Author: hulda98

13^th of October 2018

Melanie Trump told us that if people are going to say they have been sexually abused they need hard evidence.

I saw this and I wondered: Where does this lady come from?

How old is she?

Where has she lived?

What is her life experience?

She did not even have the decency to write her own speech when she was talking about her wonderful husband. She stole a speech from a former president´s wife! Seriously! And now she tells us that if we want to report a sexual harassment we should take a photo, have a sound recording on our phone, maybe ask the rapist to wait a minute while we prepare for the hard evidence.

I know this is not a laughing matter, but I can’t help laughing.

What is this lady teaching her son?

She is telling us that she is the most bullied person in the world!

Oh, poor woman.

While listening to the lady testifying to the senate, which was full of old men who did hire a prosecutor to take her apart so they would not look bad and then watching the judge shout and show us how not to behave, I have to say that there was dignity against arrogance, and the dignity won in my mind.

While listening and after thinking about the testimony of the serene lady I thought about the wonders of the mind.

The mind is really clever.

Some people think about it like an apartment or a house full of different rooms with doors that we can open when we want to.

I think about my mind like storage with uncountable boxes.

In the boxes my memories are kept. Some are good and some are not so good.

What I find so wonderful and amazing about the mind is that it opens the boxes when I am ready to look inside.

Some memories are good and they warm my heart and I look at them often.

Other memories are hidden in their boxes and I have not looked at them yet. Maybe I will never see them and maybe one day I will be ready and able to open the boxes where the horror is kept.

When and after, Doctor Ford was testifying she was criticised for not remembering every detail.

Her mind is clever, just as every other mind of sexual abuse survivors.

She remembered some of the details clearly.

The president told his base that after 36 years you could not accuse anyone of a crime, and he mocked Dr. Ford for not remembering what he, the precident, thought was most important.

The president is a paedophile, according to the stories about him.

What amazes me is that his wife does not care and she sides with him against the women who have accused him. What is she teaching her son, the one she wants us to believe that is her priority?

I was sexually abused more than 60 years ago.

My mind helped me and buried the memory in one of the boxes and kept it locked there until something happened to my life and I felt destroyed.

There was a sunny beautiful day and my life was destroyed. My reputation was destroyed by lies. My whole life was scrutinised by people who hated me and the authorities did not listen to anyone who was on my side. My side of the story did not count.

This sunny day in December I felt like dying and the next days and weeks and years I struggled just to keep me going and trying to pick up the pieces. My mind helped me. My clever mind that had put the abuse 60 something years ago into a hidden place opened that box. My mind knew that I was ready to face the sexual abuse and my mind knew that by showing me that I survived that abuse I would survive what was happening now. I felt relieved. I remembered details which I am not going to write here. They are not for you, the reader. Remembering helped me to understand my life better. It helped me to understand why I felt sometimes so horrible sad and why I just wanted to sit down and cry forever. The sorrow was like a stone in my heart and remembering lifted the stone from my heart.

I woke up in the middle of the night and remembered and the words in front of me were “I understand, now I understand” and a long breath of relieve followed.

My point is this.

The mind is wise. It is clever and it knows when and what we are able to cope with.

There are boxes in my mind still closed. I have not tried to open them. I know they will open up one day if that is what I need.

A friend of mine told me many years ago that the mind never puts you through more than you can survive. I believe my friend.

I am grateful to my clever mind for protecting me through a long time. I am also grateful for my mind to opening the box with the sexual abuse when I thought I would die and felt like being shattered to million pieces because of something else.

I wish Dr Ford had been believed but I know she helped a lot of people to face their fairs and perhaps open the closed boxes in their minds so they could continue living and stop being dead inside without knowing why.

I am grateful every day to be alive and I am grateful for the inner strength my parents gave me when making me.

I am not perfect but I am not in shattered pieces. With help of wonderful people I glued the pieces together. The wonderful people were stronger than the ones who tried to break me forever.

Hulda Björnsdóttir

13.október 2018

Ef það er eitthvað sem ég þoli ekki þá er það hroki og rangfærslur, hverju nafni sem nefnast.

Ég veit ekki hvort ég ætla að skrifa meira um dæmalausa könnun sem Björgvin Guðmundsson stóð fyrir að gerð yrði og fékk til liðs við sig 82 ára konu sem hann hefur vart haldið vatni yfir hvað væri ægilega dugleg og að hún hefði bara gert þetta allt ALEIN eða hérum bil.

Nú er hinn ágæti skríbent búinn að gera 7.905 undirskriftir að 8.000.

Eitthvað er ekki alveg í lagi með tölulæsið hjá manninum.

Dásamlegt útvarps- og sjónvarpsviðtal við frúna sá ég. Mér fannst það nú frekar rýrt en auðvitað er ég bara gömul kelling sem væli og skil ekki þegar kraftaverking gerast.

Já, og svo er það með alla þöggunina sem var í gangi til þess að koma í veg fyrir að fólk setti nafn sitt á listann. Það er enn verið að hamra á þögguninni. Það er enn hamrað á því að konan hafi sett framtakið af stað ein og óstudd.

Hver hefur skrifað mest um þetta fyrirbæri og stutt það á hverjum einasta degi með loforðaræðu um gamla eldri borgarann sem var svo duglegur?

Hver var það sem birti á hverjum einasta degi listan, í commentum og utan commenta?

Hverjir voru svo það sem fylgdu aleinu frúnni til Steingríms inn á Alþingi til þess að skila inn listanum frábæra’

Ég þarf ekkert að segja hvaða fólk þetta er, það vita það allir sem vita vilja.

Nú er fyrirbærið liðið.

Nú getur Steingrímur sett listann í skúffuna hjá sér og geymt til betri tíma.

Ég er auðvitað andstyggileg og vanþakklát.

Ég veit það.

Ég er svo kröfuhörð að ég styð ekki hvað sem er.

Ég er líka svo viðbjóðsleg að sjá ekki hvað gamla konan var ægilega dugleg.

“Mikill fjöldi hefur sýnt viðbrögð” segir einn af helstu skríbentum um málefni eldri borgara og þegar spurður hvar þessi viðbrögð hafi verið þá eru þau á Facebook og í síma.

Það er hægt að skoða viðbrögðin.

Hvað mörg like?

Hvað margir deila skrifunum?

Hvað margir skrifa comment?

Þetta er allt aðgengilegt ef fólk nennir að fletta því upp.

Hræsnin gæti hljóðað svona:

Dásamlegt hvað endalaust er skrifað um málefni eldri borgara og sorglegt að það skuli í raun vera aðeins einn maður. Hvar er allt hitt fólkið? Getur það ekki hunskast til þess að skrifa og hringja og tala og mótmæla og guð má vita hvað?

Já, hræsnin lætur ekki að sér hæða.

Félag eldri borgara talaði ekki niður þessa könnun, eftir því sem ég best veit.

Landsambandið ekki heldur.

Aðgerðir eru rétt að hefjast, sagði sú gamla duglega kona.

Nú bíð ég spennt eftir næstu aðgerðum.

Vonandi verða þær í samráði við fleiri en einn.

Nei, það er reyndar ekki mikil von til þess.

Það er betra að geta bent á dásemd 82 ára gamalmennis sem reis upp.

Fyrirgefið að ég skuli ekki vera yfir mig hrifin.

Ég hef betri hnöppum að hneppa en að andskotast yfir því sem mér finnst æluleg hræsni.

Það skiptir engu máli, nákvæmlega engu máli, hvað baráttufólk er ungt eða gamalt. Baráttan er það sem telur, ekki árin.

Hulda Björnsdóttir.

 

10. október 2018

Ég er argandi reið og ekki síður vonsvikin.

Frumvarp endurflutt frá því í fyrra.

Ég á varla orð yfir heimsku sumra. Að fólk skuli virkilega láta hafa sig út í að styðja svona bull er fyrir ofan minn skilning.

Flutningsmaður þessa frumvarps er Inga Sæland, sem hefur nú blokkað mig frá athugasemdum á Facebook.

Hvort henni tekst að blokka mig hér er áhugavert svo ekki sé meira sagt.

Þetta frumvarp er endurflutt frá fyrra þingi.

Fyrir hverja er þetta frumvarp?

Ekki er það fyrir fiskvinnslukonuna, eða verkakonuna eða sjúkraliðann. Allar þessar stéttir eru útslitnar og líklega ekki tilbúnar til þess að vinna fram í rauðann dauðann.

Ekki er það fyrir verkamanninn sem er slitinn af erfiðsstörfum og getur sig vart hrært á morgnana eftir svefnlitla nótt.

Ekki er það fyrir konur komnar yfir 70 sem hafa starfað hjá leikskólum sem leikskólastjórar. Þær fá ekki vinnu sem leikskólastjórar eftir 70.

Er allt í einu orðið takmarkalaust framboð af atvinnu fyrir fólk yfir 50 á Íslandi?

Hverjir eru það sem geta unnið eftir 65 ára aldurinn?

Jú, það eru til dæmis þeir sem reka eigin fyrirtæki.

Það eru þeir sem eru í forsvari fyrir félög eldri borgara.

Það eru semsagt þeir sem eru í fínum stöðum og hafa líklega nægilegt fjármagn fyrir sig til þess að lifa af eftir að þeir eru orðnir 65 ára.

Þetta frumvarp er enn eitt dæmið um hugsunarhátt alþingismanna.

Þeir virðast vinna fyrir hina betur stæðu í þjóðfélaginu og er alveg hjartanlega sama um hina.

Er eitthvað réttlæti í því að enn einu sinni eigi að hygla þeim sem hafa það fínt á kostnað þeirra sem eru bara rétt og slétt venjulegt fólk, venjulegt verkafólk til dæmis?

Til þess að kóróna skömmina á þessu frumvarpi er ekki einu sinni þak, nei allir sem vinna skulu njóta óskerts ellilífeyris frá TR, sama hvort tekjurnar eru 200 þúsund eða 2 milljónir.

Ég segi hingað og ekki lengra.

Ég mótmæli svona gjörningi

 

149. löggjafarþing 2018–2019.

Þingskjal 24 — 24. mál.

 

Frumvarp til laga

 

um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, með síðari breytingum (afnám skerðingar ellilífeyris vegna atvinnutekna).

 

Flm.: Inga Sæland, Guðmundur Ingi Kristinsson, Karl Gauti Hjaltason, Ólafur Ísleifsson, Helgi Hrafn Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Anna Kolbrún Árnadóttir, Sigurður Páll Jónsson, Birgir Þórarinsson.

 

1. gr.

 

Á eftir 3. málsl. 1. mgr. 23. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Þá skulu atvinnutekjur ellilífeyrisþega ekki skerða ellilífeyri.

 

2. gr.

 

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2019 og koma til framkvæmda 1. febrúar 2019.

 

Greinargerð.

 

Málið var áður flutt á 148. löggjafarþingi (51. mál) en hlaut ekki brautargengi og er nú endurflutt óbreytt.

Í 31. gr. laga nr. 96/2017 er kveðið á um að ellilífeyrisþegar skuli hafa 100.000 kr. sérstakt frítekjumark vegna atvinnutekna skv. 23. gr. laga um almannatryggingar. Um er að ræða sérstakt frítekjumark vegna atvinnutekna eldri borgara sem kemur til viðbótar við hið almenna frítekjumark laganna sem nemur 25.000 kr. á mánuði. 1 Með lögum nr. 116/2016, um breytingar á lögum um almannatryggingar og fleiri lögum, var m.a. gerð sú breyting á ellilífeyriskerfi almannatrygginga að öll sértæk frítekjumörk vegna einstakra tegunda tekna voru afnumin. Var þess í stað lögfest eitt almennt frítekjumark sem nemur 25.000 kr. á mánuði og gildir það um allar tekjur ellilífeyrisþega, óháð tegund þeirra. Þar áður hafði frítekjumark ellilífeyris almannatrygginga gagnvart atvinnutekjum verið 109.000 kr. Eftir samþykkt laganna kom fram gagnrýni á þessa breytingu að því er atvinnutekjur varðar og hafa komið fram kröfur af hálfu hagsmunasamtaka aldraðra og fleiri aðila um að afnema skerðingar á atvinnutekjur eldri borgara.

Dr. Haukur Arnþórsson vann greinargerð um fjárhagslega stöðu aldraðra fyrir Félag eldri borgara í Reykjavík og ritaði grein um þá rannsókn sína í Morgunblaðið 23. nóvember 2017. Þar kemur fram að afnám skerðingar á lífeyrisgreiðslur vegna atvinnutekna þurfi ekki að fela í sér aukin útgjöld fyrir ríkissjóð og það sé vel hugsanlegt að ríkissjóður gæti haft fjárhagslegan ávinning af aðgerðinni.

Óumdeilt er að áframhaldandi vinna eftir að ellilífeyrisaldri er náð eykur möguleika aldraðra til að bæta kjör sín, einkum þeirra sem lægstar hafa tekjurnar. Þá hafa rannsóknir sýnt fram á að vinna og virkni á efri árum stuðlar að betri heilsu, dregur úr einangrun og hefur almennt mikið félagslegt gildi fyrir eldri borgara. Því er lagt til að greiðslur til ellilífeyrisþega verði ekki skertar vegna atvinnutekna sbr. 23. gr. laga um almannatryggingar.

Hér að ofan er hið dæmalausa frumvarp feitletrað fyrir ykkur.

Enn eina ferðina er gerð tilraun til þess að stagbæta meingölluð lög Almannatrygginga og er það gert með þá betur stæðu í þjóðfélaginu í huga. Ég hvet fólk til þess að lesa og íhuga alvarlega það sem sagt er um áframhaldandi vinnu eftir að ellilífeyrisaldri er náð í þessu dæmalausa frumvarpi.

Það er nýtt fyrir mér að allt sé vaðandi í vinnu fyrir fólk sem komið er yfir 65 ára á Íslandi. í öðrum löndum, siðmenntuðum löndum er lögð áhersla á að þeir eldri víki fyrir þeim yngri. Það er augljóst í huga mínum að fólk sem orðið er þreytt eftir áratuga strit hreinlega GETUR EKKI jafnvel þó það vildi farið út á vinnumarkaðinn.

Vinkona mín sem var leikskólastjóri, mjög vinsæl og góður stjórnandi, vogaði sér að verða 70 ára og henni var kastað út úr stjórastöðunni. Hún gat fengið vinnu sem starfsmaður á leikskólanum, henni var treyst til þess en henni var ekki treyst fyrir starfi sem hún hafði sinnt af alúð og verið vinsæl í.

Inga Sæland getur spjallað hátt og verið eins og helgibóla en mark er ekki takandi á orðum hennar um að hún sé fyrir “fólkið okkar”. Hennar fólk er ekki verkamenn og verkakonur. Hennar fólk er allt annað.

Ég er æfareið.

Hulda Björnsdóttir

 

 

9.október 2018

Góðan daginn.

Þá er undirskriftasöfnun lokið, söfnun sem ég hef verið alfarið á móti og sem hefur lýst ótrúlegum hroka og virðingarleysi fyrir eldri borgurum sem ekki eru tölvuvæddir. Skítapakk höfum við verið kölluð sem ekki vildum skrifa nafn okkar undir eitthvað óljóst sem er hvorki málstað eldri borgara eða öryrkja til framdráttar.

Já, ég tilheyri skítapakkinu eða vonda fólkinu og öllum þeim illnöfnum sem við sem voguðum okkur að hafa aðra skoðun á málinu höfum verið kölluð.

Hrokinn og mannfyrirlitningin sem hefur lekið í stríðum straumum þessa síðustu daga frá þeim sem telja sig vera í fararbroddi fyrir baráttu bættra kjara eldri borgara og öryrkja er óendanlegur.

Líklega halda þessir ágætu skríbentar að hrokinn og fyrirlitningin séu það besta til þess að fá stjórnvöld til þess að bæta kjör þessara hópa.

Hrokinn og fyrirlitningin sem eldra fólki er sýnd með því að heimta að þeir skrifi undir sama hvort þeir séu sammála eða ekki er fyrir neðan allar hellur.

Staðreyndin er sú að ekki eru allir eldri borgarar með Facebook.

Ekki eiga allir eldri borgarar aðstandandendur sem geta aðstoðað þá.

Ef skríbentarnir halda að allir eldri borgarar séu svona sirka 70 og eitthvað ára þá er það miskilningur.

Það er ómerkilegt að ráðast á liggjandi mann.

Það er spurning sem hægt væri að varpa fram hvað formaður fjármálanefndar FEB bætti kjör eldri borgara mikið á meðan hann var formaður?

Auðvitað má ekki spyrja svona.

Það er ekki í samræmi við helgislepjuna.

Það má líka spyrja um sannleiksgildi þess að einn eldri borgari hafi sett þessa könnun af stað og notið sáralítillar aðstoðar.

Það má spyrja hvesu margar greinar þessi hetja hefur skrifað um málefni eldri borgara undanfarin 2 ár.

Það má líka spyrja hvers vegna ábyrgðarmaðurinn vísaði gagnrýni til Björngvins þegar hún varð uppiskroppa með mótrök.

Það mætti alveg fara ofan í saumana á sannleiksgildi fullyrðinga um eitt og annað í þessu ferli.

Ég er auðvitað skítapakk og nenni ekki að eyða tíma í það.

Skítapakk eins og ég er auðvitað ómerkilegir lygarar sem eiga ekki að gera neitt annað en halda kjafti.

Það verður fróðlegt að sjá hvað nú gerist í þessu dásamlega framtaki sem rómað er um höf og lönd.

Veit fólk virkilega hvað það var að skrifa undir?

eða, var fólk kannski bara að skrifa undir eitthvað af því einhver sagði að það þyrfti að gera eitthvað og ekki skipti máli hvað þetta eitthvað væri?

Nú er því haldið fram að þöggun hafi verið í gangi.

Þöggun fjölmiðla, þöggun fólks sem hafði aðra skoðun, þöggun samtaka eldri borgara og gengið svo langt að halda fram að félög eldri borgara hafi beinlínis lagt stein í götu fyrirbærisins.

Ég hef ekki séð neina yfirlýsingu frá FEB eða LEB um þessa söfnun? Hafi hún farið fram hjá mér væri ágætt að fá ábendingu um hvar og hvenær.

Skítapakk!

er það ekki réttnefni á mér?

jú, líklega er það svo.

 

Með kveðju

frá Huldu Björnsdóttur skítapakki

5^th of September 2018

After a long difficult summer the autumn is here and a cold breeze embraces me during the morning walk. Wonderful!

I have figured out that the heat is not good for my heart condition and now I am a bit more optimistic than few days ago. The morning walk this morning was easier than few days ago.

Next week I have an appointment with my family doctor, the new one, which I thought was so good, and he is compared to the one I had before.

When I went to the health centre last time I could not talk and they sent me home with a prescription for IBUPROFEN!

IBUPROFEN is something I am never supposed to eat because of my heart and stomach.

No, that was what I got when I asked for antibiotics!

Idiots!

I did send a letter to the doctor and complained.

I never got a reply.

Now I have an appointment next week.

So, do I say something or do I just pretend everything is fine?

I have not decided.

My heart surgeon asked me, some months ago, to find a private family doctor.

I have not found anyone, yet. It is difficult to find good ones but they are somewhere.

At the end of the month I have an appointment with my dr Margarida at the hospital. She is the one who has taken care of my bones during my time here in Portugal. She is thorough and good.

Already I know the results of my bone scan but not of the other tests I always have before I see her.

I have to tell her that my family doctor did not want to have my blood level checked. I asked him. She wanted me to have results every 3^rd month. Will I be sent to the urgency this time? I really hope not, but I must find a good doctor to take care of my overall health, it will be expensive but I don´t care. My health needs it. I need it. I want to be a healthy 90 years old and then go to my fathers! Not too much ask, I think.

Anyway, Singing keeps me alive.

If I did not have my singing lessons I would die.

I tried a new gym a month ago, one that is really close to my home, but it is disgusting. Everything is dirty and there are just few machines. I paid just one month, did not get a receipt but that’s fine. I am not going there again. I went in the morning and guess what. The only other customer was a British man. As you know I don´t like the British men. There he was sweaty and disgusting, like a king in his palace. UGHHHHH. The Portuguese usually go to gyms in the evening and this one was open 3 mornings. The first time I came there was a Portuguese one, but that was an exception, he came that morning because he would be busy in the afternoon, and I was stuck with the horrible one.

When I am ready, again, to go to a gym I will be in Fit and Fun in Coimbra. It takes a long time to get there but it is perfect and worth it.

Until then I will walk every morning and I am gaining strength. I can do some exercises at home and a DVD helps. Just to make the most of what I have got.

Last weekend I had to carry 3 kilos in my rug sack from the centre of the village to my home, on foot.

It was difficult, but it showed me that carrying one kilo or even just a half one in my rug sack during my morning walk might strengthen my back and also my cardio. So simple and does not cost anything.

There are quick solutions everywhere. You can take pills and lose weight, you can take pills and become beautiful, you can take pills and get really healthy. Creams to make you lose weight, which would be something. If you read the small print there is always a catch. You might have to do exercises! To help the cream to work, or the pills! Miracles are everywhere.

Maybe the only miracle is to live a healthy live, eat properly, not too much, not to smoke and all in all just be moderate.

I see people with their bellies like 9 months pregnant. How can they do this to themselves? It’s so sad.

Now I am preaching, once again!

So just to shut me up I will finish my writing today and I need to make lunch, tuna fish on the grill with some green veggies and more colourful something, just to make me happy when I look at the food.

I hope your day will be fine and wish my readers all the best.

My writing has slowed down, simply because I am struggling with my health. One day I will be back every day, but this is it for now.

Hulda Björnsdóttir

5.október 2018

Þessa dagana er mikið í umræðunni hér á Facebook hjá sumum vina minna, undirskriftasöfnun sem 2 eldri borgarar ákváðu í snarhasti að skvera af stað!

Ég hef verið skömmuð fyrir að hunskast ekki til þess að skrifa undir og borið á brýn að vera ómerkileg og vilja ekki hag eldri borgara og öryrkja betri en hann er núna.

Það er ágætt að dæma fólk og skamma það en stundum er ágætt að skoða málið aðeins áður en svívirðingarnar falla.

Ég sagði strax að ég mundi ekki skrifa undir þennan lista og ekki dreifa honum. Ég rökstuddi mitt mál en sagði jafnframt að aðrir tækju sínar ákvarðanir.

Í 2 ár eða kannski meira hef ég skrifað grimmt um málefni eldri borgara og öryrkja, meira um málefni eldri borgara þar sem mér hefur fundist barátta öryrkja vera í nokkuð ákveðnum farvegi og forysta þar sinna málinu af alúð.

Forysta eldri borgara hefur brugðis, ekki bara þessi 2 ár, hún hefur brugðist í áratugi. Það er hálf hjákátlegt að sjá hvernig sumir hæla sér af því að hafa verið í baráttunni áratug eða meira og láta líta svo út að eitthvað mikið hafi unnist en skyndilega þegar viðkomandi hættir fari allt til fjandans.

Pólitík er andstyggileg. Ég fullyrði það fyrir mína parta. Kannski finnst einhverjum þessi tík dásamleg og mér er svo sem sama um það.

Pólitík er oftar en ekki svikin loforð sem gefin eru fyrir kosningar og svo gleymast þau eins og drukkið sé vatn þegar búið er að telja upp úr kössunum. Viðbjóðslegt og ekkert annað.

Svo ég komi aftur að því sem ég ætlaði að einbeita mér að í dag, það er undirskriftasöfnunin sem rúmlega áttræð kona setti af stað eiginlega bara alein eða þannig!

Alein var hún nú ekki, þó hún sé skráður ábyrgðarmaður. Björgvin og hún ákváðu allt í einu að nú skyldi þrammað af stað og undirskriftasöfnun sett á laggirnar. Einhver Jón var þeim innan handar, held ég.

Frúin er held ég einhvers konar listamaður og spákona. Mér sýndist þetta koma fram þegar ég gúgglaði frúnna.

Ég fann ekki mikið af skrifum um málefni eldri borgara frá henni en eitthvað smávegis þó.

Einhverjum datt í hug í upphafi að stinga upp á því að söfnunin væri kannski ekki alveg nógu vel orðuð og það mætti hugsanlega gera hana skýrari og þar með áhrifaríkari.

Jú, frúin athugaði máli, þá voru 900 manns um það bil búin að skrifa undir. Ekki hægt að breyta textanum sagði frúin því þá mundu þessir 900 detta út.

So what!

Sá sem var að skrifa frúnni kom meira að segja með tillögu að texta sem gæti verið áhrifaríkur.

Nei, þetta var komið á koppinn og ef viðkomandi vildi eitthvað segja um þetta frekar þá skyldi hann hafa samband við Björgvin, jafnvel þó frúin væri ábyrgðarmaður framtaksins.

Þetta er eiginlega hálf ömurlegt allt saman, finnst mér.

Nú eru nokkrir dagar eftir af fyrirbærinu og þá er allt í einu farið að senda út úm allar Trissur tilkynningar um málið og andskotast yfir því að ÞÖGGUN sé í gangi.

ÞÖGGUN!

Er það?

Mér fannst fyndið þegar ég sá að Herinn, þessi sem ég elska út af lífinu, eða þannig, hljóp til og setti málið á síðuna sína. Auðvitað gat herinn ekki setið undir því að hafa þagað málið í hel, eða hvað?

Einhver sagði að svona könnun þyrfti að vera vel undirbúin, vel kynnt, að baki henni þyrfti að vera fagmennska og kynningarapparat.

Ég er hjartanlega sammála þessu. Auðvitað er nauðsynlegt að gera eitthvað til þess að reyna að troða inn í haus þingmanna að bæta þurfi kjör eldri borgara og öryrkja. Þetta EITTHVAÐ þarf hins vegar að vera vel ígrundað, vel undirbúið og “meika sens” á góðri íslensku.

Það er ekki nóg að þjóta af stað eins og krakki og gera eitthvað.

Á tímum þar sem formaður félags eldri borgara, sem telur yfir 12 þúsund manns, rausar um að eldri borgarar hafi það bara fínt en það séu nokkrir sem hafi það kannski ekki alveg eins fint, og sami formaður er alsæll með væntanlegt samtal einhverntíman við forsætisráðherra, þá eru skyndi framkvæmdi EKKI LAUSNIN.

Sem betur fer er þessi blessuð könnun á enda innan fárra daga. Auðvitað verð ég áfram skömmuð fyrir að vera félagsskítur eða eitthvað enn verra.

Mér nokk sama.

Endalaus skrif um það sama: Það verður að leiðrétta kjörin strax! Eru svo grútmáttlaus að mér verður bumbult þegar ég hugsa um þau skrif.

Nú er búið að bæta inn í skrifin upplýsingum sem teknar voru úr mínum skrifum og ekki einu sinni haft fyrir því að setja ummælin innan gæsalappa.

Það er auðvitað fínt að ég leggi lið þeim sem eru kannski orðnir uppiskroppa með fjölbreytileika og ég á ekkert að vera að kvarta. Mér finnst þetta þó hallærislegt, en auðvitað er þetta ekkert annað en ómerkileg pólitík.

Fyrir liggur að í þessum mánuði verði lagt frumvarp á Alþingi á vegum ráðherra þar sem hann ætlar að halda áfram að stagbæta handónýt lög um Almannatryggingar.

Ég hef ekki séð múkk frá frú undirskriftaupphafsmanni eða aðstoðarmanni hennar, um það mál. Ekki múkk.

Kannski vita þau ekki af frumvarpinu.

Það verður fróðlegt að sjá hvernig baráttu undirskriftar frúin setur af stað um þetta nýja frumvarp og ætla ég að fylgjast grannt með því.

Hulda Björnsdóttir

24.september 2018

Opið bréf til þingmanna nú við upphaf vetrar.

Bréf frá eldri borgara sem reynir að útskýra hvernig búið er að fólki í landi sem veður í peningum þegar gæluverkefni eiga í hlut.

Ég er komin á þá skoðun að ef til vill liggi tregða þingmanna til að leiðrétta kjör eldri borgara í því hvernig þeir nýta sér tölulæsi sitt.

Þingheimur talar yfirleitt um heildarútgjöld sem skipta milljörðum eða alla vega mörgum milljónum.

Þetta gerir það að verkum að þingheimur skilur ekki hvernig einstaklingur þrífst á kerfi sem virðist vera gert til þess að sem allra flestir eldri borgarar SVELTI að minnsta kosti hálfu hungri.

Til þess að hjálpa upp á tölulæsi þeirra sem eiga í erfiðleikum þá er hér mitt dæmi, sem er ágætt og lýsir vel hvernig kerfið virkar fyrir þá sem hafa sparað og farið eftir lögum og reglum.

Frá Lífeyrissjóði fæ ég krónur 152.000 á mánuði fyrir skatt

Frá Tryggingastofnun fæ ég krónur 182.334 á mánuði fyrir skatt

Samtals gerir þetta krónur 334.334 fyrir skatt, og eftir skatt eru þetta 264.726 krónur

Þar sem ég bý erlendis fæ ég ekki heimlisuppbót, sem ég fengi annars ef ég byggi ein og á Íslandi. Heimilisuppbót er ekki partur af lífeyri, hún er félagsleg aðstoð sem ég ætti rétt á ef búseta mín væri ekki erlendis.

Skoðum dæmið aðeins betur.

Ef ég fengi ekkert frá Lífeyrissjóði, hefði aldrei sparað í hann, þá væru tekjur mínar þessar:

Frá TR 239.484 krónur á mánuði fyrir skatta.

Eftir skatt væri upphæðin krónur 204.914 á mánuði.

Eins og ég sagði fyrr fæ ég greiddar krónur 152.000 á mánuði frá Lífeyrissjóði og verða þær til þess að lífeyrir frá TR LÆKKAR um krónur 57.150 á mánuði fyrir skatt.

Greiðsla til mín frá Lífeyrissjóði niðurgreiðir lífeyri frá TR um 57.150 krónur á mánuði, er þetta ekki eitthvað einkennilegt?.

Annað sem ég vil einnig vekja athygli á er að mismunur á greiðslum til mín og þess sem aldrei hefur greitt í lífeyrisjsóð eru krónur 59.182 eftir skatt.

Ég fengi kr. 264.726 eftir skatt

Sá sem ekki hefur greitt í lífeyrisjsóð fengi kr. 204.914 eftir skatt

Frítekjumark eftirlauna frá TR eru krónur 25 þúsund á mánuði.

Frítekjumark eftirlauna vegna atvinnutekna eru krónur 100 þúsund á mánuði.

Áhrif tekna yfir frítekjumörkum á ellilífeyri eru 45%

Áhrif tekna yfir frítekjumörkum á heimlisuppbót ( sem ég fæ ekki og sem er ekki partur af lífeyri heldur félagsleg uppbót) eru 11.90%

Greiðslur frá TR falla niður ef aðrar tekjur fara yfir 557.187 krónur á máuði.

Það er ýmislegt einkennilegt í þessum lögum. Til dæmis er heimlisuppbót notuð til þess að skreyta tölur á hátíðlegum stundum stjórnmálamanna þegar þeir þurfa að berja sér á brjóst fyrir hve vel er búið að öldruðum á Íslandi.

Eftirlaun frá Lífeyrissjóðum eiga auðvitað ekki að hafa nein áhrif á greiðslur frá TR. Sá sparnaður var og á að vera til viðbótar við lögbundnar greiðslur frá TR en ekki til þess að greiða niður ábyrgð ríkisins.

Með kveðju

Hulda Björnsdóttir

24. september 2018

Enn eina ferðina ætlar ráðherra að klóra í bakkann og reyna að stagbæta teppið sem er að sligast undan bótunum.

Hér að neðan er lýst frumvarpi sem leggja á fram í október og er varðandi töku hálfs ellilífeyris frá TR.

“Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 100/2007, um almannatryggingar (hálfur líf­eyrir).

Í frumvarpinu er gert ráð fyrir breytingum á því skilyrði fyrir greiðslu hálfs lífeyris frá almanna­tryggingum að samanlagður áunninn réttur til ellilífeyris frá lífeyrissjóðum og frá almannatrygg­ingum verði að lágmarki jafnhár fullum ellilífeyri almannatrygginga. Enn fremur er í frumvarpinu lagt til að það skilyrði verði sett fyrir töku hálfs lífeyris að lífeyrisþegi stundi að hámarki hálft starf og jafnframt að greiðslur verði tekjutengdar. (Október)”

Það kemur ekki fram neitt um hverjar tekjutengingarnar verða og fleira sem verður fróðlegt að sjá þegar frumvarpið verður lagt fram. Ég hefði viljað sjá þetta ákvæði um hálfa lífeyrinn fellt niður en nú er verið að stagbæta enn eina ferðina gjörning sem hefur valdið úlfúð.

Ég talaði við Lífeyrissjóð VR og taka hálfs lífeyris er fyrst núna, frá 1. sept. að ganga í gildi.

Lífeyrissjóðirnir hafa verið að breyta kerfinu hjá sér til þess að hægt sé að framkvæma þetta ákvæði laganna.

Ég er eiginlega kjaftstopp að sjá þetta.

Ég spyr mig:

Hverjum datt þetta í hug?

Var það FEB eða LEB sem kom með þessa tillögu?

Ég er nokkuð örugg um að ráðherra sjálfum eða ríkisstjórn hefur ekki dottið þetta SNJALLÆRÐI í hug.

Hvað kemur næst?

Ég læt þetta duga í dag en mikið er ég ofboðslega svekkt.

 

Hulda Björnsdóttir

22. september 2018

Ég velti því stundum fyrir mér hvers vegna þingmenn virðast vera alveg út úr kú við almenning og ekki geta sett sig inn í mál hins venjulega borgara.

Hvað er það sem veldur þessu, er það áhugaleysi eða er það kannski einfaldlega þekkingarskortur?

Lög og reglugerðir eru hrikalega flókin og þar sitja á fremsta bekk held ég skattalögin og lög um almannatryggingar.

Líklega hrís þingmönnum hugur við því að setja sig inn í stagbætt lög um almannatryggingar, jafnvel þó þau séu ekki nema rúmlega árs gömul.

Pétur Blöndal, heitinn, líkti bákninu við bútasaumsteppi. Hann reyndi í 10 ár að bæta ófreskjuna og láta hana líta þokkalega út.

Misvitrir stjórnarherrar ráku lúkurnar niður í teppið og grautuðu meðal annars í skerðingum eftirlauna, öllum til mikilla vandræða um leið og login voru lögð fram.

Tryggingastofnun borgaði vitlaust út fyrstu mánuðina og fór eftir því sem hafði verið ætlað að gera en ekki eftir bókstaf laganna sem reyndar var vegna innsláttarvillu!

Innsláttarvillu, já ég segi og held mig við það.

Flokkur Fólksins, þetta nýja fyrirbæri sló sér upp og fór í mál út af villunni. Auðvitað tapaðist málið, þegar loksins kom niðurstaða mörgum mörgum mánuðum síðar. Það var alltaf ljóst hver hugsunin var á bak við lögin og skerðingarnar en Fólks flokkurinn komst líklega inn á þing vegna málsins.

Fólk trúði því að þarna væri komið afl sem mundi loksins, loksins, berjast fyrir almúgann og sveltandi börn og gamalmenni.

Formaðurinn talar fallega og maður klökknar. Ég hafði trú á þessu fyrirbæri, það er flokknum, og hefði að öllu líkindum kosið þetta ef ég hefði ekki verið búin að tapa kosningarétti á Íslandi vegna útlegðar!

Trú mín á þennann flokk hefur horfið. Það er nefninlega þannig í huga mínum að fagurgali er versta hræsni sem hægt er að hugsa sér. Þetta fyrirbæri er með 4 þingmenn, kjörna fulltrúa fólksins, á Alþingi Íslendinga.

Ég sendi bréf í vikunni til ALLRA þingmanna, semsagt e-mail, því ég hef ekki tök á því að setjast að á alþingi og sitja fyrir fulltrúunum og afhenda þeim bréf í eigin persónu. Það hefði ég þó gert væri ég á Íslandi.

Hefði nú mátt búast við að Flokkur fólksins mundi ólmur svara mér og lýsa yfir stuðningi sínum og skilningi á ergelsi mínu. Þetta er jú flokkurinn sem talar um fátækt fólk og ranglæti sýnkt og heilagt.

Nei,

Flokkur fólksins hefur ekki látið mig hafa svo míkið sem, Éttu skýt!

Auðvitað vissi ég að Bjarni foringi og hans lið ásamt Katrínar hjörð og Framsókn mundu ekki svara svona heimskingja. Það kom ekkert á óvart þar. Viðreisn er auðvitað ekkert annað en afleggjari Bjarna og þaðan bjóst ég ekki við neinu enda búin að reyna að leiða fyrrverandi velferðarráðherra í allan sannleikann en hann virti mig ekki viðlits þá enda atvinnurekanda maður í húð og hár.

Samfylkingin hefði átt að láta í sér heyra finnst mér. Ekkert þaðan.

Hins vegar kom mér á óvart og var mikið gleðiefni að 2 fulltrúar Pírata svöruðu og tóku mig alvarlega.

Það eru ungir menn og konur í þessum óhefðbundna flokki og hefur verið fróðlegt að fylgjast með þeim. Ég móðgaðist reyndar þegar ein úr hópnum talaði í útvarpinu um eldri borgar sem fólk “á sveit” en læt ekki eina eyðileggja fyrir mér tilfinninguna fyrir heildinni.

Ég held að Píratar séu að gera margt mjög gott og fara þeir ábyggilega í fínustu taugar “elítunnar” á þingi þegar þeir eru að andskotast í því að spyrja um allt mögulegt og ómögulegt.

Ég er svoddan kvikindi að í hvert sinn sem ég sé eitthvað nýtt í spurningum og svörum þá hlakkar í mér og ég hugsa hlýtt til unga fólksins sem heimtar svör og lætur ekki gamla uxa vaða yfir sig á skítugum skónum.

Það er ótal margt sem þarf að bæta í regluverkinu sem stýrir greiðslum til þingmanna. Ég var eiginlega ekkert hissa þegar ég las að ekki er hægt að afþakka húsnæðisstyrk þó þingmaður vildi. Ég er sannfærð um að það er eitt og annað sem ekki er talað um og þykir sjálfsagt að þiggja þegar komið er í stólana.

Efling trausts á Alþingi er líklega undir því komið hvað Píratar verða úthaldsgóðir að sópa undan teppi þeirra sem hafa í áratugi skammtað sér og sínum án þess að nokkuð eftirlit væri með.

Ég er alvarlega að velta fyrir mér að endurnýja rétt minn til þess að kjósa á Íslandi. Auðvitað er það bara eitt atkvæði en ég veit svo sannarlega hvert það mundi fara. Ég þarf að kynna mér hvernig ég endurheimti réttinn og svo dríf ég í því. Það er ekki langt í að stjórnleysan springi jafnvel þó fullkomið make up og kjóll séu í boði til þess að horfa á.

Kæru Píratar, takk fyrir að svara mér. Takk fyrir að nenna að setja ykkur inn í mál, flókin mál og takk fyrir að standa vaktina fyrir almúgann og fylgja samvisku ykkar og drengskaparheiti.

Hulda Björnsdóttir

22. September 2018

Every morning I try to take a walk and be around for at least half an hour. This morning it took a long time. It was Saturday and not many people around, as usually, but some.

While walking through the village I was contemplating on how much has changed these almost 8 years since I came to Penela.

 

I visited the bombeiros this morning. It was early and they had the meeting outside with the summer people. It reminded me of my dear China and the meeting we had in the morning in the school. The bombeiros have to hire more people during the summer, because of the fires. These were mostly young men, very young men. I do donate every month to my bombeiros, they need the money and the government does not take care of them. I just wish more of the foreigners living in the land would donate more than they do. They can afford to do it, it is just a question of what you want to spend your money on. Less vine and there it is, or even less eating out and partying.

The 1st picture is of the road that leads to the bombeiros, the second one is at the entrance, the 3rd is the main building and the 4th is where you drive into the station. Bombeiros Voluntaries Penela -BVP

 

On my way through the village this morning I took some pictures of houses and doors and even a wall that is open.

I enjoy the decoration on the old houses. Many of them are really beautiful, even though everything is falling apart and I wonder how this house manages to survive wind and rain. What about the people who lived here many years ago? Who were they? How big was the family? Were they farmers? Were they poor or rich? Did they struggle? Were they happy? So many questions that have not been answered.

Can you now believe me when I complain about the bricks used for building here in my land? They don’t keep much cold outside during the winter, but my countrymen have found a solution. Wrapping the new buildings in Styrofoam is the trend, 10 cm and then a tiny layer of concrete. Very strange but this is supposed to be the wonderful insulation. It will be interesting to see how it goes, there is one house like this being built in my road and convenient for a curios one like me to follow the process.

 

The main road was full of life 7 years ago and the cars drove both ways. One day the road was changed. One way, and everything became different. Not as many policemen around the road and the shops slowly gave up, one by one.

This morning was a sunny, cold morning.

The beautiful flowers are still there and this one is close to the bombeiros.

There are always some new things to notice in the morning.

The shop in the photo above is one of those who have survived. In this little one you can buy anything and everything. You can even get photocopies there. An elderly lady runs the shop and during the weekdays there is all kinds of stuff outside waiting for you to get inside and have a look and perhaps buy something.  Maybe the oldest one at the main road but still going strong. I have not been in there for a long time, but I should.

 

Next weekend there will be a fiesta in the little village and perhaps many people. The preparation has already begun.

The stalls are already there but nothing in them, just emptiness.

Next weekend the stalls will be full of all kinds of goods, cheese, handicrafts, vine, cosmetics and many more. Maybe there will also be tractors and heave equipment for the farmers.

When there is a fiesta in villages here in my little land there are lights everywhere. Usually there is a decoration at the entrance to the village and some more around.

This morning it was just the one that leads downtown which was up. The entrance to the village will be decorated next Friday, I think.

Most likely there won’t be much sleep in my house next weekend, when the circus shouts all over the village far into the night and the music will be more than loud. That’s how it is every year, when this fiesta arrives.

There are ruins everywhere, even inside the village. As you can see the electric vires are low and they are even sometimes, quite often, put among the trees so when there is a fire electricity, phones and everything collapses.

Sometimes the steps up to the houses are tiny and I wonder how the people managed to get upstairs. So much to think about and so much to remember.

Well, my morning walk is over and tomorrow is another day when I might find something else that captures my eyes.

Hulda Björnsdóttir