Nýárskveðja til vina minna

1.janúar 2019

Góðan daginn kæri lesandi.

Nýtt ár hefur heilsað og ég óska öllum sem þessa síðu heimsækja, gleði og gæfu á nýju ári.

49251703_1226134860871672_4053839662974763008_o

Þessi gaur sem situr keikur í stofunni hjá mér er táknið sem ég ætla að helga mér þetta árið.

Hann er svo bjartur og fallegur og fullur af baráttuvilja og lætur ekkert buga sig.

Þannig vil ég að árið mitt verði, það er árið 2019.

2018 var snúið og ekki alltaf auðvelt að koma mér í gang en heilsan er líklega það dýrmætasta sem við eigum. Ég hef gert það sem hægt er til þess að halda mér á löppunum og held því áfram á þessu nýja ári og svo verður árangurinn að koma í ljós og kannski verða næstu áramót allt öðruvísi en þessi.

Barátta fyrir bættum kjörum eldri borgara og öryrkja er snúin.

Ég var spurð fyrir nokkrum dögum hvað ég vildi gera og hvernig ég vildi haga baráttunni.

Ég held að ég sé komin með tillögu en er enn að velta henni fyrir mér og móta hana í huganum. Þegar hún kemst á blað verðið þið þau fyrstu sem sjá hugmyndina, ég get lofað ykkur því.

Það er gleðilegt að sjá hvernig fylgjendum hefur fjölgað hérna á síðunni (Milli lífs og dauða” á Facebook), sem er jú síðan okkar, og nýir bætast við.

Ég hef ekki gert neitt í því að auglýsa síðuna en það gæti hugsanlega verið hugmynd fyrir ykkur að mæla með henni ef ykkur finnst hún þess virði.

Eftir því sem fleiri comment koma á póstana því meiri dreifingu fær spjallið. Það þarf ekki endilega að vera neitt ofboðslega gáfulegt comment, bara eitthvað lítið og fuglinn flýgur af stað.

Ég vona að dagurinn verði ykkur sæmilegur og sendi kærar nýárskveðjur til ykkar frá Penela.

Hulda Björnsdóttir

Hvatning til okkar sem viljum árið 2019 bjartara en árið 2018

1.janúar 2019
Ég skrifaði á Pírataspjallið fyrir nokkrum dögum en finnst full ástæða til þess að koma með þessar hugleiðingar mínar hér inn og koma þær í lok þess sem er að velkjast í huga mínum þessa stundina.

Fyrst þetta:

Á sama tíma og verið er að ýja að því að setja á stofn enn eitt flokksapparatið og það að vera fyrir fólk sem er orðið 60 ára og eldra, þá erum við með fólk inni á Alþingi sem er virkilega að fletta ofan hinu og þessu sem hefur fengið að grassera í áratugi.

Við þurfum engin smástyrni sem hafa ekki hugmynd um hvernig venjulegir eldri borgarar hafa það.

Við þurfum ekki nýjan flokk með niðurlægjandi nafni fyrir þá sem eru komnir yfir 60 ára markið.

Það þarf enginn að segja mér að fyrrverandi bankastjóri, þó hann sé úr eldra kerfi, hafi það svo slæmt að hann skilji hvernig þeim líður sem fá rétt rúmar 200 þúsund krónur á mánuði í tekjur.

Við vitum hvernig baráttan hjá FEB hefur verið. Þau hafa fengið allt í gegn fyrir elítuna en ekkert fyrir okkur hin.

Þetta nýja apparat sem á að fara að stofna til þess að koma valdagráðugum velstæðum köllum í góða stöðu er blekking og venjulega fólkið má ekki láta blekkja sig eina ferðina enn með fagurgala sem er minna virði en ekki neitt.

Hér kemur svo innleggið mitt á Pírataspjallið

“Það getur vel verið að ég hafi áður sagt það sem ég ætla að segja en góð vísa er aldrei of oft kveðin.

Ég hef fylgst með stjórnmálum í áratugi, hóf að fylgjast með mjög ung og er nú 73 ára. Ég man aldrei eftir því að önnur eins barátta fyrir upplýsingastreymi frá Alþingi hafi verið háð hvorki utan þings né innan, og sú sem nú hefur litið dagsins ljós, vegna þrautseigju þingmanna Pírata.

Við kvörtum yfir því sem miður fer og gleymum oft að þakka fyrir það sem vel er gert. Þess vegna er ég nú að skrifa hér.

Ég er svo óendanlega þakklát þingmönnum Pírata, öllum, fyrir baráttu þeirra á nýliðnu þingi og hvernig þeir hafa ekki látið vaða yfir sig á skítugum skónum og haldið sínu striki. Það er full þörf á ungu fólki með bein í nefinu eins og þingmenn flokksins virðast allir hafa.

Nú í árslok vil ég senda öllum þingmönnum Pírata bestu óskir um gleðilegt nýtt ár og þakka þeim fyrir að vera ungt fólk sem þorir.

Þakka ykkur öllum fyrir baráttuna sem stundum hefur virst vonlaus en þið hafið ekki gefist upp. Þakka ykkur fyrir að fletta ofan af spillinguni lag fyrir lag rétt eins og verið sé að vinna með lauk. Hvert lag sem opnast leiðir í ljós enn meiri rotnun og tími kominn til þess að ALLIR fulltrúar þjóðarinnar á hinu háa Alþingi líti í eigin barm og uppræti spilinguna.
Með nýárskveðjum til allra Pírata. /Hulda Björnsdóttir” Hér endar það sem ég skrifaði á Pírataspjallið.

Hvatning til okkar á þessum fyrsta degi nýs árs er þessi:

Nú er tími til þess að standa með þeim sem vilja spillinguna upp á borðið.

Hulda Björnsdóttir

Það er laugardagur og mér datt þetta í hug!

29. Desember 2018

Góðan daginn

Hér í Penela er kalt en skínandi sól svo ég ætla að láta það vera að kvarta undan kuldanum.

Rafmagnsreikningurinn er ekki nema rétt rúmlega 86 evrur, þrátt fyrir vetur og gasið líklega um það bil 300 evrur. 386 evrur gera á gengi dagsins 51.858 íslenskar krónur eða þar um bil. Svo er til viðbótar viður í arninum sem ég fékk í október og kostaði eitthvað smávegis, innan við 200 evrur. Viðurinn endist líklega fram á vor.

Húsin hérna eru óeinangruð, byggð úr holóttum múrsteinum. Enginn hiti er í íbúðinni fyrir neðan mig, kallinn er einhvers staðar og kyndir hvort sem er ekki þó hann sé heima. Á hæðinni fyrir ofan býr enginn, þau eru flutt í nýja húsið sitt og íbúðin til sölu. Semsagt ég er í miðjunni og hita upp bæði fyrir ofan og neðan. Ekki að undra að ég borgi slatta fyrir hitunina, það versta er þó að mér tekst ekki að koma hitastiginu inni upp fyrir 18 gráður! Auðvitað er hægt að fara út og láta sólina skína á sig og þar er eiginlega heitara en inni. Veggirnir verða svo ískaldir í svona tíð.

Veturinn tekur enda svo ég ætla ekkert að kvarta meira í bili.

Múslimarnir sem fluttu í húsin á móti eru held ég flestir farnir. Þeir koma með fjölskyldurnar, búa til fleiri börn og yfirgefa svo litla landið mitt og fara til betri landa í Evrópu. Ég er löngu hætt að æsa mig yfir þessu. Veit sem er að þeir eru ekki flóttamenn frá stríðshrjáðum löndum og veit líka að innan tíðar flytja þeir sig allir um set. Það er þó ergilegt að landar mínir sem eru bláfátækir skuli ekki fá sömu fyrirgreiðslu og “börnin skeggjuðu”.

Fínasta dæmið er þó þorpið sem margir voru fluttir til og þar áttu þeir að geta sett upp eigið samfélag og ræktað og gert það sem þeir gera í heimalandi sínu. Þetta var þorp sem hafði verið yfirgefið, eins og svo mörg önnur hér í landinu. Einn góðan veðurdag var svo farið í heimsókn til þess að sjá hvernig nýbúunum vegnaði og hvernig þeim hefði tekist að nýta það sem þau fengu til uppbyggingar.

Ekki sála inni í þorpinu. Hvergi! Allir flognir á burt og enginn veit hvert! Svona gengur þetta stundum fyrir sig hér í litla landinu mínu.

Á þessum tíma árs þarf ég að endurnýja umsókn mína um að greiða skatta í búsetulandinu mínu, samkvæmt tvísköttunarsamningi milli Íslands og Portúgal, og þá sendi ég fullt af gögnum til RSK og þau af algjörri snilld búa til eitthvað vottorð sem ég veit ekkert hvernig lítur út, en veit að virkar, og senda þau vottorðið til Líf VR og TR.

Þetta árið ákvað ég að hafa vaðið fyrir neðan mig og argast í TR áður en janúar 2019 skriði inn. Ég sendi mail til stofnunarinnar og bað vinsamlegast um að þau leiðréttu 70 þúsundin sem þau ætluðu, samkvæmt greiðsluáætlun fyrir árið 2019, að taka af mér. Ég bað um að tekið yrði til við að finna pappírinn sem ég vissi að RSK hafði sent þeim fyrir hálfum mánuði þar sem skýrt var tekið fram að ekki bæri að taka neitt af frúnni því hún greiddi skatta í búsetulandinu og það væri EKKI Íslandi. Svo bað ég auðvitað mjög kurteislega um að mér yrði send staðfesting á því að málið hefði siglt í höfn.

Á þriðja dag jóla var ekki komið svar. Ég vissi að stofnunin væri mönnuð og nú hringdi ég, svona sæmilega róleg eða þannig og ákveðin í því að vera kurteis fram í fingurgóma.

Þú ert númer 5 í röðinni, sagði maskínan.

Ég var sæl, stundum hafði ég verið númer 20 í röðinni svo númer 5 var flott.

Þú ert númer 4 í röðinni, kom fljótlega.

Nú þetta gengur hratt fyrir sig, hugsaði ég.

Góðan daginn, hvernig get ég aðstoðað , sagði rödd í apparatið. Það hafði greinilega verið hlaupið yfir 3 og nú var ég komin í samband.

Sagði ég gaurnum hver ég væri og hann fékk kennitölu og alles og ég sagðist vilja fá nýja greiðsluáætlun og hana vildi ég fá fyrir útborgun á janúar.

Gaurinn bað mig að senda bréf!

Ég er búin að senda bréf, sagði ég.

Hann fann ekkert. Geturðu sent það aftur? spurði hann

Já, bíddu, svaraði ég og hugsaði, andskotans hálfviti, en sagði það auðvitað ekki.

Eftir langa mæðu fann gaurinn skjalið sem ég sendi honum á adressuna sem hann gaf mér upp og þá gat ræfillinn ekki opnað það. Jesús minn, hugsaði ég, og var nú farið að þykkna í frúnni og ásetningur um kurteisi og svoleiðis alveg að renna út um gluggann.

Ég sagði honum hvernig hann ætti að fara að. Auðvitað vissi ég að það var ekkert mál að opna fyrirbærið.

Eftir nokkra stund bað hinn ágæti á línunni mig um að bíða augnablik og tók nú við tónlist sem spilaði eitthvað á meðan ég varð æstari með hverju augnablikinu sem leið og þau urðu ansi mörg en ég var jú að hringja frá útlöndum og ákvað að gefast ekki upp. Ég mundi ábyggilega ekki finna sama gaurinn aftur ef ég legði á og þá þyrfti ég byrja upp á nýtt. Nei, ég ætlaði að bíða.

Á endanum kom röddin aftur, Þakka þér fyrir að bíða, það er verið að vinna í því að leiðrétta skráninguna og ætti þetta að vera komið í lag fljótlega, sagði röddin.

Í dag? spurði ég.

Ja það held ég, sagði gaurinn

Kvaddi ég og þakkaði fyrir og var ennþá kurteis og lagði á.

Hálftíma síðar barst mér mail. Ekki víst að hægt verði að leiðrétta fyrir áramót en verður gert í janúar!

Ég varð óð.

Ég ætla ekkert að segja hér hvað ég sagði í mailinu sem ég sendi til baka en það var greinilega öskureið kona sem var að bölsótast úti í Portúgla.

Ákvað ég nú, heilsu minnar vegna, og lélegs hjarta, að hætta að hugsa um þetta í bili og rífast aftur í janúar og skipuleggja þá hvernig ég möndlaði þann mánuð. Ég vissi sem var að hjartað var ekki par hrifið af æsingi og ef ég ætlaði að komast inn í næsta ár yrði ég að vera róleg og passa að ég væri ekki dauð næst þegar ég hitti hjartalækninn minn, sem er flottasti gæi sem þið getið hugsað ykkur og frábær læknir í þokkabót, en stefnumótið er 1.febrúar. Það var ekki til umræðu að ég léti TR og einhvern gaur þar eyðileggja fyrir mér ánægjuna af því að heimsækja Dr. Pedro. Ekki aldeilis.

Í gær kom svo alveg óvænt mail.

Greiðsluáætlun þín hefur verið leiðrétt! stóð á skjánum.

Hah! Auðvitað sendi ég svar til baka með :Takk fyrir!

Auðvitað er TR ekkert verri stofnun en margar aðrar ríkisstofnanir á Íslandi en samt er alltaf jafn hlægilegt að tala við þá sem eru nýjir og vilja í raun gera allt fyrir mann en þegar þeir tala svo við gamla starfsfólkið kemur annar tónn í skrokkinn og þjónustulundin fýkur aðeins til.

Ég get hlegið að þessu núna, en því miður eru margir sem eru í verulegum vandræðum vegna þess hvernig stofnunin vinnur. Það er fólk sem hefur uppgötvað að það fær ekki krónu frá TR í janúar vegna þess að það vantar einhvern pappír. Stofnunin er ekki að hafa fyrir því að hringja í viðkomandi og vara við. Nei, það er of mikil fyrihöfn og samræmist ekki þjónustulundinni.

Ég heyrði um eitt svona dæmi og viðkomandi var sagt að lifa á konunni!

Kannski þarf að stokka upp í kerfi þjónustustofnana hjá íslenska ríkinu, allavega hjá þeim sem eiga að sjá um að fólk drepist ekki úr hungri ef það er svo óheppið að þurfa að reiða sig á greiðslur frá TR.

Ég ætlaði að skrifa um allt annað þennan daginn en svona gerist þetta stundum og puttarnir taka völdin og ég ræð ekkert við hvað situr eftir á pappírnum, hvað þá skjánum.

Hulda Björnsdóttir

Er allt að verða galið á Skrípaskeri?

28.desember 2018

Gasalega sniðug hugmynd!

Afritað af vef Alþingis:

“Þingflokkar eftir alþingiskosningar 2017

Átta stjórnmálasamtök fengu fulltrúa kjörna á Alþingi í alþingiskosningunum 28. október 2017: Flokkur fólksins (4), Framsóknarflokkur (8), Miðflokkur (7), Píratar (6), Samfylkingin (7), Sjálfstæðisflokkur (16), Viðreisn (4) og Vinstri hreyfingin – grænt framboð (11).”

 

Hér að ofan sést hvernig Alþingi er skipað núna. Átta sjórnmálasamtök með fulltrúa þar.

Svo kemur hin gasalega sniðuga hugmynd frá Ragnari Önundarsyni um að stofna nýjan flokk, einn enn, átta eru ekki nóg, og á nýji flokkurinn að vera fyrir 60 ára og eldri.

Vel á minnst, það eru 2 þingmenn, sem voru reknir úr Flokki Fólksins sem sitja utan flokka á þingi núna, svo það eru eiginlega 9 öfl á hinu göfuga alþingi þegar árið 2019 gengur í garð.

Já, það veitir sko ekki af því að stofna enn eitt nýtt framboðið. Ég veit reyndar ekki, og nenni ekki að fletta því upp, hve gamlir brottreknu gaurarnir eru, en kannski er hér að verða til skjól fyrir þá.

Hér eru nokkur ummæli um hugmyndina:

“hroðaleg hugmynd; ef “frekjukynslóðin” – sá hópur – sem graðgaði til sín bestu bitunum af hagvexti sl 50 ára – platar blásnsnauða eldri borgara til að púkka undir framboð eignafólksins sem heimtar bæði skattfrelsi eigna og peninga . . . .”

“Já og endilega hafið það gamla Sjálfstæðismenn s.s. Ellert Schram og fleiri elli smelli, eða kjósið bara Pírata og þá lagast þetta og svo margt annað.”

“Ekki er öll vitleysan eins á þessu skeri”

“Ragnar Önundarson viðskiptafræðingur opnaði fyrir umræður um framboð, þeirra sem eru eldri en sextugur, í næstu þingkosningum. Ragnar skrifaði um hugsanlegt framboð sem hann kallar „Gömlu brýnin“.

Ragnar segir undirtektir hafa verið hreint ágætar og allir nema einn, sem hafa tjáð sig, hafi verið jákvæðir.

Enn er óvíst hvert þetta leiðir en augljóst er að hugmyndin nýtur meðbyrs.

#Á næsta ári stofnum við sérstakan stjórnmálaflokk aldraðra, ,,Gömlu brýnin” gæti verið vinnuheiti hans. Enginn fær að vera á lista nema vera 60+,“ skrifaði Ragnar.”

Jæja, ég fór og gúgglaði hver þessi ágæti maður væri, þ.e. Ragnar Önundarson, og langaði að vita hvort hann væri kannski einn af almúganum sem berst í bökkum, eða hvort hann væri einn af elítunni.

Fyrrverandi bankastjóri, fyrrverandi hitt og þetta og veit sínu viti samkvæmt gúgglinu. Sérfræðingur í hinu og þessu, til dæmis um hvernig prófíl myndir stjórnmálakonur eiga að hafa á Facebook!

Hvað er að fólki?

Ætlar fólk virkilega að falla fyrir svona bulli?

Á nú að blekkja okkur sem varla eigum til hnífs og skeiðar og fá okkur til þess að kjósa nýtt apparat, enn eitt apparatið, sem kemur til með að kosta okkur, skattgreiðendur, morð fjár?

Ætlar fólk að láta  glepjast?

Ætlar fólk sem undanfarið hefur til dæmis verið dyggt stuðningsfólk Flokks Fólksins að snúa sér á hina hliðina og fara í samflot bara með hverju sem er ef það heitir eitthvað sem vísar til “gamalt”?

Þessi hugmynd er fyrir elítuna og ekki almennan eldri borgara.

Ef þið eruð svo barnaleg að trúa fagurgalanum, þá þið um það en Skrípasker hélt ég að gæti ekki orðið skrípalegra.

Svei mér þá, það er allt orðið bandvitlaust á þessu skeri og líklega er því ekki viðbjargandi.

Þið sem gleypið þessa hugmynd ættuð að gúggla gaurinn og ef þið, eftir gúgglið, eruð enn á því að styðja ruglið lýsir það best hugarástandi ykkar, stuðningsmannanna.

Ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta, held þó að hláturinn verði ofan á því heimskan er svo dásamleg.

Hvað málefni á þessi nýji flokkur að hafa?

Á bara að hafa málefni eldri borgara á stefnuskrá?

Á kannski að hafa utanríkismál með, eða barnaverndarmál? Bara svona til þess að taka smá dæmi.

Já, já, bjóðið bara fram og safnið saman gömlum Sjöllum og Siðflokksgaurum og kannski nokkrum Samfylkingarmönnum og konum og sjáið svo hvað kemur út úr fyrirbærinu.

Væri ekki nær fyrir þá sem hafa einhvern minnsta áhuga á því að bæta kjör eldri kynslóðarinna, þess hluta hennar sem þarf bætt kjör, því það eru ekki allir, væri ekki nær fyrir umbótafólkið að snúa sér til flokka sem eru nú þegar til og fá þá í lið með sér, frekar enn að stofna enn eitt nýtt apparat og sundra þvi sem fyrir er?

Hulda Björnsdóttir

 

Og þakklætið drýpur af trjánum !

27.desember 2018

Góðan daginn

Óendanlegt þakklæti mitt heldur áfram og takmörk þess verða enn endalausari þegar ég skoða hvernig hin dásamlega hækkun eftirlauna frá TR lítur út, ég er að tala um 3,6 prósentin góðu!

Ellilífeyrir er krónur 248.105 núna frá 1.janúar 2019 (3,6 % hækkunin!)

Þetta er svo dásamlegt og ég er í skýjunum borin þar um af endalausu þakklæti til hins örláta fjármálaráðherra og ríkisstjórnar Katrínar Jakobsdóttur sem brosir fagurlega til okkar og segir okkur að allt sé svo dásamlegt.

Af hverju skil ég ekki það sem fjármálaráðherrann, fyrrverandi forsætisráðherra og frú núverandi forsætisráðherra eru að reyna af alkunnri manngæsku að troða inn í gamalt höfuð mitt? Af hverju? Hvað er eiginlega að mér? Er ég komin með elliglöp?

Einu sinni, fyrir langa löngu, var talað um að laun þingmanna væru svo lág að ekkert almennilegt fólk fengist til þess að fara á þing.

Einu sinni, fyrir langa löngu, var ákveðið að búa til apparat sem ákveddi laun þingheims og allt varð svo ægilega gott, eða hvað?

Skríllinn, almenningur, sem hefur það betra en nokkru sinni, að sögn fjármálaráðherra, reis upp þegar hann sá hvernig Kjararáðið, apparatið, skammtaði þingheimi og þeim sem undir ráðið heyrðu, gull af gulldiskum. Nei, nú var kominn tími til þess að leggja niður þetta bévaðans apparat og láta þingheim fá laun eins og annað fólk!

Fjármálaráðherrann lagði fram frumvarp sem var auðvitað samþykkt af stjórn og örfáum stjórnarandstöðu þingmönnum. Nú var búið að redda málinu og skríllinn gat troðið mótmælum upp í munninn á sér aftur, eða var það?

Þegar fólk fer að skoða frumvarpið kemur dásemdin í ljós.

Launin eru verðtryggð!

Þakklæti mitt fyrir hönd þingheims drýpur eins og hunang af trjánum og þegar ég skoða eftirlaunin mín eftir að hafa greitt skatta og skyldur til þjóðfélagsins í 40 ár verð ég enn auðmýkri og fell eiginlega alveg í stafi.

Ellilífeyrir hækkaði um dásamlegu 3,6 prósentin um áramót og verður 1.janúar 2019 krónur 248.105, hvorki meira né minna, en auðvitað fyrir skatt.

Hvað er ég eiginlega að belgja mig út?

Jú, staðreyndin mín er svona í laginu.

Á árinu 2018 voru eftirlaun mín frá TR krónur 182 þúsund krónur, rétt rúmlega og fara nú upp í heilar 188.445 krónur á mánuði.

Hvaða bull er þetta í þér manneskja, gæti einhver sagt. Ellilaun frá TR eru 248.105 á mánuði, þú veist ekkert hvað þú ert að tala um.

Dásemdin er sú að ég veit nákvæmlega hvað ég er að tala um. TR reiknar mér tekjur frá Lífeyrissjóði upp á krónur 157.572 á mánuði (fer úr rúmlega 152 þúsundum á mánuði árið 2018, það er jú væntanleg verðbólga á landinu fagra).

Til þess að sjá um að ég sé nú ekki að dansa um í auðævum á gamals aldri eru lögin yndislegu þannig að 157 þúsundin mín lækka greiðsluna frá TR niður í 188.445 á mánuði.

Sanngjarnt eða hvað?

Lífeyrissjóðurinn minn lækkar um 59.660 krónur á mánuði vegna þess dásemdar fyrirkomulags sem heitir SKERÐINGAR.

Æi, vertu ekki að rausa þetta manneskja, hættu þessu vanþakklæti og snúðu þér að því að vera þakklát fyrir að vel sé búið að þingheimi sem setur öll fallegu lögin og sér um að ALLIR FÁI EKKI jafnt!

Það verður að hugsa vel um fuglana sem eiga auðævi landsins, þú hlýtur að skilja það, og þú getur bara verið hamingjusöm. Þú færð að greiða fyrir auðævin og vertu ekki að kvarta endalaust manneskja.

Auðvitað er ég ekkert annað en þakklæti annan daginn í röð, það hljóta allir að sjá. Ég veit ekki alveg hvað ég á að gera við allt þakklætið en reyni að finna eitthvað á morgun.

Hulda Björnsdóttir

 

Þakklætið er að drepa mig!

26.desember 2018
Góðan daginn
Þakklæti er að drepa mig, alveg að gera út af við mig.

Af hverju?

Jú, ég fæ 3,6 prósenta hækkun á tekjur frá TR þann 1,janúar 2019 og ég ræð mér ekki. Úr þessu verður svo auðvitað mun minna þar sem ég er svo ósvífin að hafa sparað í lífeyrisjsóð og nú er ég að njóta þeirra ávaxta og þá kemur auðvitað stóri bróðir og skekur mig og skammar og refsingin er skertar tekjur frá TR.

Ég er svo innilega þakklát fyrir að blessaðir alþingismennirnir skuli nú vera búnir að leggja niður Kjararáð og í leiðinni að verðtryggja launin sín. Ég er svo óstjórnlega glöð og þakklát fyrir rausnarskap þingheims við sjálfan sig. Þetta er bara dásemd ein og ekkert annað.

Bara passa upp á að alþingismenn fái verðtryggð laun og þá er allt annað í fínum farvegi. Jú, ég veit að á Íslandi er annar í jólum en fjandakornið ég er svo full af þakklæti fyrir þessi 3,6 prósent sem eftirlaunin mín hækka núna um áramótin að ég bara get ekki orða bundist. Skrípasker er svo dásamlegt og alltaf samkvæmt sjálfu sér að ég ætti líklega að skammast mín og pakka saman og flytja í sæluna, eða hvað?

Hulda Björnsdóttir

Eru jólin hátíð allra?

25.desember 2018

Góðan daginn gott fólk sem lesið þennan póst.

Í dag er kalt en sól hér í Penela og sem betur fer er ekki eftir nema dagurinn í dag af brjálæðinu í bili.

Mikið ofboðslega er mikið af fallegu fólki á Facebook núna sem geislar af hamingju og gleði og óskar öllum alls hins besta. Sumt af þessu broshýra fólki fer svo á Alþingi eftir LANGT jólafrí og tekur til við að plotta um eigin ágæti og fallegu brosin og góðu óskirnar roknar út í veður og vind hjá flestum.

Fátæka fólkið sem ekki fékk jólagjafir eða fínan mat er ekki að birta fallegar myndir og geislandi fjölskyldu. Nei, það fólk er ósýnilegt á hinni yfirmáta glöðu Facebook í dag.

Bréfið kemur hérna á eftir en mikilvægara fyrir mig er það sem ég skrifa á undan.

Það er Fátæka fólkið sem át ekki hamborgara eða rjúpur, hvað þá rækjur eða humar í alls konar sósum.

Fátæka fólkið hefur ábyggilega verið fegið hafi það haft eitthvað annað en hafragraut í jólamatinn, að ég tali nú ekki um skjól yfir höfuðið þar sem hlýtt er.

Nei, fátæka fólkið gengur ekki á sokkaleistunum á parketlögðum gólfunum og dáist að undurfögru jólatré, sem fjölskyldan hefur skreytt með öllu fína skrautinu sem safnast hefur saman í gegnum árin.

Fátæka fólkið er fegið að nú er þetta að verða búið og 1. janúar fá eldri borgarar borgað út og geta hugsanlega keypt sér mjólk og brauð.

Fátæka einstæða móðirin andar ábyggilega léttar og verður fegin þegar skólinn byrjar aftur og komið verður fram í janúar og þau vel stæðu hætt að tala um hvað þau fengu í jólagjöf. Það er ekki auðvelt að vera barn einstæðrar móður og þurfa að hlusta á allt talið um stóru fallegu dýru gjafirnar sem hin fengu.

Öryrkinn verður feginn þegar janúar kemur og það verður aftur til matur í nokkra daga. Hann fyllist þó þunglyndi og ótta þegar hann hugsar til þess að nú er hann enn og aftur fastur í gildru þar sem honum er gert ókleyft að afla nokkurra tekna að ekki sé talað um að fá smá félagsskap frá einmanakenndinni á vinnustað þar sem er fólk og það talar saman.

Nei það er ekki allt gull sem glóir og glansmyndirnar tala ekki máli allra. Þær eru fallegar og ekkert við þær að athuga sem slíkar, og ekki heldur sólarlandamyndirnar sem koma líka í stríðum straumum þessa dagana. Það er gott að fólk hafi efni á því að fara í golfferðir til útlanda um jólin. Það er gott að fólk hafi tekið sig upp og flutt alla fjölskylduna með til Kanarí eða eitthvað þar sem heitt er, til þess að njóta jólanna og ódýru vínanna og sólskinsins og hvað svo sem þetta ágæta fólk allt er að gera. Þetta er allt saman ágætt, en svona er lífið dásamlegt bara hjá sumum.

Í landinu þar sem gull drýpur af trjám er stór hópur barna, öryrkja, einstæðinga, einstæðra foreldra, láglaunafólks og sára fátækra eldir borgara sem eiga ekki fyrir jólamáltíðinni.

Hvað ætli Jesú hefði sagt yfir þessu öllu saman?

Ekki trúa allir á Jesúbarnið en allir trúa á eitthvað hvaða nafni svo sem mátturinn hefur.

Jól ættu að vera hátíð allra, hvort sem fólk er trúað eða trúlaust.

Jól eru ekki hátíð allra á Íslandi.

Jól er martröð einstæðu móðurinnar og eldri borgarans sem þarf að afþakka heimboð vegna þess að hann á ekki almennilega föt til að vera í og vill ekki láta sjá hvað hann er aumur. Jól eru líka martröðu öryrkjans sem getur ekki náð sér upp úr áhyggjum hversdagsins eða þunglyndinu sem umlykur hann í myrkrinu. Þessi öryrki bíður eftir því að dagurinn í dag líði og allt verði sæmilega venjulegt í örfáa daga, eða þar til áramótageðveikin hefst.

Þetta átti ekki að verða pistill um örvæntingu og ótta.

Þetta átti að vera pistill um bréf sem ég sendi TR til þess að reyna að koma þeim í skilning um að það er ekki í lagi að rífa af mér skatt í janúar og láta mig þurfa að borga 1800 krónur fyrir millifærslu í þeim mánuði, bara af því að kerfið er snargalið. Það er  mikilvægara fyrir mig að reyna að hugsa út leið til þess að allir geti haft það sæmilegt á Íslandi, ALLTAF.

Vonandi finnum við einhverja leið.

Vonandi leggjast nýju verkalýðsleiðtogarnir á árarnar fyrir alla og vonandi gleyma þeir ekki eldri borgurunum sem unnu við að byggja upp þetta þjóðfélag sem landið er í dag og eru nú látnir lepja dauðann úr skel og niðurgreiða lögbundinn eftirlaun með sparnaði sínum.

Vonandi er í lagi að vona.

Hulda Björnsdóttir

Hér á eftir kemur svo bréfið sem ég sendi TR í dag og ætti að bíða þeirra í fyrramálið þegar þau mæta til vinnu.

Á hverju ári þarf ég að sækja um undanþágu frá skattskyldu á Íslandi þar sem ég borgar skatta hér í Portúgal eins og lög gera ráð fyrir.

Góðan daginn

enn eina ferðina þarf ég að argast í því að stofnunin fari eftir því sem segir í bréfi RSK að ekki eigi að taka staðgreiðslu af mér á Íslandi þar sem ég bý í Portugal.

Nú er tími til þess að breyta þessu dæmalausa vitleysislega kerfi ykkar en auðvitað verður það ekki gert.

Ég ætlast til þess að þið leiðréttið, ÁÐUR EN GREITT VERÐUR ÚT ÞANN 1.JANÚAR 2019, og að þið takið EKKI af mér staðgreiðslu.

Vinsamlega ekki senda mér bréf með leiðbeiningum um hvernig kerfið er. Ég veit það upp á hár eftir að hafa strítt við stofnuna í fleiri ár.

Á hverju einasta ári er þessi barningur í janúar.

Á hverju einasta ári bið ég um að þetta verði leiðrétt.

Á hverju einasta ári sendir RSK bréf til ykkar og Lífeyrissjóðsins og

Á hverju einasta ári hef ég hringt en nú ætla ég að sjá hvort ekki dugar að senda ykkur e-mali.

Ég er orðin óskaplega þreytt á því að þurfa að standa í þessu strögli ár eftir ár.

Virðingarfyllst

Hulda Björnsdóttir

Kt.

 

Eitt og annað á föstudegi

21.desemeber 2018

Góðan daginn

Nú er kalt í litla landinu mínu jafnvel þó sólin skíni í bili.

Ég ætlaði að fara til Vieira De Leria í dag og anda að mér sjávarloftinu og hlusta á niðinn þegar öldurnar skella á ströndinni.

Eftir að opna Facebook og sjá að slys eru rétt í næsta nágrenni mínu, hvað þá á hraðbrautum og fjölfarnanir vegum, breyttist áætlunin og líklega held ég mig heima í dag og fram að áramótum þar til æsingurinn í umferðinni er liðinn og lífið komið í samt far aftur.

Kemst lífið í samt far aftur í Janúar í litla landinu mínu?

Það er stór spurning.

Við erum að horfa upp á gulu vestin rísa upp hér og mótmæla í Lissabon og stærri stöðum þar sem tekið er mark á mótmælum.

Í Miranda do Corvo var fundur fyrir nokkrum dögum þar sem einn íbúi mótmælti kaupum á nýjum bíl fyrir stjórnarherrana og vildi almúginn að bílnum yrði skilað og 2 nýjir keyptir í staðinn, það er ódýrari bíl, því hægt er að fá 2 góða fyrir verð þess sem keyptur var.

Verðhækkanir eru væntanlegar á öllu hér í litla landinu á nýja árinu, öllu nema rafmagni, sem virðist lækka vegna ofgreiðslu undanfarinna ára.

Útlendingar, bretatittirnir, mótmæla og bera saman Lissabon og London.

Tittirnir ættu að skammast sín og hunskast til þess að borga skatta til þjóðfélagsins, eða trítla til baka og setjast að í London aftur. Ég verð æf þegar ég hugsa til þess að við sem erum að reyna að vera heiðarleg búum við það að nágrannar í næsta húsi sem eru útlendingar borgi ekki krónu til samfélagsins en andskotist yfir því ef reynt er að halda heilsugæslu uppi og gera við vegi ásamt ýmsu fleiru sem skattar hjá venjulegu fólki eru notaðir til, og tittirnir nýta sér óspart.

Heimtufrekja bretanna er svo yfirgengileg að ég hugsa að þeir gætu sómt sér vel í elítunni á Íslandi.

Þá til baka að fréttum frá Skrípaskeri.

Ég trúði ekki mínum eigin augum þegar ég sá að fyllibytturnar ætla að stefna öryrkjanum fyrir Landsrétt.

Hvað er eiginlega að þessum dómadags fíflum? Og þetta kýs fólk til þess að stjórna landinu, aftur og aftur.

Svo hlustaði ég á frú formann FF þar sem hún hellti sér yfir Útvarp Sögu og Pétur var nú ekki alveg sammála frúnni.

Síðan hlustaði ég á frúna í 18 mínútna “Samtali” á Bítinu þar sem hún fór yfir ferilinn.

Í báðum þessum tilfellum segir frúin að 2menningarnir hafi verið komnir yfir til Miðflokksins fyrir löngu.

Hvers vegna tók hún þá inn í flokkinn í byrjun? væri kannski ágæt spurning.

Ég ætla ekki að blanda mér meira í málefni FF en vona að þeir sem ætla að kjósa Samfylkinguna í næstu kosningum hugsi sig 10 sinnum um áður en þeir krossa við hana.

Ég hef vonda tilfinningu gagnvart Samfylkingu og forystu þess flokks. Ég held að þetta sé sami grauturinn þegar komið er í ráðherrastólana og sýndi sig þegar VG fengu völdin.

Ég er oft sannspá og þetta er tilfinning sem heldur fyrir mér vöku því kjósendur á Íslandi eru stundum svo ótrúlega trúgjarnir og gleypa hrá fallegu loforðin og skáldlegu yfirlýsingarnar.

Nú streyma inn jólakveðjur alls staðar frá, e-mail, Facebook, Messenger og guð má vita hvað.

Ég ætla mér að senda eina jólakveðju þann 23 á Facebook og það verður að duga. 23. er dagurinn sem í sumum löndum fólk er komið í jólin þar sem tímakornið er annað.

Kannski skrifa ég langt mail til bestu vina minna og segi frá ævintýrum ársins en það er ekkert endilega víst að það verði fyrir jól. Það gæti allt eins orðið eftir jól, eða á milli jóla og nýárs. Allt fer þetta eftir því hvort holterinn verður farinn af bringunni eða ekki.

Rétt að lokum.

Ég leyfði einum gaur að hringja í mig þar sem ég var svo einföld að trúa því að maðurinn ætlaði að leggjast í baráttu fyrir kjörum eldri borgara. Gaurinn reyndist ekki allur þar sem hann var séður og skyndilega var ég komin með commentara á ALLT sem ég setti inn á Facebook mína. Þegar hálfvitinn spurði hvort ég biði í bjúgu þá fékk ég nóg. Ég býð ekki í bjúgu og þeir sem eru í vandræðum með sína titti eða smá bjúgu verða að snúa sér eitthvað annað. Voðalega geta menn verið nautheimskir og ég ekki síður að trúa fagurgala um vilja til baráttu fyrir bættum kjörum eldri borgara þegar bjúgu eða bjúga er það sem rekur hálvitann áfram.

Guð blessi Skrípasker og forði því frá Miðflokksmönnum og fleiri slíkum.

Spillingin er endalaus og þarf að hreinsa til í GÖMLU flokkunum og henda út þeim sem halda úti fagurgala og loforðaflaumi sem rennur eins og rjómasósa upp úr pottum þeirra sem eiga peninga til þess að hafa humar og rækjur í forrétti.

Það gæti komið að því að á Skrípaskeri, rétt eins og í litla landinu mínu, risi almúginn upp og klæddist vestum og berði á spillingu og sukki. Kannski er árið 2019 ár breytinga og fagurlitaðra vesta. Ég mundi fagna því.

Hulda Björnsdóttir

Hrísgrjón í jólamat – Hafragrjón eftir jól

  1. desember 2018

Góðan daginn

Forngripur settist á Alþingi Íslendinga og allt fór á hvolf.

Samflokksmenn gripsins féllu á kné og þvoðu fætur gripsins í skjalli og mikill var heiðurinn sem hinu háa Alþingi Íslendinga var sýndur með því að skella gamalmenninu inn í nokkra daga af því það var enginn annar laus.

Það er sorglegt að hafa forystu fyrir stórum hópi eldri borgara sem skilur nákvæmlega EKKI NEITT hvernig lífið gengur fyrir sig. Þessi forysta er ábyggilega gott fólk en ætti líklega að vera við eitthvað annað en baráttu fyrir bættum kjörum þeirra sem lepja dauðann úr skel ALLA MÁNUÐI ársins.

Nú fýkur í einhvern og mér er hjartanlega sama.

Þeir sem tala fyrir hönd hópsins, jafnvel þó partur af hópnum sé ekki einu sinni félagi í dans klúbbnum, hafa engan skilning á hvernig lífið gengur fyrir sig fyrir utan kassana sem þeir búa í.

Þetta ágæta fólk telur okkur vitleysingunum trú um að það sé verið að reyna.

REYNA er líklega besta orðið sem lýsir því sem verið er að gera.

Þeir sem ekki hafa séð þáttinn sem sýndur er í sjónvarpi og er í samvinnu við FEB ættu að líta þar við. Þar kemur einfaldlega í ljós skilningsleysið og vankunnáttan ásamt máttleysi baráttunnar.

Brennivín og dansiböll eru ágæt. Flottir jepplingar ekki síður og svo mætti lengi telja.

Við, þessi vanþakklátu, étum ekki jepplingana og dansiböllin. Nei við þessar frekjudollur viljum fá mat á diskinn okkar, ALLTAF, og við erum svo óforskömmuð að vilja líka hafa húsaskjól, alla vega yfir veturinn.

Við þessi vanþakklátu og óforskömmuðu, sem ég er stolt af að tilheyra, erum ekki tölur á blaði eða lína á línuriti.

Við erum fólk, fólk sem líður illa, ekki síst nú þegar allt vellur í auglýsingum um allt sem kaupa þarf og gera þarf fyrir jólin.

Það er enginn fulltrúi okkar í stjórn stærsta félags eldri borgara á Íslandi. Enginn.

Félagsskapurinn er of fínn fyrir þá sem ekki komast í hárgreiðslu fyrir jólin eða þó ekki sé talaðu um bað hvað þá að geta borðað almennilegan hollan mat. Fína fólkið hópast saman á dansiböllum og veislum sem þeim sem draga fram lífið á eftirlaunum, sem eru ekki einu sinni bjóðandi föngum á Litla Hrauni, er ekki boðið til.

Einn ágætur vinur minn skrifaði að hann vildi geta fengið eitthvað annað að borða en hrísgrjón og hafragraut jafnvel þó hann væri kominn til ára sinna og hættur að vinna.

Þessi vinur minn er bara einn af mörgum sem anda léttar þegar stórhátíðir eru um garð gengnar.

Þessi vinur minn er ekki á þeim buxunum að gefast alveg upp en það eru margir aðrir vinir mínir og þeir sjá ekki fram á næsta dag og bíða einfaldlega eftir því að dauðinn taki þá til sín. Örvæntingin er fyrir ofan skilning þeirra sem stjórna dansiböllum og hátíðum hinna vel stæðu eldri borgara.

Þeir sem tala fyrir hönd eldri borgara eru ekki hópurinn sem bíður dauðans með óþreyju. Nei þeir eru hópurinn sem fer á skíði til útlanda ef ekki snjóar reglulega vel á Íslandi. Þeir sem tala fyrir hönd eldri borgara fara til útlanda um jólin og halda þar gleðskap, jafnvel fyrir alla fjölskylduna og vini, og spila svo golf í þokkabót.

Hvað ætli það mundi gera fyrir forystu eldri borgara á Íslandi,ef það fólk þyrfti að lifa á launum okkar sem höfum jafnvel sparað í áratugi í lífeyrissjóði og niðurgreiðum svo það sem lögbundið er frá TR?

Hvernig ætli forystunni liði eftir 3 mánuði eða svo á launum vinar míns sem ekki sér fram á annað en hrísgrjón og hafragraut jafnvel það sem eftir er af veru hans á þessari jörð?

Ég verð æfareið þegar ég horfi og hlusta á þingmenn mæra hinn forna kappa sem gat sparkað bolta í gamla daga og var svo heppinn að komast að ræðustólnum á Alþingi. Gamalmennið hefði líklega átt að sleppa því að tala um eigin frægð og nota þessa 5 daga til þess að ræða málefni vinar míns og hafragrautinn sem býður vinar míns eftir að hrísgrjónin þrýtur.

Ég fordæm forystu, langar mig helst til þess að segja.

Ég ætla ekki að fordæma forystu, það tekur því ekki.

Forystan heldur velli.

Forystan sér um að venjulegt fólk, fólk sem hefur reynslu af því að óska þess heitast að kvöldi að vakna ekki að morgni, forystan sér um að svoleiðis fólk komist aldrei til valda í félögum sem gætu haft áhrif til bættra kjara eldri borgara, ALLRA eldri borgara.

Nei það er ekki bara formaðurinn, það er öll forystan eins og hún leggur sig sem er grútmáttlaus í baráttu fyrir bættum kjörum og leiðréttingu á kjörum eldri borgara.

Það er ágætt að búa til línurit og það er líka ágætt að skamma mig fyrir að vera óforskömmuð og andstyggileg. Það er ágætt að komast í stjórn hjá félögum en sum félög eru svo ómerkileg að þau ættu að skipta um nafn og hætta að telja fólki trú um að verið sé að berjast fyrir bættum kjörum eldri borgara.

Á meðan forysta í baráttu fyrir eldri borgara er samansett af fólki sem hefur það fínt á efri árum breytist ekkert.

Á meðan forysta eldri borgara er leidd af fólki sem lifir á frægð áratugum aftur í tímann og gleymdi að færa sig inn í árið 2018 er engin von fyrir venjulega fólkið.

Vonleysið mum leiða suma í sjálfsmorð þegar líða tekur á veturinn en það má auðvitað ekki skemma jólahugvekjuna með svoleiðis tali.

Þegar sjálfsmorð er orðið eina úrræðið er svo mikið að í þjóðfélaginu að stokka ætti upp en það verður auðvitað ekki gert.

Það sem mun gerast er að kassar FEB og LEB munu fá hærri hliðar og séð verður til þess að ekki þurfi að tala um RAUNVERULEIKA sem grasserar utan kassanna.

Kannski getur vinur minn keypt sér dýrari hrísgrjórn fyrir jólin, svona til hátíðabrigða og það mundi auðvitað gleðja forystusveit eldri borgara.

Hulda Björnsdóttir

Sparkari á Alþingi og flokkur fellur á kné

15.desember 2018

Góðan daginn

Hér er kalt og skýjað og ekkert sem bendir til þess að hlýni fyrr en einhvern tíman á næsta ári. Auðvitað er þetta Portúgal og ekki er ég að kvarta en samt væri gott að fá nokkra sólardaga innan um og saman við.

Nú er Alþingi komið í enn eitt fríið og formaður FEB líka. Hann rak tærnar inn í 5 daga og sumir héldu ekki vatni og halda ekki vatni yfir því hvað það var dásamlegt að gaurinn skildi nú vera kominn AFTUR inn á hina háæruverðugu stofnun.

Ég hef í raun ekkert á móti manneskjunni formanni FEB, ég hef hins vegar mikið á móti embættismanninum formanni FEB að ég tali nú ekki um fyrrverandi hörðum Sjálfstæðismanni sem söðlaði um og varð harður Samfylkingarmaður af því að einhver Sjalli þurfti að komast að. Sumum finnst þetta voða göfugt en mér finnst þetta valdagræðgi og ekkert annað.

Ég hef aldrei haft mikið álit á þeim sem kúppla sig eins og skopparakringlur frá einum stjórnmálaflokki til annars, eins og til dæmis nokkrir sem tróðu sér inn í Flokk fólksins á síðustu stundu og margir halda ekki vatni yfir hvað hafi verið dásamlegt fyrir flokkinn að fá sem liðsauka.   Getur verið að sá liðsauki gangi að flokknum dauðum? Ég veit ekkert um það enda ekki spákona.

Þegar verið var að stofna flokkinn fólksins þá heyrði ég að einhver hafði farið á fjörurnar við stjórnarmann eða men í FEB og falast eftir liðsinni. Nei, viðkomandi í FEB vildi bara halda áfram í Samfylkingunni!

Mér fannst þetta half ótrúlegt á sínum tíma en mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan og nú sé ég þetta í ljósi sannleikans.

Þegar skoðað er hið ofboðslega gleðigaum sem reis upp þegar sparkarinn komst inn á Alþingi af því hinir 2 voru uppteknir, ekki af því að hann var svo ægilega vel til þess fallinn, nei, það var enginn annar sem gat stokkið inn í bili en auðvitað koma þeir sem ættu að vera á þingi inn eftir áramót þegar þingheimur kemur úr jólafríi, sem er reyndar ekki jólafrí heldur langt vetrarfrí, finnst mér, þá dettur mér ekki í hug að falla á kné og fagna himinsenglunum sem báru sparkara inn eins og gerst hefur nú hjá fylkingunni.

Ég verð nú að játa á mig alvarlegan glæp.

Í stjórnmálum hefur mér alltaf fundist bæjarmálapólitík vera allt annað en landsmálapólitík og þegar ég kaus bar atkvæði mitt þess merki.

Í bæjarmálum kaus ég í nokkur síðustu árin sem ég bjó á Íslandi, Samfylkinguna. Það var gott fólk í flokknum í bæjarmálunum og ég treysti þeim og þau reyndust mér vel í alla staði og er ég þakklát fyrir það.

Í landsmálum hef ég ALDREI kosið Samfylkinguna og þegar ég sá sparkarann fara þar inn fyrir áratugum, grjótharðan Sjálfstæðismanninn, var ég bólusett fyrir lífstíð.

Nú hef ég fylgst með pólitíkinni, þessari ógeðslegu tík, á Íslandi í rúm 2 ár.

Samfylkingin er í stjórnarandstöðu ásamt t.d. Viðreisn sem var í fyrri stjórn og átti þá hinn frábæra “fátæki fulltrúa” og annann sem fór með velferðarmál og var meira að segja ráðherra.

Nú bregður svo við að Viðreisn talar flott um hvað gera þurfi fyrir “fátæki” fólkið og hvernig bæta eigi hag þeirra.

Ég hef fylgst grannt með Loga formanni Samfylkingarinnar og reynt að finna út fyrir mig hvort hann mundi, ef hann væri í ríkisstjórn, í alvöru berjast fyrir bættum kjörum eldri borgara og öryrkja.

Ég verð að segja að óbragðið í munninum verður sterkara með hverju viðtalinu og ræðunni.

Ég er að segja hér og nú að ég mundi ekki treysta Samfylkingunni til þess að standa fyrir því að kjör eldri borgara og öryrkja yrðu leiðrétt og er ég þá að tala um eldri borgara sem tilheyra miðhópnum. Sá hópur á ENGANN málssvara neins staðar hjá FEB eða LEB, enginn af Samfylkingarfólkinu í fararbroddi fyrir eldri borgara kærir sig neitt um þessa miðhópa.

Það er ótrúlegt að ég skyldi ekki gera mér grein fyrir því fyrr en nú að FEB og LEB eru flokkspólitísk samtök en ekki allra.

Í 2 ár hafa formenn FEB og nú formaður LEB talað grimmt fyrir því að atvinnutekjur skulu vera óskertar hjá eldri borgurum. Þeim varð að ósk sinni að hluta og nú eru 100 þúsund króna tekjuskerðingar mark vegna atvinnu tekna en hjá hinum aumingjunum, þeim sem eru að fá tekjur frá Lífeyrissjóði, byrja skerðingarnar við 25 þúsund.

Það þýðir ekkert fyrir fólk að segja að stjórnmálamenn hlusti ekki. Þeir hlusta og Bjarni hefur heyrt í FEB og LEB. Hann sagðist hafa áhuga á því að bæta kjör eldri borgara. Hann hefur gert það og ætlar að gera betur vegna þess að hann hlustar á forystu félaganna. Hann ætlar bara ekki að bæta kjör millihópsins því fyrir hann berst félagsskrípið ekki.

Hann sagði að fólk á þingi hefði risið upp og mótmælt þegar hann vildi fella alla tekjutengingu atvinnutekna niður af því að það yrði svo dýrt. Sagði Bjarni þetta? Ég las þetta en hlustaði ekki á hann. Þetta stendur skrifað haft eftir honum. Getur verið að þetta sé rétt? Ég held það. Ég veit alla vega að hann hefur hlustað. Það stóð til að breyta fyrirkomulagi half and half með nýju frumvarpi sem átti að koma fram á liðnu þingi. Ég sá þetta frumvarp aldrei. Nei, auðvitað ekki. Bjarni hlustaði á FEB og LEB og sá að ekki væri gott að breyta half and half fyrirkomulaginu, það mundi koma sér illa fyrir hina betur stæðu í þjóðfélaginu sem hann og FEB og LEB eru með svo nálægt hjarta sínu.

Gallharður sjálfstæðismaður sem kemur á þing í eina viku og flytur nokkur örstutt ávörp hefur ekki mikið að segja. Hann hefur látið draga sig á asnaeyrunum í heilt ár og sagt okkur aumingjunum að vera róleg, þetta sé allt í nefnd og alveg að koma.

Í nefndinni situr sýnist mér í góðu kökuyfirlæti frú formaður LEB, allavega sýna myndir hana þar.

Sú ágæta frú sem hefur komið í hvert viðtalið á fætur öðru undanfarin 2 ár og hamast í því að fá launatekjur frítekjulausar, er ekki líkleg, að mínu mati til þess að bæta kjör aumingja miðhópsins.

Þeir sem verst hafa það að áliti þeirra sem tala um þessi mál á vegum FEB og LEB eru ekki að tala um þá sem niðurgreiða lífeyri sinn frá TR með sparnaði í Lífeyrissjóði. Nei talsmennirnir eru að tala um þá sem aldrei hafa sparað. Hinir skipta ekki máli, eða getur verið að fólkið sé svo illa að sér í málefnum þeirra sem þau eru að tala fyrir, að þau viti ekki að 310 þúsund eru ekki mikið meira virði en 234 þúsund? Mér er spurn.

Þegar ég horfi til næsta árs þar sem allt mun loga í verkföllum og ríkisstjórnin líklega falla þá verður mér ískalt við tilhugsunina um að fá Samfylkinguna í ríkisstjórn, en það gæti gerst þegar litið er til skoðanakannana núna.

Ég treysti Samfylkingunni jafn vel og Sjálfstæðisflokknum í landsmálum.

Nákvæmlega ekki neitt.

Skrípasker heldur áfram að skarta skrípum og loforðavellan verður skrautlegri með hverjum deginum sem rennur fram.

Föllum á kné og fögnum gömlum köllum. Rísum upp og andskotumst í þeim sem voga sér að vera í fallegum sokkum og ganga ekki á skítugum skónum upp á bak á okkur, jafnvel á hinu háæruverðuga …..

Gallabuxur eru kúl, krumpaðir jakkar eru hallærislegir en þeir krumpast auðvitað við mikla keyrslu í bifreiðum sé ekki farið úr þeim og þeir brotnir virðulega saman. Krumpurnar eru víðar en í jökkunum.

Ég er á því að sokkaleistar í öllum regnbogans litum séu það sem koma skal. Allavega kysi ég þá frekar en jakkana, ætti ég þess kost.

Hulda Björnsdóttir