Nýr formaður í Eflingu – Ný von í brjósti

7.mars 2018

Þá er lokið kosningu í Eflingu og nýr formaður ásamt stjórn kominn til leiks.

Ég er ánægð.

Það er dásamlegt að sjá hvernig fólk rís upp smátt og smátt og líklega er von fyrir íslenskt samfélag, jafnvel þó spillingin haldi velli á hinu háa alþingi.

Auðvitað var vantraustið fellt, forsætisráðherra spýtti út úr sér vanþóknuninni en á sama tíma kaus fólk í samtökum þeirra lægst launuðu sér nýjan formann og nýja stjórn.

Nýja stjórnin í Eflingu er frábær og það fyllir mig gleði og ég finn von í brjósti sem ég hef ekki fundið fyrir lengi.

Núna á verkalýðurinn að minnsta kosti 3 formenn sem setja verkafólkið ofar eigin hag.

Það verður fróðlegt að sjá mafíuna og hvernig hún bregst nú við.

Ekki kæmi mér á óvart að herferð hinna ríku tæki á sig einhverja viðbjóðslega mynd, einhverja mynd sem við höfum ekki séð áður.

Eftir að hafa horft og hlustað á Pál Magnússon í sjónvarpinu er augljóst að mikið er enn undir stólunum og kemur samkvæmt því sem hann sagði upp á yfirborðið bráðum.

Spillingin hefur grasserað í langan tíma. Óáreitt. Nú er kominn tími breytinga. Alþýðan er að rísa upp og baráttuhugur að líta dagsins ljós.

Þegar við fáum leiðtoga eins og hina hugrökku yndislegu konu sem nú er orðin formaður Eflingar er ekki hægt annað en vera bjartsýn.

Ég vaknaði klukkan 5 í nótt og sá þá úrslitin.

Ég lagðist aftur á koddann og svaf vært.

Nú er von og mér varð hugsað til gömlu harðjaxlanna, bæði kvenna og karla, sem börðust fyrir réttindum verkafólksins.

Ég er viss um að þau hafa öll snúið sér við á himnum og horft niður til okkar með velþóknun.

Hulda Björnsdóttir

Author: hulda9

I am Icelandic but live in Portugal. When I was young I had a dream. I wanted to travel around the world. I wanted to experience different cultures. My dream came true and I went to London. When going through the Chinese display in the British Museum I began to cry. I cried and experienced this longing and sadness. At that moment I knew I had to go to China. Arriving there for the first time I felt finally at home, a feeling I never had in Iceland. In Iceland I was an outsider. My mother passed away and I decided to move. My destination was China. I lived there for a while but had to sell my house and move because permanent residence was not granted to me. I moved to Portugal and that was 6 and a half years ago. In China I taught English and dance. In Portugal I am a retired resident. Now I am 72 years old. I love to write and want to share with you some of my experience in those 2 countries and also just my simple thoughts. Portugal is my final destination on this earth. Even though I have many years behind me, my mind is clear. I enjoy the life and make the most of every day. I love to sing, to study and most of all I love to be alive. I hope you will enjoy reading my thoughts that I share with you.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s