A healthy dish made in Portugal

19th of January

My Icelandic friends

This is a story about my understanding that sometimes is quite strange!

A Portuguese friend of mine posted this in the morning. I was happy, this is healthy food I thought.

50110660_2312100712133454_4106289215182995456_o

As you know I don’t like Portuguese food very much, but I admit that the younger generation is changing the cooking habits and they don´t kill the broccoli or the rice, and the salt and sugar are less than when I moved here 8 years ago.

So, I saw the picture of my friends dish and immediately I recognised the cashews and the fresh feta!

It did not cross my mind, not at all, that the white pieces could be anything but feta!

Here in Portugal we have fresh cheese and it is popular. I don´t eat it and I definitely don’t like it.

When the recipe came from Carla I saw, of course, that the white was fresh cheese.

This is just an example of different culture and different habits. When I find a goat fresh cheese I might try it, but until then, no.

The recipe is like this:

2 tomates, – 2 tomatoes – 2 tómatar

uma maçã, – one apple – eitt epli

1 queijo fresco.- One fresh cheese – einn ferskur ostur

Nozes,- nuts – hnetur

pevides e caju.- Seeds and cashew- fræ og cashjú hnetur

Temperado com sal, azeite, vinagre e oregãos – salt, winagre, oil and oregano – kryddað með salti, olíu, ediki og oregano

Podia adicionar ainda frango ou atum – possible to add chicken or tuna – hægt að bæta við t.d. kjúklingi eða túnfiski (t.d. úr dós)

Wonderful and you just enjoy.

So, what I learned this morning is that if it is white and looks like feta it is most likely fresh cheese.

Enjoy and try this wonderful beautiful dish.

Thank you Carla for sharing.

Hulda Björnsdóttir

Samanburður á hvernig skerðingar virka hjá eldri borgurum

18.janúar 2019

Góðan daginn

Hér kemur samanburður á 100 þúsund krónu tekjum á mánuði, í öðru tilfellinu er um atvinnutekjur að ræða og hinu tilfellinu er um greiðslur frá Lífeyrissjóði að ræða.

 

  1. 100 þúsund krónur í atvinnutekjur á mánuði Greiðslur frá TR: Ellilífeyrir krónur 248.105 (engin skerðing)
  2. Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund króna atvinnutekjur) 275.962
  3. Orlofs- og desemberuppbætur krónur 93.555
  4. 100 þúsund krónur í tekjur frá Lífeyrissjóði á mánuði  Greiðslur frá TR. Ellilífeyrir krónur 214.355
  5. Samtals tekjur á mánuði eftir skatt (frá TR + 100 þúsund frá Lífeyrisjsóði) 254.679
  6. Orlofs- og desemberuppbætur krónur 75.555

Sá sem hefur sparað í Lífeyrissjóð fær 21.283 krónum MINNA en sá sem er með atvinnutekjur.

Mismunur á orlofs og desemberuppbót er krónur 18.000, þeim sem fær tekjur sínar úr Lífeyrissjóði í óhag.

Hvers vegna er þetta svona?

Jú, eftir mikla baráttu Félags eldri borgara í Reykjavík og nágrennis tókst þeim að fá ATVINNUTEKJUR minna skertar en tekjur frá Lífeyrissjóðum. Þórunn H, núverandi formaður LEB barðist fyrir þessu með kjafti og klóm og náði árangri. 25 þúsund króna frítekjumark fyrir tekjur frá Lífeyrissjóði en 100 þúsund króna frítekjumark vegna atvinnutekna.

Einstaklingur sem hefur krónur 153.751 á mánuði frá Lífeyrissjóði fær eftir skatt í tekjur frá TR + Lífeyrissjóði krónur 273.321

Hann hefur minna í tekjur á mánuði en sá sem fær einungis 100 þúsund frá Lífeyrissjóði og munar þar 2.641 krónu.

Svona virka skerðingarnar hjá Eldri borgurum.

Spurningin sem á fullan rétt á sér er hvort það borgi sig yfirleitt að vera að leggja fyrir í Lífeyrissjóð?

Lög gera ráð fyrir því að fólk spari í Lífeyrissjóði og margir gera það og borga skatta og skyldur til þjóðfélagsins eins og vera ber.

Það er mikið skrifað um kjör þeirra sem verst hafa það og eiga engan sparnað í Lífeyrissjóði. Það er hárrétt að kjör þess hóps eru fyrir neðan allar hellur og ríkisstjórn og Alþingi til háborinnar skammar. Að hafa hugmyndaflug til þess að láta dæmi ganga upp með 212.902 krónur á mánuði til framfærslu er auðvitað alveg gaga, en það eru tekjur þess sem hefur ekkert annað en ellilífeyri frá TR.

Það er hægt að fá einhverjar uppbætur sem eru félagslegir styrkir en í einu ríkasta landi heimsins ætti ekki að þurfa að leita eftir félagslegri aðstoð þegar fólk er komið á efri ár og búið að skila sínu til þjóðfélagsins, sem svo yngri kynslóðin nýtur góðs af.

Yngra fólkið þarf að gera sér grein fyrir því að velsæld, ef þau búa við slíka, varð ekki til bara með því að anda. Hún varð til með striti og harðir vinnu eldri kynslóðar sem nú er komin á eftirlaun. Það eru, sem betur fer, ekki allir eldri borgarar sem lepja dauðann úr skel en eins og ég sýni í dæmum hér á undan þá er ekki langt í dauðann hjá fleiri en við höldum.

Þeir eldri borgarar sem búa við súper fín eftirlaun eru ekki að kvarta. Þeir þegja þunnu hljóði og passa sig að blanda sér ALDREI í umræðu eins og þessa. Líklega býr einn þriðji eldri borgara við slæm eða mjög slæm kjör. Einn þriðji gæti verið sæmilega staddur og síðasti þriðji parturinn í góðum málum fjárhagslega.

Ég var kölluð “saddur sjálfselskupúki” í commenti við skrif Björgvins Guðmundssonar vegna spurningar minnar um “hvað með millihópinn”.

Spurning mín var: “En Björgvin hvað með millihópinn sem er t.d. með minna en 200 þúsund úr lífeyrissjóði? Á sá hópur að eta það sem úti frýs?”

Fyrra commentið frá lesanda Björgvins var: “alltaf skulu saddir sjálfselskupúkar troða sér inn í umræðuna um þá verst settu. Sé ekki betur en að þetta inlegg fjalli einungis um þá”

Annar höfðingi setti þetta inn: “Gott hjá þér Björgvin þar er alltaf til fólk, sem sér öfundaraugum yfir því að ellilífeyrisþegar verði hífaðir upp úr örbrigðinni”

Björgvin hefur ekki gert athugasemd við comment herranna!

Mér finnst vont að til skuli fólk sem er svo forpokað að það þekkir ekki mun sporði og hala. Þessir tveir eru hrokafullir kallar sýnist mér, sem lýsa sjálfum sér betur en mér. Auðvitað er það viss heiður að vera kölluð “SADDUR SJÁLFSELSKUPÚKI” ég verð að viðurkenna það. Athugasemdir mína hafa greinilega komið við kauninn á commenturunum og er það vel.

Staðreyndin er hins vegar sú að eftirlaunaþegi sem hefur 275 þúsund krónur rúmar á mánuði er ekki saddur sjálfselskupúki. Þessi eftirlaunaþegi er langt undir velferðarviðmiðum og þarf ekkert að rífast um það. Það er líka staðreynd að sá hinn sami hefur lagt fyrir til efri ára allan sinn starfsferil og bjóst líklega við því að hann væri að búa sér sæmilegt ævikvöld. Tryggingastofnun, með fulltingi ríkisstjórnar og Alþingis, notar sparnað þessa einstaklings til þess að greiða niður það sem viðkomandi ætti að fá greitt úr Almannatryggingakerfinu þar sem hann hefur borgað skatta og skyldur til þjóðfélagsins í 40 ár eða meira.

Þegar sparnaðurinn er tekinn til baka eins og nú er gert kemur í ljós að efri árin bjóða upp á sult og seyru og ekkert annað fyrir þá sem hafa verið í lægra launuðum hópum þjóðfélagsins og jafnvel fyrir þá sem hafa verið með miðlungslaun á starfsævinni.

Eldri borgarar flytja nú í stórum stíl til Spánar og geta þar lifað sæmilegu lífi. Líklega vildu flestir þeirra geta búið á Íslandi og verið með fjölskyldum sínum og vinum, þennan síðasta sprett vistarinnar hér á jörðinni. Það er ekki í boði stjórnvalda að lifa með reisn, ekki fyrir alla. Sumir geta það, en stór hópur ekki.

Eins og skrifað er um næstum daglega og stundum oft á dag, þarf að hækka lægsta lífeyrinn. Það er ekki spurning. Ég mótmæli því hins vegar að ekki megi tala um þá sem eru nokkrum krónum ofar. Það þarf að tala um millihópinn. Hann má ekki gleymast. Í dæmum mínum hér í byrjun ætti hver einasti maður að sjá að það er mikil skömm sem ríkisstjórnir undanfarinna ára mega eiga. Fyrir nýju Almannatryggingalögin var frítekjumarkið rúmar 109 þúsund á mánuði. Nú, eftir nýju lögin er frítekjumarkið fyrir stærstan hópinn 25 þúsund en potað var inn 100 þúsund króna frítekjumarki fyrir þá sem endilega vilja, eða geta, unnið fram í rauðann dauðann. Það fólk er ekki erfiðisvinnufólkið.

Það er með ólíkindum hvernig tekst aftur og aftur að hyggla þeim betur stæðu og skilja hina eftir við hungurmörk. Þórunn H. er nýbúin að skila af sér kaffinefndinni og hver er árangurinn? Það getur hver og einn séð fyrir sig. Ég nenni ekki að rekja afrek kökuhópsins sem frúin sat í og var skipaður til þess að taka út kjör eldri borgara. Ég verð svo reið þegar ég hugsa um afrek frúarinnar og ætla ekki að leggja það á mig, heilsulausa manneskjuna, en “SADDUR SJÁLFSELSKUPÚKI” get ég alveg verið ef mönnum finnst það við hæfi.

Hulda Björnsdóttir

ps:

hér er ég að skrifa um eldri borgara. Ég veit að þið virðið þá skoðun mina að ekki sé æskilegt að blanda saman skrifum um öryrkja og eldri borgara. Ég mun skrifa annann pistil þar sem ég fjalla um öryrkja, því þar er dæmið svo hrikalegt að mér verður illt að hugsa til mannvonskunnar sem þar býr að baki í lagasetningu. /HB

Svona líta sjálfselskupúkar út í krónum talið!

15.janúar 2019

Ég var kölluð sjálfselsk í morgun. Þar sem ég var á leið upp á spítala þegar ég las commentið þurfti ég að fresta svarinu en hér kemur það, því full ástæða er til svars.

Einstaklingur no.1 sem hefur aldrei greitt í lífeyrissjóð fær eftirfarandi frá TR:

Ellilífeyrir kr.248.105 mínus skattur krónur 35.203, samtals útborgað frá TR krónur 212.902 eftir skatt

 

Einstkalingur no.2 sem hefur greitt í lífeyrissjóð í 40 ár með 100 prósent búsetu á Íslandi fær eftirfarandi frá TR:

Ellilífeyrir kr 190.167 mínus skattur 13.801, samtals útborgað frá TR krónur 176.366 eftir skatt

Sá sem hefur aldrei greitt í Lífeyrissjóð fær á mánuði í tekjur krónur 212.902 frá TR og eru það ráðstöfunartekjur hans, sem er auðvitað galið á sama tíma og húsaleiga getur hæglega verið langt yfir 100 þúsund krónur á mánuði.

Sá sem hefur sparað í Lífeyrissjóð í 40 ár og fær þaðan 153.751 krónur á mánuði fyrir skatt eða krónur 96.955 krónur eftir skatt, fær í heildartekjur, TR plús Lífeyrissjóður, krónur 273.321

Mismunurinn á þessum tveimur einstaklingum er krónur 60.419 krónur, þeim sem greiddi í Lífeyrisjsóð í 40 ár, í hag.

Takið eftir: 153.751 króna verður að krónum 60.419

273.321 krónur á mánuði er ekki há tala og alls ekki til þess að lifa af sæmilegu lífi, hvað þá að hægt sé að kalla þann einstakling sjálfselskupúka þó hann vilji sjá sparnaðinn sinn í buddunni sinni en ekki í ríkishítinni.

Óréttlætið er til staðar en það má ekki tala um það.

Fólk sem skrifar um málefni fyrri einstaklingsins í að minnsta kosti 360 skipti á ári ætti einstaka sinnum að taka málstað þess em greiðir niður það sem fæst frá TR með sparnaði sínum , eða það finnst mér.

Málið er svo flókið að það er ekki hægt að ræða það með þeim sem minna fær, eru aumingjaleg rök, finnst mér.

Fyrir nýju almannatryggingalögin var frítekjumark rúmlega 100 þúsund, mig minnir 109 þúsund eða þar um bil.

Auðvitað er sjálfsagt að fara í mál við ríkið og krefja það um réttlæti og að það fylgi því sem lagt var upp með varðandi lífeyrissparnað en hefur verið krukkað í endalaust. Það mál er sjálfsagt og komið af stað, loksins og fagna ég því og mun styðja það með því litla sem ég get.

Það þarf engin málaferli til þess að bæta hag einstaklingsins sem ég tala um í dæmi 2.

Það sem þarf að gera er að hækka frítekjumarkið upp í það sem það var fyrir nýju lögin. Það mundi hjálpa og sá sem sparaði þyrfti ekki að lepja dauðann eins mikið úr skel og hann gerir núna.

153 þúsund króna greiðsla frá Lífeyrissjóði er ekki há tala. Þetta dæmi gæti verið um konu eða mann sem höfðu rétt tæplega meðallaun eða undir þeim á starfsævi sinni.

Ég ætla að leyfa mér að halda áfram að tala um einstakling númer 2. Það er ekki á kostnað þess sem er númer 1 í dæminu mínu.

Ef einhver sér hag sínum vel borgið með því að kalla mig sjálfselskupúka fyrir vikið getur sá hinn sami gert það. Mér eiginlega sama, þó það hafi fokið í mig í morgun.

Commentarinn í morgun er annað hvort illa stæður eða mjög vel stæður. Hann gæti líka verið pólitískt himpingympi sem hefur unun af því að ráðast á þá sem af alvöru vilja bættann hag þeirra sem lepja dauðann úr skel. Ég get ekkert dæmt um manninn en mikið hlýtur honum að líða vel eftir morguninn og er það gott.

Þeir sem hafa ekkert betra til málanna að leggja halda því áfram og ætla ég ekki að blanda mér í þeirra mál.

Ég ætla hins vegar að halda mínu striki og við sem erum á mínum aldri eða eldri eigum ekki eftir að njóta góðs af málssókninni sem nú er að sigla af stað. Við förum að öllum líkindum í gröfina með okkar endalausa óréttlæti, nema ef fólk hisjaði upp um sig og færi að tala um hækkun frítekjumarksins fyrir alla, ekki bara þá sem vinna fram í rauðann dauðann, eða þá sem hafa efni á að taka hálfan lífeyri, og sjái til þess að markið verði 109 þúsund krónur í stað 25 þúsund króna á mánuði.

Hulda Björnsdóttir

Graðir kallar mikilvægari en fátækt fólk?

12.janúar 2019

Góðan daginn

Ég hefði átt að skrifa það sem mér datt í hug þegar ég vaknaði í nótt en er nú búin að gleyma hvernig ég reifst við allt og alla

Krónan er komin í hástökk aftur og allt að fara til fjandans

Sögur um graða þingmenn og ráðherra tröllríða netheimum í gær

Klaustursgaurinn stígur fram og hvítþvær sig og málar flokkinn sem hann var rekinn úr eins og skrattann úr sauðaleggnum. Ris gaursins er mikið og ekki síst þar sem hann er fyrrverandi síslugaur. Ég ætla ekki einu sinni að minnast á skítlegt bréf sem hann sendi mér sem svar við bréfi mínu til þingmanna. Það væri að bera í bakkafullan lækinn og ekki ætla ég að blanda mér í mál fyllibittu á bar á Íslandi sem er svo heppinn að muna alls ekki hvað hann sagði og þekkja ekki einu sinni eigin rödd! Skrípalegt er það, svo mikið er víst.

Félag eldri borgara í Reykjavík, Grái herinn og Landssamband eldri borgara hafa nú tekið sig saman og gert auglýsingu, ekki bara lesna, hún er leikin skal ég segja ykkur.

Tilgangurinn er að vekja athygli á hversu erfitt er að vera 50 ára eða meira á Skrípaskeri og Viðar Eggertsson les með alvöruþunga og spyr hvort við treystum Þórunni H til þess að berjast fyrir bættum hag eldri borgara!

HAH, ertu að meina það Viðar?

Kellingin er nú búin að koma sér fyrir í stól LEB sem hún settist í með miklum dynk eftir að hafa gagnrýnt forvera sinn stanslaust fyrir aumingjaskap. Nú hefur frúin (óþarfi að kalla viðrulegar pelsfrúr Kellingar, finnst mér líklega) búin að starfa í kökuhóp ráðuneytis og skilaði niðurstöðum fyrir útlendinga og ekki krónu fyrir eldri borgara sem hafa greitt skatta og skyldur til ríkisins í 40 ár eða meira. Ekki króna fyrir fulla búsetu!

Svo spyr auglýsingin hvort ég teysti þessari frú?

Nei, er svar mitt.

Næsta auglýsing er um hvort ég teysti Kristbjörgu Kjeld (vona að nafnið sé rétt skrifað) til þess að leikstýra eða leika aðalhlutverk í leikriti. Þetta var einhvern vegin svona. Hvernig í veröldinni á ég að hafa skoðun á leikhæfileikum Kristbjargar? Mér fannst hún fínn upplesari og fínn leikari þegar ég sá hana leika en ég hef enga menntun til þess að meta starfshæfni hennar sem listamanns. Ég get þó sagt að ég treysti Kristbjörgu betur en Þórunni H.

Svo var einhvers staðar viðtal við Viðar og hann sagði minnir mig (ég nenni ekki að lesa viðtalið aftur) að félögin hefðu ákveðið að sýna fram á þann mikla auð sem liggur ónýttur í gömlu fólki og er gráhært! “Gömlu fólki og er gráhært” er mín túlkun!

Skemmtiklúbburinn með yfir 11 þúsund félagsmenn gerir það ekki endasleppt og er meira að segja búinn að plata velferðarráðuneytið til þess að taka þátt í kostnaðinum.

Hvað kostaði ævintýrið í heild?

Hver borgar það sem ráðuneytið borgar ekki?

Hvað fékk leikstjóri í laun?

Hvað fékk höfundur í laun?

Hvað kostar hver birting?

Þetta eru allt spurningar sem skemmtiklúbbur eldri Samfylkingarhóps, sem nú skipa stjórn FEB, þurfa að svara.

Mér er svo sem sama þó fylkinginarliðið sem komið er yfir 60 hópist í grúppu til þess að hafa gaman og halda dansiböll fyrir 100 manns og spilaklúbba og jólakortasölu og utanlandsferðir og guð má vita hvað grúppunni dettur í hug.

Það sem ég skil ekki er að fólk, venjulegt fólk, skuli láta plata sig til að borga félagsgjöld og vera svo auðtrúa að halda að samkoman ætli sér að berjast fyrir afnmámi þjófnaðar á lífeyrisgreiðslum þeirra sem hafa búið á landinu alla sína hundstíð eða að berjast fyrir bættum kjörum þeirra sem skrimmta ekki af aumt skömmtuðum ellilífeyri.

Ég skil ekki að venjulegt fólk sjái ekki í gegnum plottið þegar formaður FEB fer inn á þing og flytur hugnæma jólakveðju úr ræðustól alþingis dulbúna sem fyrirspurn til þeirra sem aldrei hlusta og nýtur á sama tíma ljóma frægðar sem sparkmeistari fyrir áratugum og flokksbræður hans halda ekki vatni yfir því að fá að sitja hjá hetjunni.

Wilhelm Wessman hefur lýst því yfir að hvorki FEB eða LEB hafi svarað honum varðandi stuðning við málssókn hans vegna skerðinga á greiðslum til hans vegna tekna úr Lífeyrissjóði. Það virðist alveg sama hver situr í stólunum hjá FEB og LEB, fólki er skítsama um venjulega fólkið. Hagur þeirra vel stæðu er markmiðið og þar fæst árangurinn eins og kom í ljós á síðasta ári.

Hvað ætli það séu margir í stjórnum þessra sambanda sem taka hálfan ellilífeyri? Það væri fróðlegt að vita en auðvitað verður það ekki upplýst.

Hvað ætli það séu margir í stjón FEB sem njóta góðs af frítekjumarki atvinnutekna? Auðvitað verður það ekki gefið upp, persónulegar upplýsingar eða eitthvað svoleiðis.

Stjórnvöld hlusta á samtök sem hafa 11 þúsund manns á bak við sig. Reynslan hefur sýnt það.

Vinur minn einn kallar landið Skrípasker. Það er líklega réttnenfni því skrípleikurinn er alls staðar.

Skrípasker er eiginlega að verða að glæpaskeri.

Það er glæpur að láta fólk sem hefur 40 ára búsetu sitja á hakanum og ekkert gert til þess að bæta hag þess hóps. Það er glæpur sem gæti hæglega gerst í gjörspilltum löndum í mið Evrópu eða Brasilíu en ætti ekki að viðgangast í norrænu landi eins og Íslandi.

Graðir kallar hafa alla tíð haft sitt fram á landinu. Hvernig var það ekki með sýslumenn, lækna, presta og fleiri embættismenn, hér í denn. Þeir komu á sveitabæina og fengu staup og hlýtt rúm með ábót. Vinnukonurnar áttu ekki margra kosta völ og mörg voru börnin getin uppi í þessum hlýindum fyrri áratuga. Nú er allt vitlaust af því að einhverjir kallar sem ekki ráða við skaftið hafa nýtt sér vald sitt á síðari tímum. Auðvitað á ekki að láta kallana komast upp með svona athæfi en það sem ég skil ekki er að á meðan verið er að undirbúa enn eina gjöfina til glæpamannanna sem smjöttuðu í hruninu er ekki minnst einu orði á þann gjörning en allt fullt af sögum sem hafa verið sagðar oft áður af einum graðkalli!

Væri sama ákefð í umfjöllun um aðstæður fátæklinga á Íslandi og er notuð í graðkallaumfjöllun hefðu kjör almennings á Íslandi, bæði öryrkja og eldri borgara ásamt öðru fátæku fólki, verið bætt fyrir löngu.

Er ekki allt í lagi á Skrípaskeri, eða á ég kannski að breyta nafninu í Glæpasker?

Hulda Björnsdóttir

Heimilisuppbót öryrkja og eldri borgara

4.janúar 2019

Góðan daginn.

Ég er að velta fyrir mér hvers vegna heimilisuppbót eldri borgara er hærri en öryrkja.

Fyrir eldri borgarann er þessi félagslega aðstoð krónur 62.695 á mánuði en fyrir öryrkjann ekki nema 50.312 krónur á mánuði.

Er samkvæmt löggjafanum ódýrara að vera öryrki?

Mér finnst þetta einkennilegt svo ekki sé meira sagt.

Þar sem ég er farin að ræða Heimilisuppbót ætla ég að bæta þessu við:

Margir sem skrifa um málefni eldri borgara og greiðslur þeirra frá TR setja heimilisuppbót inn í sem part af ellilífeyri.

Þetta er að mínu áliti mjög varasamt og hef ég oft bent á hættuna.

Ellilífeyrir er nú 1.janúar 2019 krónur 248.105 á mánuði og er það fyrir skatt.

Ég er þeirrar skoðunar að þeir sem eru að reyna að þoka stjórnvöldum í átt að skilningi á því hvernig búið er að öldruðum á einu ríkasta landi heimsins ættu alltaf að nota töluna sem er undir ellilífeyri og ekki að vera að blanda félagslegum uppbótum eins og til dæmis “Heimilisuppbót” eða annari aðstoð inn í málið.

Þórunn H. Ellert, Bjarni Ben og fleiri hafa talað um, í fyrra, að ellilífeyrir gæti verið 300 þúsund krónur á mánuði. Þetta er bara bull og ekkert annað en pólitískt plott til þess að upphefja þá sem þykjast vera að gea vel við eldri borgara.

Hvernig stendur á þvi að það er ekki talað um bílastyrk og fleiri styrki sem hægt er að fá ef fólk er komið á ellilaun frá TR, rétt eins og heimilisuppbót?

Heimilisuppbót er fyrir fámennann hóp eftirlaunafólks, hún er t.d. fyrir þá sem taka hálfan lífeyri af því að þeir hafa efni á því og hún skerðist ekki baun hjá þessum hópi. Svo ægilega mikilvægt að bæta kjör þeirra sem eru til dæmis með yfir milljón á mánuði og nota til þess peninga sem ríkisstjórnin ákveður að fara eigi í almannatryggingar.

Þessi uppbót skerðist ekki hjá hinum ríku en hún skerðist hjá venjulega Jóninum og Gunnunni ef þau hafa verið svo einföld að fylgja lögum og safna í lifeyrissjóð á starfsævinni sinni.

Það væri frábær hugmynd fyrir þá sem setja lög og reglur landsins að lesa grein Wilhelms Wessmann þar sem hann segir að skilji þau hjónin hækki eftirlaun þeirra um 60 þúsund á mánuði, eða 120 þúsund hjá þeim samanlagt. Fáránleikinn og heimskan í kerfinu kemur skýrt fram í skrifum Willa. Þetta birtist á Facebook og geta þingmenn flett skrifunum upp þar, þurfa bara að gúggla Wilhelm Wessmann og þá kemur þetta allt upp í hendurnar á hinum háttvirtu.

Hulda Björnsdóttir

 

Nýárskveðja til vina minna

1.janúar 2019

Góðan daginn kæri lesandi.

Nýtt ár hefur heilsað og ég óska öllum sem þessa síðu heimsækja, gleði og gæfu á nýju ári.

49251703_1226134860871672_4053839662974763008_o

Þessi gaur sem situr keikur í stofunni hjá mér er táknið sem ég ætla að helga mér þetta árið.

Hann er svo bjartur og fallegur og fullur af baráttuvilja og lætur ekkert buga sig.

Þannig vil ég að árið mitt verði, það er árið 2019.

2018 var snúið og ekki alltaf auðvelt að koma mér í gang en heilsan er líklega það dýrmætasta sem við eigum. Ég hef gert það sem hægt er til þess að halda mér á löppunum og held því áfram á þessu nýja ári og svo verður árangurinn að koma í ljós og kannski verða næstu áramót allt öðruvísi en þessi.

Barátta fyrir bættum kjörum eldri borgara og öryrkja er snúin.

Ég var spurð fyrir nokkrum dögum hvað ég vildi gera og hvernig ég vildi haga baráttunni.

Ég held að ég sé komin með tillögu en er enn að velta henni fyrir mér og móta hana í huganum. Þegar hún kemst á blað verðið þið þau fyrstu sem sjá hugmyndina, ég get lofað ykkur því.

Það er gleðilegt að sjá hvernig fylgjendum hefur fjölgað hérna á síðunni (Milli lífs og dauða” á Facebook), sem er jú síðan okkar, og nýir bætast við.

Ég hef ekki gert neitt í því að auglýsa síðuna en það gæti hugsanlega verið hugmynd fyrir ykkur að mæla með henni ef ykkur finnst hún þess virði.

Eftir því sem fleiri comment koma á póstana því meiri dreifingu fær spjallið. Það þarf ekki endilega að vera neitt ofboðslega gáfulegt comment, bara eitthvað lítið og fuglinn flýgur af stað.

Ég vona að dagurinn verði ykkur sæmilegur og sendi kærar nýárskveðjur til ykkar frá Penela.

Hulda Björnsdóttir

Hvatning til okkar sem viljum árið 2019 bjartara en árið 2018

1.janúar 2019
Ég skrifaði á Pírataspjallið fyrir nokkrum dögum en finnst full ástæða til þess að koma með þessar hugleiðingar mínar hér inn og koma þær í lok þess sem er að velkjast í huga mínum þessa stundina.

Fyrst þetta:

Á sama tíma og verið er að ýja að því að setja á stofn enn eitt flokksapparatið og það að vera fyrir fólk sem er orðið 60 ára og eldra, þá erum við með fólk inni á Alþingi sem er virkilega að fletta ofan hinu og þessu sem hefur fengið að grassera í áratugi.

Við þurfum engin smástyrni sem hafa ekki hugmynd um hvernig venjulegir eldri borgarar hafa það.

Við þurfum ekki nýjan flokk með niðurlægjandi nafni fyrir þá sem eru komnir yfir 60 ára markið.

Það þarf enginn að segja mér að fyrrverandi bankastjóri, þó hann sé úr eldra kerfi, hafi það svo slæmt að hann skilji hvernig þeim líður sem fá rétt rúmar 200 þúsund krónur á mánuði í tekjur.

Við vitum hvernig baráttan hjá FEB hefur verið. Þau hafa fengið allt í gegn fyrir elítuna en ekkert fyrir okkur hin.

Þetta nýja apparat sem á að fara að stofna til þess að koma valdagráðugum velstæðum köllum í góða stöðu er blekking og venjulega fólkið má ekki láta blekkja sig eina ferðina enn með fagurgala sem er minna virði en ekki neitt.

Hér kemur svo innleggið mitt á Pírataspjallið

“Það getur vel verið að ég hafi áður sagt það sem ég ætla að segja en góð vísa er aldrei of oft kveðin.

Ég hef fylgst með stjórnmálum í áratugi, hóf að fylgjast með mjög ung og er nú 73 ára. Ég man aldrei eftir því að önnur eins barátta fyrir upplýsingastreymi frá Alþingi hafi verið háð hvorki utan þings né innan, og sú sem nú hefur litið dagsins ljós, vegna þrautseigju þingmanna Pírata.

Við kvörtum yfir því sem miður fer og gleymum oft að þakka fyrir það sem vel er gert. Þess vegna er ég nú að skrifa hér.

Ég er svo óendanlega þakklát þingmönnum Pírata, öllum, fyrir baráttu þeirra á nýliðnu þingi og hvernig þeir hafa ekki látið vaða yfir sig á skítugum skónum og haldið sínu striki. Það er full þörf á ungu fólki með bein í nefinu eins og þingmenn flokksins virðast allir hafa.

Nú í árslok vil ég senda öllum þingmönnum Pírata bestu óskir um gleðilegt nýtt ár og þakka þeim fyrir að vera ungt fólk sem þorir.

Þakka ykkur öllum fyrir baráttuna sem stundum hefur virst vonlaus en þið hafið ekki gefist upp. Þakka ykkur fyrir að fletta ofan af spillinguni lag fyrir lag rétt eins og verið sé að vinna með lauk. Hvert lag sem opnast leiðir í ljós enn meiri rotnun og tími kominn til þess að ALLIR fulltrúar þjóðarinnar á hinu háa Alþingi líti í eigin barm og uppræti spilinguna.
Með nýárskveðjum til allra Pírata. /Hulda Björnsdóttir” Hér endar það sem ég skrifaði á Pírataspjallið.

Hvatning til okkar á þessum fyrsta degi nýs árs er þessi:

Nú er tími til þess að standa með þeim sem vilja spillinguna upp á borðið.

Hulda Björnsdóttir