Author: hulda98

6.11.2019

Góðan daginn

Gamall maður kafnar í eigin blóði- Katrín féll í faðm Bjarna og faðmlagið stendur enn ótruflað af óförum ófrískrar konu sem hent er inn í flugvél – “Út með þig”, sögðu þau og litu ekki upp úr faðmlaginu

Ég ætla aðeins að láta í ljós mitt álit á umfjöllun og hamingjuóskum edrúmennskunnar.

Hver hefur sína skoðun á hlutunum. Það er hárrétt.

Ég held að flestir Íslendingar eigi annað hvort ættingja eða vin eða vinnufélaga sem hefur átt við eða á við áfengisvanda að stríða. Slíkt hefur áhrif á allt umhverfi. Til þess að hjálpa þeim sem eru í þessum sporum eru AA samtökin. Það er hægt að lesa um þau í bókum og jafnvel að gúggla, vanti menn upplýsingar. . Þessi samtök byggjast á hópvinnu og hjálp á milli fólks sem er í þessum sporum.

Eitt af því sem Bill stofnandi samtakanna lagði áherslu á var að alkinn léti það vera að hreykja sér af árangri sínum. Björn Ingi, sem hefur nú birt á Vísi ráðleggingar sínar til annarra alka og segir þeim að fínt ráð sé að hætta að drekka og lífið verði dásamlegt, fer þvert á ráðleggingar Bills. Ég veit ekkert hvort Björn Ingi hefur verið í meðferð eða hvernig hann fór að því að hætta að drekka þessa örfáu mánuði sem hann hefur verið þurr. Ég er hins vegar á því að nokkrir mánuðir séu ekki mælikvarði á bót og betrun hjá þeim sem hafa skilið eftir sig sviðna jörð og látið okkur skattborgarana greiða skuldirnar.

Það eru nokkrir alkar vinir mínir á Facebook. Þeir sækjast ekki eftir hrósi heldur ganga þeir einn dag í einu glaðir með sitt og eru ekkert að auglýsa þurrkinn. Það hafa nokkrir frægir Íslendingar stigið fram undanfarið og belgt sig út í brennivínsfríinu. Þeir geta svo sem alveg gert það í friði fyrir mér en að ég óski þeim til hamingju er af og frá. Hamingjan er þeirra sem virða erfðavenjur og sýna af sér auðmýkt og vinna vinnuna sína.

Margir hafa misst ástvini í hendur vímunnar og sorgin er mikil. Ef sami fjöldi manna og kvenna á Facebook legði í púkkið og mótmælti hvernig farið er með meðferðarúrræði fyrir þá sem eiga við vanda að stríða, hvort sem það er geðveiki eða bakkus, þá væri líklega hlustað og stjórnvöld mundu hugsa sig um áður en þau sneru bakinu í vandann.

Við getum endalaust deilt um það hver sé bestur en það er ekki neitt til þess að belgja sig út af.

Sykursýki er ægileg.

Ég lá á spítala með konu við hliðina á mér sem hafði misst báða fætur vegna sykursýki. Ég hef miklu meiri samúð með þeim sem þjást af þeim ægilega sjúkdómi en þeim sem dæla í sig brennivíni alla daga og belgjast svo út ef þeim tekst að taka tappann ekki úr flöskunni í nokkra mánuði. Mikil verður þeirra gleði þegar þeir loks láta undan og súpa aftur á!

Sykursýkissjúklingarnir eru þeir sem ég óska til hamingju þegar ég sé súkkulaði sem er ætlað sérstaklega fyrir þá. Það er vont að geta ekki veitt sér venjulegan mat af því að maður er með ofnæmi fyrir honum og getur jafnvel misst limi og líf ef maður fer ekki eftir reglunum. Það eru strangar reglur sem fylgja sykursýki. Það eru engar reglur sem fylgja brennivínsþambi. Hver og einn getur þambað eins og honum lystir eða látið það vera.

Hér í Portúgal er heimilisofbeldi á hverjum einasta degi, fólk er drepið miskunnarlaust heima hjá sér. Slökkvilið um landið og þeirra starfsmenn eru oft þeir sem koma að hryllingnum og þurfa að sinna þeim sem liggja í blóði sínu. Undanfarið hefur verið herferð gegn viðbjóðinum og hef ég deilt á Facebook aðgerðum. Þeir sem hafa áhuga geta skoðað hvað hefur verið gert.

Á sama tíma og heimilisofbeldi og dauðaslys í umferðinni hafa aldrei verið fleiri kemur út könnun þar sem leitt er í ljós að Portúgalar drekka meira vína en flestir aðrir!

Á ég nú að snúa mér að vinum mínum, portúgölskum og óska þeim til hamingju ef þeir hafa ekki þambað sullið í nokkra  mánuði en á sama tíma skeytt skapi sínu og brennivínsþörf á nánustu ættingjum?

Jú, auðvitað á ég að gera það, samkvæmt íslenskum staðli. Hræsnin er ekki einföld. Fleiri hundruð manns settu like á status þar sem frægur íslenskur pólitíkus með meiru lýsti því yfir hvað hann hefði drukkið lítið á undanförnum áratugum. Þetta fólk, það sem puntaði pólitíkusinn með likunum, hefur ekki verið eins duglegt að koma skoðun sinni eða hneykslun á framfæri vegna máls sem varðar mannvonsku af viðbjóðslegustu gerð. Málið þar sem kasóléttri konu er vísað úr landi af því að það hentar einhverjum í einhverju ráðuneyti á Íslandi.

Ísland er ótrúlegt. Landið er fallegt en hvað er að fólkinu sem kemur í fjölmiðla og lýsir yfir samþykki sínu á meðferð konunnar sem var rekin úr landi? Hvað er það sem gengur ráðherra dómsmála til að grípa ekki inn í málið og leysa það? Hefði ekki verið hægt að leyfa konunna að eiga barnið og senda hana svo í burtu ef það endilega væri nauðsynlegt, þegar hún og barnið hefðu náð sér?

Nei, það er ekki jafn mikilvægt að sýna mannúð þegar útlendingar í nauð eiga í hlut, og að belgja brennivíns tappatogara út með hamingjuóskum.

Nei, það er ekki heldur jafn mikilvægt að öskra hátt þegar birtar eru frásagnir af fólki sem kafnar í eigin blóði á elliheimili þar sem ríkisstjórn hinna ríku hefur skorið allt til andskotans.

Nei, ríkisstjórn hinna ríku, ríkisstjórn loftslagsmála, er upptekin við að belgja sig út og hamra á eigin ágæti.

Ríkissjórn hinna ríku fyrirlítur ófríska útlendinga, gamalt fólk á elliheimili, öryrkja og eldri borgara yfirleitt, að ég tali nú ekki um fátækt fólk almennt.

Fyrirlitning ríkisstjórnar Katrínar og Bjarna er ærandi og er takmarkalaus.

Hver hefði trúað því að Katrín, sem flutti hugnæma ræðu um að öryrkjar og eldri borgara gætu ekki beðið og sagðist aldrei fara í stjórn með Sjálfstæðisflokki, snérist í heilan hring og félli í faðm Bjarna og brosti fallegu rauðu varalita brosi?

Hver hefði trúað því að Bjarni sem sendi árið 2013 svo yndislega fallegt bréf til allra eldri borgara um að honum væri treystandi til þess að hækka eftirlaun þessa hóps bara ef þau kysu hann, mundi svo standa eldrauður af hroka og halda þrumuræðu alls staðar um hinn dásamlega árangur sem náðst hefði í faðmi Kötu?

Hver hefði trúað þessu?

Varla stýrir brennivínsdrykkja svona hamförum? Eða er það?

Hulda Björnsdóttir

3rd of November 2019

When I think about my friends I feel happy.

Friends are precious and they don´t disappear. They stay and become stronger if I nourish the connection. Its all up to me, so to speak.

Sometimes we loose connection for a while but then we connect again like there was no pause. That is what true friendship is all about.

I have a tendency to let people use me. I believe people are my friends and they might just be using my good will. That happens and then there is just one step to take. Close the connection. Leave the group or whatever it is you are part of. Life is too precious to waste it on people users.

If the family does not appreciate you and you don´t appreciate them, what do you do?

The same as with friends.

You ignore them.

There are many families that don´t get along and that is normal. In every family there are different individuals with different opinions and different lives.

If you are a parent the society often demands that you are a parent above anything else. Is that fair? No, I don´t think so. My mother was a wise woman. She said to me that when we grow up we take care of ourselves. We correct the mistakes that have been made in our upbringing, if there are some. We become independent and we take responsibility for our actions. We don´t have to blame the bad parents for our misfortunes.  We are our fortunes makers and no one can take that responsibility from us.

There are no perfect parents.

There are no bad parents.

There are just different people, and a parent is just a person with cons and pros.

Let us remember that if we don´t like our parents they are teaching us a precious lesson. A lesson we came to this world to learn. The parent did not chose you! You were the one who had the opportunity to make your chosen parents yours because you had a lesson to learn. Be grateful for your parents that took you in. They sacrificed a lot for you but you may have forgotten.

You may just remember the bad and difficult. Try to remember there were also many good times. Remember the love and forget the hate. If you can do that then your live with your children will be different. Simple but true.

If you don´t like your birth family make your own. Make friends and they will become your family.

In the end it is all up to you and me, it is up to us to take responsibility for every new day and make the most of it to make our lives better and leave those we don´t like alone.

I am happy with my live and my choices. I always did my best one day at a time. I am grateful for the lesson my parents gave me. I am grateful to them for making me arrive in this world. Gratitude is a good feeling. Gratitude and remembering the good and learning from the bad is the lesson of this earths teaching.

I tend to repeat my mistakes until I have learned the lesson I am supposed to learn.

I have my independence and am grateful for that every morning I wake up. No one can take that away from me if I don´t want it to be taken away.

Responsibility for my own happiness is an everyday task.

My happiness comes from inside me, it does not come from other people, neither family or friends.

I appreciate all my friends. They don´t let me down even though I sometimes have to let them down to stop me being used.

Life is good.

Hulda Björnsdóttir

28.október 2019

Það er næstum alveg sama hvað Trump gerir, hann segir alltaf að það hefði átt að gera það í tíð fyrri forseta. Nú er búið að drepa enn einn hryðjuverkagúrúinn og Trump ræður sér ekki fyrir gleði og rausar út í eitt um eigið ágæti. Myndir hafa verið birtar þar sem kallinn situr ábúðarmikill fyrir borðsendanum með merkjapríddu liði til beggja hliða.

Mér datt þetta í hug þegar ég sá grein eftir formann stærsta félags eldri borgara áðan. Hann talar þar um ævisögu sína, maðurinn auðvitað frægur og ekkert minna en ævisaga getur tekið á því einstaka máli. Svo talar hann um fólk sem hafi dáið. Sumir líklega vegna aldurs og aðrir vegna sjúkdóma. Auðvitað deyr fólk og er rétt að geta þess. Það létust til dæmis 3 ungmenni, vinir, í nótt hér í litla landinu mínu. Þau fórust í bílslysi. Svo lést 14 ára drengur í traktorsslysi í dag. Það deyr fólk á hverjum einasta degi hér í landinu mínu í umferðarslysum og er vissulega haft orð á því og birt í blöðum. Þetta er hræðilegt ástand og í gær varð ég vitni af “næstum því” slysi þar sem ungur maður keyrði eins og vitfyrringur inn á litið hringtorg og bíllinn lyftist á aðra hliðina en sem betur fer rétti hann sig af, það er bíllinn, og ekki varð slys.

Hvað koma slys í útlöndum við grein formanns stærsta félags eldri borgara á Íslandi?

Jú, þetta er partur af lífinu og á rétt á að um sé fjallað. Hins vegar sé ég ekki hvers vegna maðurinn, sem hefur nú nýlega fagnað 80 ára afmæli sínu, notar ekki vettvang “Lifðu núna” til þess að heyja baráttu fyrir kjörum eldri borgara. Hann minnist aðeins á hina minnstu bræður! Og baráttu fyrir bættum kjörum þeirra.

Mér er verulega misboðið þegar formaðurinn kallar mig hinn minnsta bróður og gerir lítið úr mér og mínu ævistarfi. Ég hef að vísu ekki orðið fræg fyrir að sparka í tuðru á fótboltavelli eða að skipta um stjórnmálaflokka en ég hef unnið samviskusamlega og fylgt lögum og reglum landsins og greitt skatta og skyldur og sparað í Lífeyrissjóð til efri áranna og ætti að hafa það sæmilegt ásamt öðrum á mínum aldri þegar starfsævinni er lokið.

Það er ekki við miklu að búast með slíka forystu í baráttumálum okkar eldri borgara. Það er eiginlega rökrétt að ástandið sé eins og það er með þennann ágæta formann í stærsta félaginu og fráfarandi formann nú sem formann í Landssambandinu.

Ég verð þó að segja að Grái herinn, sem snéri við blaðinu nýlega og varð alvöru baráttuafl, er að standa sína plikt. Málssóknarsjóðurinn er að sjá dagsins ljós og Finnur, Wilhelm og Ingibjörg eru að lyfta grettistaki með starfi sínu. Sem betur fer er til fólk sem bullar ekki út í eitt í hugvekjuformi um hina minnstu bræður. Nei, það er sem betur til fólk sem brettir upp ermarnar og framkvæmir það sem getur skipt máli fyrir eldri borgara. Þannig fólk eru þessi þrjú og þeir sem starfa með þeim innan núverandi Gráa hers og er ég þakklát fyrir þau.

Ég vildi að ég gæti haft áhrif á að fá öflugann mann til forystu í stærsta félagi eldri borgara. Ég hef engin völd. Ég hef eiginlega ekkert með málið að gera annað en að ég nýti rétt minn til þess að taka við eftirlaunum frá Íslandi, réttindi sem ég hef verið að vinna mér inn alla starfsævina, mara áratugi.

Ef Kinverska alþýðuveldið hefði veitt mér varanlegt dvalarleyfi hefði ég búið í Kína núna og þá hefði íslenska ríkið sloppið við að greiða mér eftirlaun. Það er nefninlega ekki sama hvar þú býrð þegar þú ferð á 67 ára aldurinn og réttindi þín til eftirlauna rjúka út um gluggann ef þér dettur sú fyrra í hug að flytja til Asíu! Það má kannski segja að Kínversk stjórnvöld hafi gert mér greiða með því að gera mér eins erfitt fyrir og mögulegt var með að búa í landinu sem ég hafði valið mér. Stundum sér maður að mestu vonbrigðin eru líklega fyrir bestu eins og sakir standa.

Svo ég víki aftur að því jákvæða í þessum pistli mínum, framtaki Finns, Wilhelms og Ingibjargar, þá er ærandi þögn stjórnmálamanna, þeirra sem eru í andstöðunni, um þetta mál. Flokksformaður FF hefur blásið út af stolti yfir máli móður Ingu gegn TR og er hress með að það mál vannst og mismunar fólki eins og svo oft áður. Í upphafi var hrópað hátt á vegum FF um réttlætið fyrir alla. Núna er komið í ljós að sumir, móðir Ingu, er réttlátari en aðrir og hennar réttlæti er annað en okkar hinna.

Inga, formaður FF gæti hugsanlega sett dæmið svona upp miðað við það sem ég hef heyrt til hennar í fjölmiðlum um málið:

Hugsum okkur að Inga væri spurð í fjölmiðli hvernig stæði á því að móðir hennar fengi dráttarvexti en aðrir fjármagnstekjur (vexti) sem TR telur vera tekjur og koma til skerðinga á eftirlaunum? (ég fékk skerðingu vegna vaxtanna og þurfti að endurgreiða skuld sem varð til vegna útreiknaðra vaxta hjá mér sem voru hins vegar kallaðir dráttarvextir hjá móður Ingu)

Inga gæti til dæmis orðað þetta svona:

“Móðir mín var notuð fyrir ykkur öll í svo nefndu prófmáli.  Lögmaður hennar gerði ítrustu kröfur fyrir hana sem sinn skjólstæðing þar á meðal kröfu um dráttarvexti.  Sú krafa gildir þó ekki fyrir alla heldur einungis aðila málsins.Þeir sem vilja sækja dráttarvextina þurfa að gera það sjálfir gegnum dómkerfið.  Tryggingastofnun hefur ekki með þetta að gera svona er bara gildandi réttur.”

Ofangreint svar hefði hæglega getað verið frá Ingu. Guðmundur Ingi sem er hinn baráttumaðurinn fyrir fátækt fólk á Alþingi orðaði þetta svona í umræðu sem ég átti við hann á Facebook:

Guðmundur Ingi Kristinsson Landsdomur visar í stjórnarskrá og hún er æðri en almannatryggingalogin. Því má kæra þetta til úrskurðarnefnd.

Hulda Bjornsdottir En Guðmundur, þarf þá hver og einn að kæra til úrskurðarnefndarinnar? Mér finnst þetta alveg ótrúlegt mál og lýsa einhverju annarlegu kerfi sem ríkir innan Tryggingastofnunar ríkisins.

Guðmundur Ingi Kristinsson Hulda Bjornsdottir já því miður og svona hefur fjórflokkunum tekist að brjóta á lífeyrislaunaþega hjá TR í áratugi.

Guðmundur Ingi Kristinsson Hulda Bjornsdottir mun pottþett halda áfram að benda á þetta í ræðustóli Alþingis.

Hefur Guðmundur Ingi talað um þetta ákveðna mál úr ræðustól Alþingis? Ég hef ekki séð það, en það getur verið að það hafi farið framhjá mér.

LÍFEYRISLAUNÞEGAR er nýtt orð sem þingmaðurinn dregur hér upp. Ekki veit ég hvaðan það er komið en er svo sem ekki verra en hvað annað.

Einhverjir eldri borgarar hafa skrifað athugasemdir hjá mér og sagst hafa fengið það sem þeim ber. Þeir hafa líklega ekki athugað nákvæmlega hvaða afleiðingar það sem þeir fengur greitt hefur fyrir framhaldið eða hversu miklar skaðabætur þeir fengu vegna málsins. Dráttarvextir eru samkvæmt ótal dómum Hæastaréttar landsins ekki vextir, þeir eru skaðabætur, en samkvæmt ummælum Ingu og Guðmundar eru þeir dómar tómt rugl sem enginn hlustar á !

Já, baráttan er ekki alveg einlit. Sumir eru jafnari en aðrir. Sumir eru betur settir og nýta sér ýtrustu þjónustu hvernig svo sem þeir fara að því. Það kemur mér auðvitað ekkert við hvar alþingismenn búa eða hvað þeir borga í húsaleigu. Það kemur mér auðvitað heldur ekkert við að farið sé í mál við TR og blásið út að þar sem flokkurinn eigi svo mikla peninga ætli hann að kosta málið úr eigin sjóðum. Það kemur mér auðvitað ekkert við að málið drógst vegna þess að sótt var um gjafsókn og hún fékkst.

Það kemur mér auðvitað ekkert við og ég á ekkert að vera að spyrja svona spurninga en ætla samt að gera það:

HVAÐ BORGAÐI FLOKKUR FÓLKSINS MIKIÐ FYRIR MÁLSSÓKNINA GEGN TR VEGNA JANÚAR OG FEBRÚAR 2017? HVAÐ FÓRU MARGAR KRÓNUR AF SJÓÐUM FLOKKSINS Í ÞESSA MÁLSSÓKN?

Flokkurinn fékk dágóðan styrk árið 2017 tæpar 10 milljónir minnir mig og væri fróðlegt að vita hvað margar milljónir hann notaði í þetta mál sem var á endanum ekki eins fyrir alla jafnvel þó um prófmál væri að ræða.

Nú rísa væntanlega upp stuðningsmenn FF og húðskamma mig. Það er allt í lagi. Ég get tekið því. Það verður fróðlegt að sjá tölurnar, þó ég búist ekki við því að þær fáist birtar. Líklega hefur FF komist inn á þing meðal annars vegna þessa máls og skrúðsins í kringum það.

Eru allir búnir að gleyma því að stór fundur var haldinn í Háskólabíói og þar átti ákveðinn lögmaður að tala um málssóknina gegn TR en hætt var við þá ræðu vegna annars vandræðamáls lögmannsins?  Það þótti ekki vænlegt til árangurs að lögmaðurinn talaði á fundinum, semsagt ekki vænlegt til atkvæðaveiða!

Ætti Flokkur Fólksins, sem segist vera fyrir alla og fyrir réttlæti handa þeim sem eru órétti beittir, ekki að vera hreinlega að ærast af gleði yfir því að nú skuli vera að skella á málssókn vegna einhvers hróplegasta ranglætis Íslandssögunnar gagnvart þeim sem hafa safnað í Lífeyrisjsóði samkvæmt lögum og reglum?

Þögnin er ærandi

Hulda Björnsdóttir

24.október 2019

Eins og ég hef stundum sagt þá eru til þingmenn sem mér þykja skörungar og ég gæti hugsanlega treyst. Hins vegar, þegar ég skoða málið þá snýst mér hugur. Eitt dæmi er Helga Vala Helgadóttir sem ég hef trú á að vilji vel og hún rífur sig þegar henni þykir viðeigandi. Hið sorglega er að hennar rödd er ekki nægileg. Hún verður eins og aðrir stjórnmálamenn að beygja sig undir flokksagann. Hvað getur hún þá gert? Jú, með því að koma sér vel inn í t.d. velferðarkerfið sem er skrímsli út af fyrir sig, þá getur hún frætt samflokksmenn sína. Ég hef trú á henni en hið sorglega er að ég hef ekki sömu trú á öllum þingflokknum. Annað er svo að flokkur Helgu kemst ekki einn í stjórn og þá byrja hrossakaupin.

Við getum talað endalaust um hvernig skerðingar eiga að vera en á meðan kerfið er slíkt skrímsli sem það er núna þá skiptir engu máli hvað verður gert við skerðingarnar.

Tryggingastofnun er ríki í ríkinu og þar er eitthvað valdaapparat sem ég skil ekki en þyrfti líklega að skoða smávegis.

Við getum líka endalaust talað um hvað hinir og þessir gerðu í fortíðinni og eytt orku í að sannfæra okkur um að þetta sé nú allt Jóhönnu og Steingrími að kenna.

Jóhanna er löngu farin úr stjórninni og það þýðir ekkert að berja á henni.

Steingrímur er hjá Vinstri grænum og ber ábyrgð á því sem nú er gert.

Þetta er ekkert flókið.

Snúið ykkur að nútíðinni.

Hættið að moka undir spillinguna.

Opnið augun og sjáið fólkið sem sveltur.

Fólkið sem kýs sama sukkið í kosningum eftir kosningum á líklega ekki betra skilið. Hinir, sem eru að reyna að breyta einhverju hverfa í skugga peningavaldsins.

Bylting er líklega það eina sem dugar, eða þá bara að leggja upp laupana og gefast upp.

Svo er auðvitað hægt að leggjast í víking og fara til Spánar. Þar er jú að verða til Íslendingabyggð með eigin samkomusal og alles!

Til þess að eitthvað breytist þurfum við almennilega forystu í Landssambandi eldri borgara.

Öryrkjar eru held ég með góða forystu enda láta þeir í sér heyra.

Jólin eru bráðum.

Allir vinnandi menn og konur fá jólabónus, óskertann.

Eftirlaunafólk í Lífeyrisjsóði VR fær ekki jólabónus. Það er orðið gamalt og á ekki skilið að fá svoleiðis.

Jólabónus hjá TR skerðist vegna TEKNA frá lífeyrissjóðum og mundi sjálfsagt skerðast enn meira ef Líf VR gerðist svo mannlegur að greiða “aumingja gamla fólkinu” þessa bónusa!

Ég hef aldrei skilið þetta kerfi hjá Lífeyrissjóði VR þar sem jólabónus og orlofsgreiðslur eru ekki fyrir þá sem eru komnir á eftirlaun.

Það er auðvitað ekki þannig að Lífeyrissjóðurinn sé eitthvað verri en aðrir.

Hvað ætli starfsfólk og stjórnendur VR og Lífeyrissjóðsins fái í orlofs og jólabónusa?

Æi, auðvitað er þetta bara öfund og illgirni í mér að vera að hafa orð á þessu.

Það var reyndar þingmaður sem henti þessu aðeins í loftið í fyrirspurnartíma á hinu HÁÆRUVERÐUGA um daginn! Hann er að sjálfsögðu í stjórnarandstöðu og kemst líklega ekki aftur á þing næst þegar kosið verður enda tilheyrir hann ekki fína fólkinu!

Fína fólkinu er nokk sama um einhverja öryrkja og eftirlaunafólk! Svoleiðis hópar eru bara fyrir og dásamlegt að losna við þá sem flesta úr landi svo hægt sé að skera niður greiðslur til þeirra og nota peningana í annað og betra, svo sem til að greiða niður skuldir fyrir suma sem geta komist í ráðuneyti eftir ráðuneyti og stjórnað landinu, sjálfum sér og sínum til hagsbóta.

Viðbjóðslegar staðreyndir, en staðreyndir þó.

Hulda Björnsdóttir

12.október 2019

Hvaða kostum þarf formaður Landssambands eldri borgara að vera búinn?

Ég hef mikið velt þessu fyrir mér, lengi.

Þegar ég skelli fram hugmyndum eru þær oft búnar að veltast í huganum á mér fram og til baka í þó nokkuð langann tíma og mér finnst þær fullmótaðar þegar ég sturta þeim út í þjóðfélagið.

Hér er til dæmis ein, það er hvernig þarf formaður LEB að vera!

Ég hef fylgst með skrifum þeirra sem hafa látið sig málefni eldri borgara varða.

Ég hef hlustað á þetta fólk þegar tækifæri hefur gefist.

Ég hef hlustað á núverandi formann LEB allt frá því að ég byrjaði að skipta mér af málefnum eldri borgara, líklega í ein 3 eða 4 ár.

Ég hef fylgst með núverandi formanni LEB í stöðu formanns FEB í Reykjavík og nágrennis og ég hef fylgst með frúnni sem formanni fjölmenns verkalýðsfélags.

Ég veit fyrir mína parta, hvernig formaður LEB á EKKI að vera.

Ég hef talað við nokkra sem mér hafa fundist gætu uppfyllt kröfur sem gera þarf til formanns í LEB. Allir hafa verið uppteknir í öðru, í málum sem snerta þó eldri borgara, og hafa viljað einbeita sér að þeim málum og hafnað því að hugleiða formennsku í LEB. Gott og vel og ég sætti mig fullkomlega við rökin.

Nýjasta hugdetta mín um hæfann formann LEB er einstaklingur sem ég hef fylgst með þó nokkuð lengi. Ég hef ekki alltaf verið sammála því sem hann hefur verið að segja og finnst það eðlilegt. Hann hefur heldur ekki alltaf verið sammála mér og það finnst mér líka eðlilegt. Það er heilbrigt að vera ósammála stundum en geta jafnframt virt kosti viðkomandi.

Þegar ég skoða viðkomandi þá kemst ég að þessari niðurstöðu:

Hann er lífsreyndur og með reynslu sem gæti hafa verið snúin oft og tíðum.

Hann er rökfastur og lætur ekki vaða ofan í sig.

Hann er vanur að koma fram og sú reynsla mundi nýtast vel í formannsstarfi LEB.

Það er ekki fyrir hvern sem er að standa upp í hárinu á stjórnmálamönnum sem halda fram hverju bullinu á fætur öðru, en þessi einstaklingur gæti hæglega gert það og mundi að öllum líkindum standa á sínu.

Hann er á réttum aldri, alveg að komast á eftirlaunaaldurinn og hefur þar af leiðandi annað sjónarhorn en þeir sem hafa verið fastir í kassanum um langt skeið og orðnir samdauna aðgerðarleysinu.

Hann er tilbúinn til að skoða mál og kynna sér þau og jafnvel breyta umfjöllun sinni samkvæmt nýjum upplýsingum.

Ég gæti talið fleira upp en læt þetta duga í dag.

Ég hvet fólk til þess að hugsa um hvernig 2 síðustu formenn LEB hafa reynst.

Haukur Ingibergsson, grjótharður framsóknarmaður, var nú ekki alveg að skilja um hvað málefni eldri borgara fjölluðu.

Þórunn H. gagnrýndi Hauk miskunnarlaust og settist í hásæti hans með góðum stuðningi FEB i Reykjavík sýndist mér.

Þórunn hefur setið í nefnd eftir nefn, hún hefur verið þáttakandi í skýrslugerð eftir skýrslugerð um aðstæður eldri borgara. Hvað hefur svo komið út úr öllum þessum nefndarsetum og skýrslugerðum? Hver og einn getur spurt sig að því.

Ég gæti skrifað langann lista en það hlægilegasta af öllu sem frúin hefur látið út úr er þegar hún vildi að allir eldri borgara notuðu IPADINN til að gera sér lífið auðveldara!

Sú athugasemd frúarinnar toppaði allt annað sem frá henni hefur komið, finnst mér.

Ég hef á tilfinningunni að formannsembætti í Landssambandinu gæti hugsanlega fallið í þá gryfju að ganga í erfðir og þá væri illt í efni.

Ég held að það sé ekki vænlegt til árangurs að hafa pólitíkus í þessu embætti. Ég held að þeir séu svo litaðir af kassaleiknum að þeir gætu ekki barist fyrir breyttum áherslum.

Hvað getum við, eldri borgarar gert?

Við getum sameinast um góðann baráttumann.

Látið nú hugmyndaflug ykkar á flug og komið með tillögur.

Ég veit hvern ég mundi vilja í embættið en veit ekki hvort hann hefði áhuga og það verður að koma í ljós.

Kannski mun einhver svara þessari grein minni og bjóða sig fram í embættið, það væri nú ekki amalegt.

Með helgarkveðju

Hulda Björnsdóttir

10th of October

Good morning

Just few words at the beginning of the day

It´s summer today and the next 2 days in my little land but then the winter arrives with cold and rain. It will be strange to go from 30 degrees down to 18 during 24 hours.

Although, this is fine because the fires will slow down or even dye when the rain arrives in all its glory and the smell of winter arrives.

This wonderful special smell that is everywhere when the wood is burning in the fireplaces from morning to night. Most of the people have their fireplaces in the kitchen and they sit there when the rest of the house is often freezing cold.

Some of my friends have told me that they go into their bedroom and there is a white cloud sailing from their mouth into the air. When that happens there is just one thing to do: Escape under the thick quilt and undress there. This is how it is for many of my fellow country men in my little land during the winter.

I was going to talk about when we compare prices between countries. We have to remember that the salary plays a part in the prices. In a country where salary is higher the prices are also higher. In countries where the salary is lower the prices are also lower. This makes sense.

Of course it is cheaper to live in a country with low salary. It does not change the fact for the Icelandic senior citizens that their pension in Iceland is too low and the government cheats them and confiscates part of their savings. This is unfortunately a fact !

It is also a fact that Icelandic senior citizens can have a better life financially  living in countries as for example Spain where everything is cheaper than in Iceland.

There are many who move to Spain when they are 67 or more. They don´t want to but they have to, just to make sure they have food on their plates every day and a house to live in. They do sacrifice a lot. They leave their families and friends behind. They are in a way just like refugees by choice.   

It is sad that the country which is one of the richest in the world does not have ambition to make sure that all its citizens can live with dignity.

People talk about the beauty of the country, they talk about the mountains and the waterfalls and the northern lights and everything is so amazing. Those people are tourists who visit and stay for few days. Those people have no idea about the real situation that so many in this beautiful country experience every day, every month and every year after they become 67 years old.

I left the country decades ago. I am never going back. I have found a new homeland where I love my people and my little land. I have made a new life for me where I am happy and content. Some might say that I am ungrateful and should not talk about what is the reality in the land where I was born.

The truth is sometimes hard to swallow.

If I did not get my pension from Iceland I would never even think about the country. I have earned my right during my working life in Iceland to get my pension from there.  I have also according to Icelandic law saved for my life after 67 and that is part of my pension.

I do fight for the poor and those in Iceland who are left behind. I do this by writing. Its my duty. I will continue fighting but to tell you the truth it is occasionally devastating. The government in Iceland is not for the ordinary ones. They are for the elite.

Then I ask myself, why do people in Iceland vote for the same again and again and again?

I don´t know why!

I just hope something will change and keeping the hope on top of everything makes the fight worth while, at least for the time being.

My thoughts for today are above. Strange how the thoughts wander.

I hope your day will be ok and send you my best wishes.

Hulda Björnsdóttir

9.október 2019

Það er eitt og annað sem hefur verið kastað í mig eftir að ég hóf að skrifa um málefni eldri borgara, öryrkja og fátækra á Íslandi.

Sumt hefur verið sent í persónulegum skilaboðum og hef ég ekki verið að ómaka mig á því að svara skítnum.

Í gær fékk ég hins vegar alveg nóg og eftir blammeringar frá Hafdísi Hauksdóttur var ég half orðlaus.  Athugasemdir hennar eru svo út úr öllu samhengi að ég settist niður til þess að skoða prófíl þessarar manneskju.

Upplýsingar eru sáralitlar. Hún á 211 facebook vini og margir þeirra eru fyrirtæki. Hún býr í Reykjavík samkvæmt upplýsingum hennar. Það kemur ekki fram aldur eða fæðingarár. Semsagt, upplýsingar af mjög skornum skammti.

Mér finnst lágmark að þeir sem eru að commenta á viðkvæm mál, eins og málefni eldri borgara og öryrkja eru, sjái sóma sinn í því að hafa sæmilegar upplýsingar um sig.

Semsagt

Hafdís Hauksdóttir leggur mér lífsreglurnar:

“ Vertu bara á bótum erlendis ef þú hefur það betra þar!!!! “

Síðan kemur næsta comment frá Hafdísi við mínu commenti þar sem ég segi að þetta sem er hér á undan sé mjög einkennileg athugasemd:

“nei fólk á ekki að vera á bótum hér ef það býr erlendis er bara að vitna í eina setningu hjá þér og búið, það er ekki hægt að vera með lögheimili í einu landi og búa í öðru landi og halda áfram að kvarta yfir öllu hér á landi eins og ég er margsinnis búinn að lesa. Er samt engan veginn sjálf sátt við hlutina hér á landi!!!!!!  “

Það er þetta comment frá Hafdísi Hauksdóttur sem mér finnst í meira lagi athugavert.

Hún gefur hér í skyn að ég sé með lögheimili á Íslandi og búi í öðru landi!

Síðan gefur hún í skyn að hún hafi marglesið, líklega eftir mig, kvartanir yfir öllu á Íslandi.

Að lokum klykkir Hafdís Hauksdóttir út með því að segja að hún sé samt sjálf engan vegin sátt við kerfið á Íslandi, og notar óspart upphrópunarmerkið.

Ég spurði Hafdísi Hauksdóttur hver það væri sem byggi í öðru landi og væri með lögheimili á Íslandi? Hún hefur ekki svarað þeirri spurning þegar þetta er skrifað sem þú ert að lesa núna.

Ég spyr mig

Hvaðan hefur Hafdís Hauksdóttir þær upplýsingar að ég búi erlendis en sé með lögheimili á Íslandi?

Hafi hún þessar upplýsingar ætti hún að tilkynna það til Ríkisskattstjóra, Tryggingastofnunar ríkisins og Þjóðskrár, ef hún ætlar að vera samkvæm sjálfri sér.

Það er auðvelt að fletta mér upp í þjóðskrá og sjá hvar ég er skráð !

Á facebook síðu minni kemur fram hver er fæðingardagur minn, ég hef einfaldlega ekkert að fela, en gæti auðveldlega giskað á að frú Hafdís Hauksdóttir væri ekki alveg gegnsæ með upplýsingar sínar.

Ég veit ekkert hvað hún er gömul. Ég veit ekkert hvort hún er vinnandi eða ekki. Ég veit nákvæmlega ekkert um hana annað en að hún vænir mig um svindl á kerfi sem er lögleitt á Íslandi, kerfi sem ég fylgi í einu og öllu.

Ég hef ekki búið á Íslandi í mörg ár, hátt á annann áratug síðan ég flutti. Ég er ekki búin að vera 67 ára nema í 7 ár. Ég hef ekki þegið neinar bætur frá íslenska ríkinu. Ég fæ eftirlaun frá Lífeyrissjóði og frá Tryggingastofnun ríkisins.  Ég niðurgreiði það sem ég fæ frá TR með tekjum mínum frá Lífeyrissjóði þar sem TR skerðir eftirlaun þeirra um 45 prósent vegna tekna minna frá Lífeyrissjóði sem ég hef sparað í alla mína starfsæfi lögum samkvæmt og einnig hef ég greitt skatta og skyldur til íslenska ríkisins frá unga aldri.

Ég skora á Hafdísi Hauksdóttur að upplýsa mig og aðra sem fylgjast með skrifum mínum um eftirfarandi:

1. Hvar er lögheimili mitt á Íslandi?
2. Hvaða bætur þigg ég frá íslenska ríkinu?

Ég á fullan rétt á því að Hafdís Hauksdóttir upplýsi þessi 2 atriði án tafar og einnig fer ég fram á að hún sýni þann manndóm að kæra svik mín til Tryggingastofnunar, Ríkisskattstjóra og Þjóðskrár.

Geri hún það ekki þá eru ummæli hennar dauð og ómerk og hún ætti að sjá sóma sinn í því að biðja mig opinberlega afsökunar á áburðinum.

Ég mun hins vegar halda áfram að skrifa um bág kjör eldri borgara, öryrkja og fátæks fólks á Íslandi. Hafdís Hauksdóttir kemur ekki í veg fyrir baráttu mína fyrir bættum kjörum þessara hópa. Það er  sorglegt að til skuli vera fólk eins og Hafdís sem hefur líklega ekki kjark eða þor til þess að vinna með þeim sem eru að benda á hvernig íslenskt velferðarkerfi fer með suma þegna sína.  Haldi Hafdís Hauksdóttir að þeir tugir Íslendinga sem hafa flúið land til þess að komast af séu allir brotamenn þá get ég upplýst hana um að svo er ekki. Þetta fólk eru góðir og gegnir borgarar sem hafa þurft að yfirgefa fjölskyldu og vini á landinu sem þeir ólust upp í og gerast útlagar í framandi landi og löndum þar sem ólík tungumál eru töluð, ólík menning og venjur ríkja. Það er ekki auðvelt fyrir íslendinga að gerast flóttamenn en þeir sem það gera eiga engra kosta völ. Velferðarkerfi á Íslandi er ekki fyrir almenning. Það er sniðið fyrir hina vel stæðu og séð fyrir þeim í hvívetna. Það þarf ekki að berjast fyrir bættum kjörum 20 prósentanna sem fleyta rjómann af íslenskum ríkistekjum og sjá um að velferðarkerfið svelti. Það þarf hins vegar að berjast fyrir réttlæti fyrir tugina og hundruðin sem berjast í bökkum alla daga ársins.

Hulda Björnsdóttir