My thoughts shared with you

15th of December 2019

When I came to Portugal many years ago I did not understand why all these women were counting the cars that drove by!

Later I learned who they are!
Some of the prostitutes that stood by the road I drive when going to Condeixa are not there anymore but new ones have arrived. Its sad to see them but what do you do if you have no other way to take care of your families needs? There is no work and the desperation takes over.
News like this are not often in the papers and I have never seen an article about the killing of a prostitute, but sometimes that happens.
A sad reality!

14. desember 2019

I sometimes wonder why many of those who are vegan, i.e. don´t eat meat, are so angry with us who are not vegan.

Some vegans are tolerant and put up with us who are not, of course there are different individuals in every cult!

I know vegans and they don´t care what I eat. Of course I don´t eat all meat. I don´t like red meat but that has nothing to do with vegan. Because of my health I can only eat turkey and fish but by no means am I vegan.

I have a fur coat, more than one by the way, and god help me if I dare to show me among people if I decide its too cold and my fur coat is a must.  The vegans get mad, furious and tell me what a horrible person I am daring to use this coat made from animal skin!  I also have a scarf made of skin and I love it, its light, warm and wonderful. I even dared to eat meat when I was younger and perhaps that made me the horrible person I am today, or did it?

Now its Christmas or almost Christmas. In a village or a small town in Iceland a horse owner decided to offer a ride in her carriage around the “Christmas village” which is in the centre of the town.

There is a vegan shop as far as I understand in the centre where the carriage would pass through and hell broke loose. Of course I don´t know this first hand because I am not in the country but this is what they have been writing in the biggest newspaper and they don´t tell anything but the truth!

So those 2 photos are from the newspaper Morgunblaðið and they will most likely sue me now for using the photos without their permission. We have to wait and see.

Beautiful carriage, and beautiful horses, don´t you think. And I know for sure that the owner of the horses treats them with dignity and feeds them well and takes care of them like they were her children.

When I saw the vegan demonstration or objections it crossed my mind what the British vegans do when their queen is in her beautiful carriage and the wonderful horses are the ones who make it move! It must be a horrible crime the queen is guilty of, every year!

Anyway,

my point is this.

If the vegans who are angry and condemn us who are not, did take a time and look closely at everything they use, they might find some things that are made one way or another from animals. Perhaps it would be a good idea to investigate.

I am also wondering if the herbs, the veggies, the beans, and all the other vegan food does perhaps get fertilisation from animals and if so might that be a crime? Just saying.

Please leave us sinners, who eat meat and it  makes us happy and content, alone.

You vegans can eat your vegan food. We the sinners mix vegan and not vegan. There is a balance in ours, the sinners, food. We get all the vitamins we need from the mixture and don´t have to take supplements to be healthy. We are just healthy!

Is it possible that some vegans drink milk from the cows? No, that is absurd. How can I be so ill natured!

Hulda Björnsdóttir

14^th of December 2019

During this time of the year I am often asked if I’m going to spend the holidays in Iceland!

People get surprised when I tell them no and I am never going back there. My friends here in Portugal find it a little bit strange because their immigrants do spend the Christmas in Portugal, many of them at least. We do have quite a number of Portuguese people that work in France, UK, Luxembourg and even Iceland, and many other countries. Those immigrants, not all but many of them, spend their Christmases with their families in Portugal.

When I was in China I also got this question often.

So, I will never go back to Iceland. I am content and happy in my little land after recovering from the disappointment of not getting a permanent resident in China. It took me a while to get used to my little land. Everything is different from what I was used to but during the years I have become to love my little land, the land and the people who took me with open arms and have done everything possible to make me feel at home.

There are though 2 or 3 things I miss from Iceland; my friends, all the books that are published in December and the concerts. Being able to listen to the great artists during December is something worth missing. Of course there are concerts in my little land but they are different. Usually during the evening and the culture here is not to start on time! It´s also quite a task to find where the concerts are here but can be done when you know the right people and if you have been here for a while it becomes easy, you learn about the system!

This week the weather in Iceland has been horrible, snow, heavy snow and storm. When I saw the pictures and videos I realised how lucky I am to live in my little land even though cold during the winter and constant rain these months and fires during the summer. I don´t have to worry about not being able to get out of the house in the morning because the snow has hidden the doors completely.

During the summer months in my little land when the fires are raging we often loose the electricity and phones and in the winter we sometimes have bad, really bad stormy attacks, but the snow and the horror the Icelandic people experienced those last days is worse.

The weather in Iceland brought back memories from long time ago. The snow closing everything and we not able to get home from work, having to sleep in a friend’s apartment close to the working place, several of us and the floor was our bed during that night. Until midday or more the next day nothing moved.

And the memory of the snow and the traffic while driving to work in the morning and sometimes leaving home at 8 in the morning and arriving at 12 to work stuck in the traffic that did not move.

In the pictures here you see one of the heroes who does not give up, he fights for the live of his horse. They are both tired but eventually the horse is free and now it is ok thanks to its owner who did not accept the death but fought to save. True heroes like that are all around the country now.

Together they made it! There is a video of this on Facebook if you want to have a look

Yes I am happy to be far away from the snow and horror.

My thoughts are with the Icelanders that now, some days after the worst is over, still don´t have electricity. The government forgot to make sure the infrastructure was maintained. The problems with the electricity could have been solved many years ago if there had been a will. No, other things more important according to those who have been in control for decades and the priority not the infrastructure or the health system!

The corruption took over.

Will anything change for those who now are still without electricity after the storm? I´m not sure, there will be a committee and there will be talk, there will be a report and the report will be put in a drawer and when the next storm hits there will be a committee and report and everything all over again but nothing done!

Sad but hopefully something will change. For sure what will not change is me never going back!

Thank you my Icelandic friends who gave me permission to use your photos in this blog.

Hulda Björnsdóttir

14^th of December 2019

13^th of has December been a day I have dreaded for decades. This day that could have been the happiest in my life turned out to be nothing like that, or so I assumed.

From the beginning of December and until the end of the month has been a punishment, my punishment, for me!

Yesterday the horrible day was there again, one more year, but it was different. I felt content, happy and at ease. Why? Today I am not sure but think it might be a beginning of the final healing of emotions I have allowed others to impose on me, even though they had no idea how I felt!

Guilt is the name.

Guilt is a feeling and it thrives inside me if I allow it to.

Guilt is a stubborn homemade intruder that just I can push out.

36 years ago I almost lost my life on the 25^th of December. I survived and my life continued. Often times I have thought about this evening, when I was taken to the hospital and my friends said good bye to me. They thought this was it, but it was not. The doctors saved me!

14 years later, in December another tragedy struck and I wanted to die. I suffered a mental collapse. I have lived with the blame and taken on the guilt for 22 years, until yesterday.

Yesterday I finally accepted my innocence!

I always did my best, but for some my best was not enough. Was I to be punished for the rest of my life for how others felt? Was I to be broken the rest of my life because others could not face their own guilt? Was my suffering making other lives any better? No, it was not! I cannot be responsible for how other people think or feel, it’s not possible to walk into another person’s head and open doors in their brains that help them to freedom. I am not god almighty or a higher power. I am just a normal person that came to this earth to learn my futures lesson.

Today is a good day.

It’s the 14^th of December 2019 and I feel good. I feel happy and content and I live my life alive!

I don´t know how tomorrow will be. It’s a closed book.

I know how to make the most of this moment.

My way of surviving through a lot during a long life has been to write. Writing is a good way to open one’s mind and it gives me freedom, freedom to be what I am and freedom to enjoy what is, freedom to throw the guilt away and replace it with happiness and contentment.

My life is the only one I have control over and that feels good.

Hulda Björnsdóttir

12.desember 2019

Gott kvöld

Ég ætla aðeins að segja frá kæru minni til Félagsmálaráðuneytisins sem ég sendi í dag. Þessi kæra er vegna brota á jafnræðisreglu stjórnarskrárinnar þar sem sem móðir Ingu sem vann fordæmisgefandi mál í Landsrétti vegna brots Tryggingastofnunar ríkisins og dóms um að stofnunin hafi upp á sitt eindæmi skert okkur sem fáum greitt frá Lífeyrissjóðum þegar lög gerðu ekki ráð fyrir að skerðingar væru í gildi, þ.e.fyrir mánuðina jan og feb 2017. Móðir Ingu fékk dráttarvexti sem eru skaðabætur en við hin fengum vexti sem eru fjármagnstekjur.

Allir fengu leiðréttingu vegna jan og feb skerðingar og þar var jafnræði. Þegar kom að dráttarvöxtum skildu leiðir og móðir Ingu fékk dráttarvexti en við hin vexti og þar stendur hnífurinn í kúnni og jafnræðið brotið.

Fyrir mig eru þetta engar stórupphæðir sem um ræðir í vöxtum en þetta er prinsip mál fyrir mig.

Það er brotið á eldri borgurum, freklega í þessu tilfelli , með því að nota reglu um greiðslu vaxta ef Tryggingastofnun hefur misreiknað áætlaðar tekjur og skuldar því einstaklingi greiðslu og þarf stofnunin að borga vexti þegar hún leiðréttir málið. Þetta er það sem gerist um mitt árið eða svo og talað er um að svo og svo mikið sé tekið af fólki vegna ofgreiðslu á greiðslu frá TR. Ég held að flestir ættu að kannast við þetta.

Tryggingastofnun er hins vegar að fara að lögum með þessum útreikningi. Þegar nýju lögin um Almannatryggingar voru sett árið 2017 er ólíklegt að nokkrum heilvita manni hafi dottið í hug að nauðsynlegt væri að hafa í lögunum ákvæði um dráttarvaxta greiðslur af dómsmálum vegna lögbrota stofnunarinnar!

Mitt mál og þeirra sem fengu vexti vegna leiðréttingar á greiðslum jan og feb 2017 snýst ekki um vitlaust reiknaða tekjuáætlun Tryggingastofnunar ríkisins.

Reglur stofnunarinnar snúast um vexti en ekki dráttarvexti. Málið sem ég er að tala um snýst um mismun á vöxtum og dráttarvöxtum.

Móðir Ingu fékk dráttarvexti. Þeir eru ekki tekjur, þeir eru skaðabætur.

Málið sem móðir Ingu fór í  með aðstoð Flokks fólksins, (þó flokkurinn borgaði ekki fyrir málssóknina, það var sótt um gjafsókn og hún veitt bæði í Héraðsdómi og Landsrétti), var fordæmisgefandi fyrir aðra eldri borgara sem brotið var á þessa 2 mánuði árið 2017.

Tryggingastofnun túlkar fordæmið aðeins gagnvart skerðingunni, sem er bara partur af dómnum.

Guðmundur Ingi sagði mér þegar ég spurði hann um aðferðina “að þetta væri bara svona og fjórflokknum að kenna”.

Inga sagði að þetta væri bara svona og allir nema móðir hennar ættu að fá vexti en ekki dráttarvexti.

Orðrétt sagði frú Inga:

“Móðir mín var notuð fyrir ykkur öll í svo nefndu prófmáli. Lögmaður hennar gerði ítrustu kröfur fyrir hana sem sinn skjólstæðing þar á meðal kröfu um dráttarvexti. Sú krafa gildir þó ekki fyrir alla heldur einungis aðila málsins.Þeir sem vilja sækja dráttarvextina þurfa að gera það sjálfir gegnum dómkerfið. Tryggingastofnun hefur ekki með þetta að gera svona er bara gildandi réttur.”

Reyndar hef ég fengið að heyra frá Ingu að ég sé vanþakklát mannvonsku fyrirbæri þegar ég hef gert athugasemdir við ummæli hennar varðandi þetta mál.

Ég vogaði mér að vera reið:

Og álit Ingu lét ekki á sér standa:

Mannfyrirlitning, Öfund, og varnaraðili fyrir stjórnvöld.  Þannig var lýsing frú Flokksformanns á mér og henni verður flökurt.

Mér er nokk sama um álit formannsins á mér. Mér er hins vegar ekki sama um hvernig komið er fram við okkur eldri borgara sem fengum leiðréttingu vegna lögbrota Tryggingastofnunar ríkisins fyrir mánuðina jan og feb 2017. Mér er ekki sama um að bortið skuli vera á okkur og jafnræðisregla ekki virt.

Til þess að láta reyna á hvort við hin ættum ekki sama rétt og móðir Ingu kærði ég til Úrskurðarnefndar velferðarmála eftir að hafa fyrst kvartað við Tryggingastofnun ríkisins.

Úrskurðarnefndin hafnaði kröfunni um dráttarvexti en benti mér á að kæra til Félagsmálaráðuneytisins, sem ég hef nú gert.

Einhverjir tugir þúsunda eldri borgara fengu leiðréttingu vegna brots Tryggingastofnunar en ég veit ekki til þess að neinn hafi kært misréttið að hafa þurft jafnvel að sæta skerðingum vegna aukinna tekna afturvirkt, sem vextir valda en dráttarvextir ekki!

Einhverjir eldri borgarar hafa ekki tök á því að standa í svona stappi og þess vegna fannst mér ásamt prinsippinu vel þess virði að láta reyna á málið til enda.  Það er einfaldlega ekki tekið út með sældinni að sækja rétt sinn á Íslandi og að fenginni reynslu varðandi þetta mál mundi ég ekki leita til þingmanna ákveðins flokks. Þau sýndu það að barátta fyrir svona smámálum er ekki þess virði að leggja í hana.

Ég hef ekki sérstaka trú á því að Félagsmálaráðuneytið geri annað en hafna kröfunni frá mér. Gerist það hins vegar þá er það skjalfest að hægt er að brjóta mannréttindi á Íslendingum eins og ekkert sé ef stjórnvöld taka þann pól í hæðina.

Einhverjir hafa viljað að ég færi í dómsmál. Ég ætla ekki að gera það. Ég hef farið þá leið sem fær er í réttri röð og það verður að duga.  Auðvitað fær umboðsmaður Alþingis afrit af kærunni og öll málsskjöl frá mér og það er lokapunkturinn.

Ég veit að eldri borgarar eru misjafnir í misjöfnum aðstæðum. Sumir hafa það fínt og aðrir hafa það mjög slæmt og allt þar á milli.

Það þarf ekki að hafa fyrir því að fá bætt kjör fyrir þá sem standa vel, þeir eru færir um það sjálfir og fá ekki heldur greitt frá Tryggingastofnun vegna hárra tekna annars staðar frá.

Þeir sem hafa það mjög slæmt eru oft og tíðum ekki færir um hvorki andlega eða líkamlega að sækja rétt sinn og hafa hreinlega gefist upp.

Svo eru þeir sem ekki huga að því hvaða rétt þeir eiga og taka það sem að þeim er rétt í þeirri trú að allt sé eins og það á að vera.

Það hefur verið baráttumál mitt að hnika til barómetinu og reyna að fá einhverja til þess að opna augun á þeim sem ráða. Hvort það er vonlaus barátta eða ekki hef ég ekki hugmynd um. Ég held hins vegar að það sé vert að reyna og ég held að við sem stöndum kannski ekki á efsta þrepinu í tekjustiga eldri borgara gætum sameinast og látið til okkar taka. Ég er svo einföld að halda enn að sameinuð getum við sigrað óréttlætið.

Ég hef trú á því að málssókn Finns og félaga varðandi skerðingar vegna tekna úr Lífeyrisjóðum geti nuddað fólki saman. Sú málssókn tekur tíma og ekki hægt að sitja og bíða þar til henni líkur og ekki ólíklegt að við þann endapunkt verði ég dauð og horfi niður með sælubrosi þegar málið vinnst.

Það er ærandi þögn um framtak Finns og félaga hjá stjórnmálamönnum. Ég hef allavega ekki heyrt neitt um málið frá pólitíkusum. Verkalýðsfélögin og félög eldri borgara mörg hver styðja hins vegar málið og er það vel. Ég bíð spennt eftir því að fylgjast með þessu og er vongóð um að á endanum sigri réttlætið.

Hulda Björnsdóttir

10. December 2019

In my house there is no stress, nothing to be stressed about even though Christmas is in this month.

This has been a strange month and will be even stranger the last days. Usually I am well off and don´t have to worry about my living or anything. Just a normal person at a normal age! That´s me!

This month is different and reminds me of some of the Decembers when I had no idea if I would have enough money to do what was demanded or expected of me, just how you look at the demands! I worried about if there would be new clothes, Christmas presents, if the food would be good enough and it went on and on and on, the worries. Above all I did pretend that I was a Christmas child that loved the celebration. I hated it all, everything, the stress, the worry, the demands, the expectations, you named it. But I survived and the price I paid was horrible but that is another story which will perhaps never be told.

Anyway, now I have my freedom and can do whatever I want, even during December, and don´t have to participate in the madness.

Why do I then worry about the money?

Well, you see, I live in a condominium in Portugal. There is a garden, a small one, which I see every time I look out and there it was last five years with all the horrible weed, the tree in the middle growing bigger and bigger and I hated it. Really hated the beautiful tree!

So, the tree was trimmed and I could see even more of the weed. Ugh, one day I went downstairs armed with gloves and my hands. I began tearing the weed. Not good enough to do it by hand, it would take me forever and I would not be able to do what was necessary to clean the horror. To the hardware shop I went and bought a rake and black big bags! Now I could work!

After few days the ugliness began to change. I needed something to make the garden beautiful, something to cover the ground so it looked like a beauty! and I needed flowers and trees. “My garden” was going to be a pot garden! Flowers and trees in pots do make it possible to change everything simply by moving the pots. Brilliant!

Every day I worked until 2 o’clock and the neighbours stopped to see what was happening and told me it was perfect and a lot of work and how great it was and how hard working I was and it went on and on. Perfect, and the mad one downstairs in my condominium lost it but that´s nothing new. The bloody foreigner is making everything horrible for him, the mad man!

The door in this picture tell the whole story about the one downstairs. Don´t touch, don´t move, don´t look and don´t take anything from me, he sais. I sometimes wonder if he remembers how the things are put in places, he does change the line up quite often! Maybe he thinks he is a spy and we are all, the neighbours, spying on him! could be.

To make a long story short, my garden got beautiful, Japanese style, I was told, and all the flowers and material cost money. I had the money, not a problem. I had saved for paying the tax and I used half of my savings to make “my” garden beautiful but then I had to pay the tax and that became seriously complicated. I managed to divide it into 3 payments and my last one was this month. All my tax paid, all my bills paid but not much left for buying anything else. I have got food, enough food, and I have got diesel in my car to last to the end of the month driving very little. Everything is fine but no extra money to buy anything, not even if I wanted to buy fruits might become difficult the last week of the month.

My beautiful garden is now under attack! the snails have arrived and they are eating my beautiful flowers. I have already put a lot of garlic around the plants and then I wanted to drown the idiots in beer. They are the stupidest ones I have ever come across. They don’t even look at the beer. What is wrong with them? Was the beer not good enough?

But I am happy, very happy and no stress in my body, just relaxed happiness.

I have not decided if I put up all the Christmas decoration, I might, and I might not.

Anyway,

My conclusion is this.

It is good to be reminded of what it looks like to bee out of money. It is good to be reminded because then I might understand better how those who really struggle every month, every day, every year and eventually give up and even take their own lives because the situation is unbearable.

Let us pause, let us remember that some of our fellow countrymen struggle and are cold and hungry this month. Let us help if we can. Let us fight for better accommodation for everyone. Let us fight for dignity for all. Let us love life and make the most of it for everyone.

This is my contemplation today!

Hulda Björnsdóttir

10. December 2019

One day, some time ago, I was in Calzedonia complaining about the tights sliding down!

No problem said my friend. Push up is the solution!

But I don’t have anything to push up! And I showed her how slim I am, of course she knows that, I have often bought some things from them!

But they are warm! she told me. Cashmere! and of course she knows cashmere is the love of my live during the winter here in Portugal.

This morning my thermal ones are all in the washing machine and it’s cold.

I’m looking at the unopened cashmere and decide to try!

Push up!Now I know what this push up is.

Out of breath, arms pushing and the bloody tights  are up.

They are warm.

But, I might need to pee!

Another push up then!

Seriously!

Ordinary push ups are peace of cake compared to this horror, but they are warm, the tights! No doubt about that.

If you don´t want to go to the gym just buy push up tights and you are on the safe side. Energy wasting, blood pressure goes up, strengthens the arm, great cardio! Everything  and more than you get in the gym!

Hulda Björnsdóttir

8. desember 2019

Góðan daginn

Hér í Penela er rigning eða svona þykjustu rigning þar sem orfáir dropar birtast en allt er grátt og guggið enn þá.

Í morgun hef ég verið að lesa comment á Facebook um fundinn í gær.

Ég var á þessum fundi, í gegnum netið, sat á rúmstokknum mínum og síminn í sambandi svo ég yrði nú ekki batteríslaus. Helga Vala streymdi og er ég henni ævinlega þakklát. Ég fattaði auðvitað ekki að hægt væri að finna streymið annars staðar og hefði ekkert notið þess betur hjá einhverju dagblaði!

Helga er frábær, hún er alþingismaður en lætur sig ekki vanta á svona samkomur og í þokkabót hugsar hún um okkur sem búum í órafjarlægð en vildum gjarnan vera á samkomunni.

Ég viðurkenni að ég skældi pínulítið. Ég geri það þegar ég verð snortin af einhverju dásamlegu og það gerðist í gær.

Ég ætla aðeins að tala um þá sem hafa sett inn comment í morgun á Facebook. Þeir sem eru neikvæðir og kvarta yfir því að ekki hafi mætt nógu margir og fleiri hafi komið síðast og ekkert gagn sé í svona og svo framvegis eiga auðvitað rétt á sinni skoðun. Hins vegar finnst mér að við gætum hugsanlega verið þakklát fyrir framtakið. Íslendingar eru ekki mótmælaþjóð. Íslendingar fara ekki í öflugar kröfugöngur mánuðum saman til þess að knýja fram réttlæti. Nei, hefðin er að tuða yfir kaffibolla og láta sem ekkert sé hægt að gera.

Ég hugsa oft til Harðar, og hvernig hann hefur í gegnum áratugina barist gegn óréttlæti, ýmsu óréttlæti, og hefur þurft að búa við vanþakklæti sumra og jafnvel fordóma. Það er svo skrítið að þegar fólk rís upp og mótmælir á Íslandi er alveg eins víst að viðkomandi verði fyrir aðkasti og þyki ómerkilegur pappír.

Hörður er með merkilegustu mönnum í huga mínum. Hann ætti að fá viðurkenningu fyrir starf sitt í  þágu þeirra sem troðnir eru niður af samfélagi sem nennir ekki að mæta í mótmæli en tuðar um að hinir hafi ekki mætt! Þetta er smá skondið!

Mér finnst ánægjulegt að sjá hvernig verkalýðsfélög eru að vakna til lífsins og eru farin að taka þátt í svona sjálfsagðri baráttu eins og þeirri sem háð hefur verið þessar tvær helgar á Austurvellinum. Verkalýðsforystan er mikilvæg og því fleiri baráttujaxlar sem þar stýra, því betra.

Drífa var frábær á fundinum í gær, rétt eins og allir hinir ræðumennirnir.

Semsagt, niðurstaða mín er að fundurinn var góður. Barátta er hafin. Hún tekur tíma en eitt skref í einu og fyrsta skrefið hefur verið stigið. Það eru mörg skref eftir og ég er ekki á Íslandi. Væri ég á landinu hikaði ég ekki við að taka þátt. Þáttaka mín verður í gegnum skrif, það er mitt framlag og það eina sem ég er fær um. Hins vegar er þakklæti mitt endalaust til allra þeirra sem stóðu að undirbúningi fundanna, slík vinna er meiri en margur gerir sér grein fyrir.

Nú ætla ég aðeins að tala um forsætisráðherra Íslands.

Ég hef séð myndir af henni á Nató ráðstefnunni og get ekki betur séð en hún hafi þurft stuðning, einhverra hluta vegna. Var hún drukkin? Nei það getur ekki verið eða er það? Var hún lasin? Eða var hún kannski bara sniðug?

Ég hef ekki hugmynd um hvert svarið er en hún minnti mig á einn af forystumönnum í alþjóðasamtökum sem er óttalega tindilfættur oftast og stundum hefur hann þurft stuðning eins og frú forsætis virtist þurfa á myndunum undanfarna daga. Sá tindilfætti er þekktur fyrir drykkjuskap og er að mati sumra sjaldan ódrukkinn jafnvel við opinber störf!

Hafi frú forsætis haldið að hún væri landi og þjóð til sóma á ráðstefnunni, þar sem hún dásamaði vellystingar almúgans á Íslandi þá hefur henni mistekist hrapalega við uppstyllingu á myndatöku, ekki bara einu sinni heldur að minnsta kosti tvisvar.  Ég er eiginlega ekki viss um hvort ég skammast mín fyrir frúna eða hvort ég einfaldlega fyrirlít svona framkomu. Ég hélt að hún gæti ekki toppað klappið í þingsal en hún gerði það svo sannarlega í Bretlandi.

Eigi frúin við áfnegisvanda að stríða legg ég til að hún verði send á Vog hið snarasta. Þaðan koma menn og konur margir hverjir betri og skynsamari!

Fordæmi eru fyrir því að þingmenn hafi þurft að leita sér hjálpar hjá Vogsfólkinu og komið vel út úr ferlinu.

Ég er ekkert að segja að frúin eigi við áfengisvandamál að stríða, hins vegar á hún verulega erfitt með að vera virðuleg á alþjóðavettvangi sýnist mér. Ég horfði á viðtal á CNN við frúnna og hjálpi mér allir heilagir hvað landið sem hún stýrir hljómaði allt öðruvísi en margir upplifa það!

Auðvitað les þetta enginn sem getur gert eitthvað í málinu. Svona verður þetta áfram þar til þjóðin rís endanlega upp úr þrælsóttanum og hættir fyrir fullt og allt að kjósa fagurgala og ég tala nú ekki um minnisleysi sem grípur kjósendur eins og versta pest þegar að kosningum kemur.

Ætli það sé ekki hægt að finna upp bólusettningu gegn slíkum pestum? Hvað segir Kári um það? Getur einhver sem les þetta spurt hann hvort pestin sé ólæknanleg?

Munið samt að sameinuð erum við sterk og þó einhverja vanti í frameininguna þá gerist margt með litlum sterkum hópum og þeir hafa áhrif! Ekki gleyma því!

Hulda Björnsdóttir