Nú hef ég lesið nokkra kafla og get varla lagt frá mér söguna. Hún er bæði spennandi og ákaflega vel skrifuð en það sem kemur mest á óvart er hvernig hann skrifar af svo miklu næmi um tilfinningar konunnar í sögunni.

Auðvitað skil ég frekar lítið hvernig tilfinningalíf karla virkar þar sem ég er frá allt annari plánetu en þeir og stundum öfunda ég þá óstjórnlega af því hvernig þeir geta sagt það sem segja þarf í einni setningu á meðan ég og mínir líkir þurfa hálfa blaðsíðu að minnst kosti.

Þessi vinur minn, rithöfundurinn er líklega frá minni plánetu, alla vega skilur hann vel hugsanagang okkar á Plánetunni VENUS !

Þá að sögunni:

Þau, söguhetjurnar, eru par. Hún heldur að þau muni giftast og  lifa í hamingjusömu hjónabandi.

Hún er einlæg  í ást sinni og hann lítur á hana sem hóru!

Sjokkerandi, ekki satt?

Hún elskar hann heitt og innilega en leifir honum að lítillækka sig á ýmsan hátt, meðal annars með því að gefa í skyn að hún sé leikfang sem hann noti þegar honum hentar og þess á milli gefur hann í raun skít í hana.  Þegar ég las þetta þá hrökk ég í kút. Hvað var maðurinn eiginlega að tala um? Þetta átti að vera eldheit ástarsaga. Var þetta ekki frekar saga um óendurgoldna ást?

Hann lýsir samtölum á svo snilldarlegann hátt að stundum hlær maður og stundum renna tárin.

Ég er nokkuð viss um að þessi saga á eftir að valda einhverju fjaðrafoki þegar hún kemur út. Þessi danski rithöfundur stingur á kíli sem  er ekki mikið talað um.

Ég  fékk ekki nema helming bókarinnar og bíð spennt eftir því að sjá hvernig þessi vinur minn lætur ástina enda.

Vinur minn bað mig að koma með tillögu að nafni á söguna en vinnuheitið hjá honum er” forboðin ást”. Ég er eiginlega engu nær um hvað ætti að kalla sögun. Mér finnst “eitruð ást” passa nokkuð vel en samt veit ég það ekki!

Í raunveruleikanum eru mörg sambönd nákvæmlega eins og hann lýsir.  Annað er yfir sig ástfangið og hitt dinglar bara með svona rétt itl þess að hafa eitthvað fyrir stafni þar til betra leikfang dettur inn í lífið.

Það kom aftur og aftur upp í hugann á mér við lesturinn hvers vegna hún er að halda í svona misnotkun? Hún hlýtur að sjá hvað er í gangi. Ástin getur ekki verið svo blind hjá henni. Hvað veldur því að hún segir ekki “farðu og láttu aldrei sjá þig aftur”?

Er ástin hjá söguhetjunni eins og eiturlyf sem hún getur ekki sleppt?

Hvað með hann? Er hann vondur maður eða er hann einfaldlega að nýta sér tækifæri fíkilsins, ef ást hennar er eiturlyf?

Eins og við vitum þá eru oft sambönd, þar sem líkamlegt ofbeldi er, þau sem virðast ekki geta slitnað endanlega. Sá sem verður fyrir ofbeldinu telur sér trú um að hann eða hún séu ekki fórnarlömbin og reyna að finna skýringar á því hvernig hægt sé að vera “þægari” og gera til hæfis. Margir úr ofbeldissamböndum þekkja þetta.

Þegar ég les söguna sem vinur minn bað mig að skoða hvaflar að mér að ást hennar, sem greinilega er ekki endurgoldi, sé á sömu leið og hjá fórnarlambi ofbeldis. Er það ekki viss tegund ofbeldis að halda henni? Ætti hann ekki að vera maður og sleppa tökunum og gefa henni frelsi til þess að lifa án hans?

Góðar skáldsögur eru dásamlegar. Þær fá lesandann til þess að velta fyrir sér lífinu og tilgangi þess. Ég hlakka til að sjá hvernig vinur minn, skáldið, vinnur úr flækjunni, því heljarinnar flækja er þarna. Ég sé eina lausn og hann sér ábyggilega einhverja aðra.

Ég hlakka til að hitta dönsku vini mína aftur á Skype í næstu viku og segja þeim frá pælingunni sem sagan vakti hjá mér.

Það er Hvítasunna í dag og líklega ekki sérlega kristilegar pælingar í þessu bloggi. Mér fannst þetta bara þurfa að komast frá mér svo ég geti áfram notið lestursins og ekki síður hins dásamlega lífs sem ég er svo þakklát fyrir.

Stundum eru sögur eins og konfekt – þú vilt ekki að þeim ljúki og finnur bragðið löngu eftir að lestrinum er lokið.

Ef þú hefur lesið þetta til enda þakka ég þér fyrir. Ef þú nenntir ekki alla leið þá er það líka allt í lagi. Ég óska þér gleðilegrar hátíðar.

Hulda Björnsdóttir

Ps, ég ætla að snúa þessu yfir á ensku líka seinna í dag.

 

Stöndum saman og berjumst fyrir því að öryrkjar, eldri borgarar og fátækir Íslendingar þurfi ekki árið 2020 að éta það sem úti frýs.

  1. maí 2020

Enn eina ferðina eru komin mánaðamót og enn eina ferðina er hugur minn hjá öryrkjunum á Íslandi og eldri borgurunum sem lepja dauðann úr skel alla daga og ekki síst hjá fátæka fólkinu sem sér ekki út úr skuldum og veit ekki hvernig það á að fá mat handa börnunum sínum.

Á sama tíma og ástandið í einu ríkasta landi heimsins er slíkt þá reka stjórnvöld framan í okkur tunguna og segja okkur enn eina ferðina að éta það sem úti frýs því mikilvægast sé að hjálpa þeim ríku og láta fyrirtæki fá milljónir á milljónir ofan til þess að lifa af veiru faraldurinn.

Fyrirtæki breyta launaseðlum til þess að fá fyrirgreiðsluna segir framámaður sem veit hvað hann er að tala um.

Það kemur mér ekki á óvart. Eftir að hafa unnið sem launagjaldkeri hjá stóru fyrirtæki og séð hvernig uppgefnum tölum var breytt þegar Hagstofa var að gera könnun þá trúi ég manninum og veit að þetta er stundað.

Það sem er grátlegt við þetta allt saman er hvernig stjórnvöld hafa endalaust komið með lausnir sem eru vita gagnslausar fyrir þá sem helst þyrftu á að halda. Hvað veldur því að ekki er hægt að fara í aðgerðir eftir vel ígrundað mál þar sem skoðað er ekki bara upphafið heldur líka endirinn? Af hverju er þetta svona?

Af hverju sé ég frú forsætis halda fagra ræðu á erlendri sjónvarpsstöð þar sem hún lýsir því yfir að allt sé svo dásamlegt á Íslandi í hennar valdatíð? Er það dæmi um hvað allt er dásamlegt að fátæka fólkið á ekki mat og þarf að kaupa lyf  á raðgreiðslum?

Er það dæmi um dásemdina að fátæklingarnir hugleiða margir hverjir nú þegar vorið er komið og sumarið er framundan, að enda þetta vansæla líf og hverfa til eilífðarinnar?

Nei, það getur ekki verið, hvað ertu að rugla núna! gætir þú hugsað með þér, þú sem ert að lesa þetta.

Því miður er þetta svona hjá mörgum, sumir hugleiða hvað sé hægt að gera og aðrir hafa misst vonina fyrir löngu og þegar fer að birta og allt á að vera svo gott kemur krumla þunglyndis og kremur hjartað.

Á ekki lífið að vera til þess að lifa því og hlakka til morgundagsins í þessu forríka landi?

Er það heimtufrekja að ætlast til þess að ALLIR geti farið til læknis ef þeir þurfa og að ALLIR geti borgað fyrir lyfin sín og að ALLIR geti haft mat á borðum ALLA daga mánaðarins?

Ég veit að ég hef talað um þetta sjöhundruð sinnum og á líklega eftir að tala um það í mörg ár.

Ég vildi óska að þessi vísa yrði óþörf og að allir gætu lifað alla daga sæmilegu lífi á landi sem hefur upp á ótal möguleika að bjóða.

Ég vildi óska að kjósendum biðist fólk til að stjórna landinu sem skildi aðstæður venjulega fólksins og að þeir sem ráða ríkjum væru þess megnugir að koma þjóðfélaginu á kjölinn með hag ALLRA að leiðaljósi.

Ég vildi óska að íslenskum vinum mínum gæfist kostur á að dvelja á landinu sem þeir elska og þar sem vinir þeirra og fjölskyldur búa.

Ég vildi óska að íslenskir vinir þyrftu ekki að gerast útlagar í framandi löndum til þess að hafa ofan í sig og á.

Rætast óskir mínar?

Ég veit það ekki en ég held í vonina.

Við megum ekki missa vonina og við þurfum að hjálpa þeim sem nú eru á barmi örvæntingar og sjá ekki út fyrir svartmyrkrið. Stöndum saman og gerum það sem í okkar valdi er.

Stöndum saman og berjumst fyrir því að öryrkjar, eldri borgarar og fátækir Íslendingar þurfi ekki árið 2020 að éta það sem úti frýs.

Hulda Björnsdóttir

Förum varlega þegar allt opnast. Verum þolinmóð þar til bóluefni finnst !

  1. maí 2020

Nú eru mánaðamót og við útlagarnir þurfum að ákveða hvenær við millifærum af íslenska reikningi okkar, ef við gerum það sjálf. Sumir eru með kerfi þar sem TR eða Lífeyrissjóðir leggja inn beint og aðrir sjá um þetta sjálfir.

Ég er í hópi þeirra sem sjá um málið sjálf. Þar sem gengið er svo rokkandi þessar vikurnar getur verið snúið að taka ákvörðun um hvenær!

Ég þorði ekki að bíða með að millifæra þar til eftir helgi. Fékk evruna á 151,24 og sýnist annar gjaldmiðill, að minnsta kosti einhver, hafa breyst til hins verra það sem af er deginum.

Á mánudaginn millifæri ég svo það sem ég fæ frá TR og ég verð að treysta á guð og lukkuna og vona að  ekki hafi hlaupið hástökks hamur á Seðlabankann yfir helgina og allt farið til fjandans aftur!

Núna, þar sem allt er að opnast hægt og rólega hér í Portúgal eftir margra mánaða lokun, þarf ég að gera upp við mig hvað ég ætla að fara langt í sumar. Ætla ég að halda áfram að vera varkár og halda mig að mestu heima við, eða ætla ég að taka til og þeysast út um allar trissur, til dæmis á ströndina þegar er eins heitt og í dag, yfir 40 stig heima hjá mér? Ég veit ekki hvað ég geri. Ég er ekki búin að ákveða enn næstu daga eða vikur.

Ég er þó nokkuð viss um að önnur lota Covid verður í haust og ekki komið bóluefni. Væri ekki skynsamlegt fyrir mig að halda mig sem mest frá almennum stöðum þar sem fólk er ef til vill ekki varkárt?

Söngkennarinn minn byrjar að kenna í næstu viku. Ég hef ekki séð hana í marga mánuði og sakna hennar og fjölskyldunnar alveg endalaust. Ég vildi svo gjarnan geta fengið hlýtt faðmlag frá henni og allri fjölskyldunni, en kannski væri betra fyrir mig að bíða fram á haustið?

Heilsuræktin mín er enn lokuð og ég veit ekki hvenær þau opna. Ég sakna þeirra allra á hverjum degi og mikið væri dásamlegt að komast í ræktina og þurfa ekki lengur að basla heima við að halda mér í formi. Á ég að bíða fram á haustið? Ég veit það ekki!

Eftir helgina þarf ég að fara í súpermarkaðinn og kaupa inn fyrir mánuðinn. Þar eru allir með maska og gæta fyllsta öryggis, eða þannig! Ein ferð í mánuði er nægileg fyrir mig því ég fæ grænmeti og ávexti vikulega frá vini mínum sem er með lífræna ræktun og ég styrki hann frekar enn að kaupa alls konar  grænmeti frá súpermarkaði.

Mér finnst flókið að þurfa að velja á milli þess að sjá og knúsa vini mína eða að halda mig heima við og lifa á minningunni um hvernig það er að vera í normal aðstæðum.

Ég hef áhyggjur af því að við hér í Portúgal og fólk um allan heim opni allar gáttir og að bylgja númer 2 verði enn verri en sú fyrsta.

Ég hef áhyggjur af vinum mínum á Íslandi og víðar í heiminum. Ég vona svo sannarlega að okkur takist að halda rónni og bíða þar til bóluefni hefur fundist.

Eins og mörg ykkar sem lesa þetta vita þá hef ég ekki látið bólusetja mig við inflúensu í mörg ár. Þegar bóluefnið kemur við Covid þá hika ég ekki við að fá þá sprautu.

Okkur finnst hallærislegt að vera með maska fyrir andlitinu og ekki síður óþægilegt. Mér finnst það ferlega óþægilegt og ég sakna þess að sjá ekki bros fólksins sem ég mæti. Ég hef þó í huga að maskinn er ekki endilega að vernda mig, hann er ekki síður að vernda hina, já minn maski verndar þig ef þú ert nálægt mér.

Í ágúst er næsta stefnumót mitt við heimilislækninn minn. Venjulega fæ ég knús frá honum og hjúkrunarliðinu. Hvernig verður þetta núna? Verða allir með maska og halda sig í langri fjarlægð frá mér eða verður allt eins og venjulega? 2 mánuðir eru ekki langur tími en þeir geta breytt miklu. Ég lifi í voninni um að ástandið versni ekki. Ég trúi því að við komumst aftur í “normal” aðstæður þó það taki einhverja mánuði. Ég verð að trúa því annars er ekkert líf framundan. Vonin er kannski það dýrmætasta sem við eigum á svona tímum.

Höldum í vonina og trúum því að hún rætist. Draumar rætast ef við höldum þeim lifandi og nærum þá.

Ég sendi ykkur öllum kærleiks faðmlag frá litla landinu mínu sem er svo ægilega heitt í dag og verður á morgun en svo fer aftur að kólna aðeins og lífið verður aftur eins og fyrir hitabylgjuna.

Hulda Björnsdóttir

Af hverju er Grái herinn að fara í mál við ríkið vegna skerðinga á eftirlaunum frá TR? Veistu það?

  1. maí 2020

Ég er að velta fyrir mér hvort fólk geri sér almennt grein fyrir hvað er að gerast í málefnum okkar eldri borgara með málssókn Gráa hersins gegn ríkinu, sem fór af stað 28. Apríl s.l. og er til þess að hnekkja áralöngum aðgerðum stjórnvalda varðandi greiðslur frá Lífeyrissjóðunum okkar, sjóðunum sem við höfum lögum samkvæmt sparað í alla okkar starfsæfi.

Margir sem eru ekki enn komnir á eftirlaun vita ef til vill ekki hvernig kerfið virkar og halda að þeir komi til með að lifa nokkuð sæmilegu lífi þegar þeir hætta að vinna.

Kannski heldur fólk að Tryggingastofnun ríkisins greiði eftirlaun og svo bætist sparnaðurinn í Lífeyrissjóðinn við!

Nei, ekki aldeilis, þannig er það ekki.

Tryggingastofnun ríksins lækkar sínar greiðslur ef þú færð greitt frá Lífeyrissjóði. Þú ert í raun látinn niðurgreiða það sem þú átt að fá frá ríkinu, og það gerir þú með eftirlaunum þínum frá sjóðinum sem þú sparaðir í alla þína starfsæfi.

Hér er dæmi af eftirlaunaþega sem er 67 ára.  Ég gef mér að viðkomandi búi ekki einn og fái þar af leiðandi ekki félagslega aðstoð í formi heimilisuppbótar!

Hann eða hún fær greitt frá lífeyrissjóði krónur 161.000 á mánuði (fyrir skatt).

Hámarks eftirlaun frá TR eru krónur 256.789 (fyrir skatt)

Þá kemur niðurstaða þessara tveggja einstaklinga, annar hefur ekki greitt í lífeyrissjóð, einhverra hluta vegna og ég legg engan dóm á það. Ýmsar ástæður geta legið þar að baki.

Hvað fær sá sem greiddi í lífeyrissjóð há eftirlaun frá TR? Jú hann fær krónur 195.589 á mánuði (fyrir skatt) á sama tíma og sá sem ekki hefur greitt í lífeyrissjóð fær krónur 256.789 (fyrir skatt) Mismunurinn er krónur 61.200 á mánuði (fyrir skatt). Munið að hér er ég að tala um lögbundin eftirlaun frá Tryggingastofnun ríksins.

Lægri eftirlaun frá Tryggingastofnun ríkisins fyrir þann sem greiddi alla sína starfsæfi í lífeyrissjóð.

AF HVERJU ER ÞETTA SVONA, HVAÐ GERIST ÞARNA?

Af hverju verða 161.000 krónur frá lífeyrissjóði bara 99.800 (fyrir skatt) ?

Það sem gerðist á leiðinni þarna var að Tryggingastofnun ríkisins, samkvæmt lögum um Almannatryggingar frá árinu 2017, lætur tekjur frá lífeyrissjóði niðurgreiða eftirlaun frá TR og hefur tekið upp á sína arma að láta lífeyrissjóð vera stoð númer eitt, sem það var ekki þegar kerfið var sett á .

Í upphafi átti Tryggingastofnun að greiða stoð númer eitt og lífeyrissjóður að vera viðbót. Dæminu hefur hins vegar verið snúið á hvolf.

Mörg okkar sem erum nú komin á eftirlaun, og þá er ég að tala um þá sem eru ekki í hópi hálaunafólks, stóðu í þeirri meiningu að lífeyrissjóðs sparnaðaðurinn væri okkar! Við komumst hins vegar að því að svo var ekki, og margir fengu áfall og tilveran hrundi í raun og veru við það eitt að hætta að vinna og verða eftirlauna manneskja í einu ríkasta þjóðfélagi heimsins!

Sá sem hefur 161.000 þúsund krónur á mánuði frá lífeyrisjóði hefur 64.408 þúsund krónum meira í tekjur á mánuði (eftir skatt) en hinn sem fær ekkert út úr lífeyrissjóði.

Er ekki eitthvað alvarlega bogið við að 161.000 krónur geti orðið samkvæmt þessu 64.408 krónur þegar búið er að skerða og taka skatt?

Þessi framkvæmd TR heitir í daglegu tali SKERÐINGAR

Málssókn Gráa hersins snýst um þetta mál og fer fram á leiðréttingu og réttlæti fyrir okkur hinn almenna lauþega. Þetta mál snertir ekki einungis okkur sem nú þegar erum orðin 67 ára. Þetta snertir alla, því væntanlega verður fólk í þessari aðstöðu í framtíðinni,  lifi það.

Ég hvet alla sem þetta lesa að hugsa sinn gang og athuga hvaða möguleikar eru fyrir hendi til þess að lifa sæmilegu lífi þegar hætt er að vinna.

Ég hóf minn undirbúning þegar ég var rétt tæplega 55 ára og sé ekki eftir þeirri skipulagningu.

Ef  þú eða ættingi þinn eruð að nálgast 60 ára aldurinn eða jafnvel komin aðeins yfir hann þá ráðegg ég eindregið að möguleikarnir séu skoðaðir vandlega og undirbúningur hafinn eins fljótt og hægt er.

Málssóknin tekur nokkur ár. Á því er ekki nokkur vafi.

Nú hefur VR lýst því yfir að þeir muni sjá um að koma málinu í höfn með því að gerast ábyrgðaraðili fyrir kostnaði. Þetta eru frábærar fréttir og ber að fagna þeim. Við sem getum og viljum ættum líka að stiðja við málið með framlögum. Það þarf ekki að vera stór upphæð, margt smátt gerir eitt stórt. Ég læt leggja inn á málssóknar reikninginn í hverjum mánuði mitt framlag og sé ekki eftir þeim peningum.

Öll komum við til með að njóta góðs af þegar málið kemst í höfn.

Baráttujaxlarnir Finnur, Wilhelm og Ingibjörg hafa komið þessu máli þangað sem það er nú. Þeim verð ég ævinlega þakklát fyrir þrautseigjuna. Þau gáfust ekki upp og því erum við komin þangað sem við erum núna, málið er í farvegi hjá Héraðsdómi.

Hægt er að fara inn á síðu Gráa hersins á Facebook og fá allar upplýsingar um málið.

Fylgstu með á https://www.graiherinn.is

Hulda Björnsdóttir

Ps:

Þeir sem hafa áhuga á að styrkja málsóknina geta lagt inn á reikning sjóðsins:
Íslandsbanki Suðurlandsbraut
Nafn: Málsóknarsjóður Gráa hersins

Kennitala: 691119-0840
Reikningsnúmer: 0515-26-007337