2. apríl 2024
Mér datt það svona í hug!
Getur verið að sumum finnist erfitt að fara í líkamsrækt vegna tísku þeirra sem fyrir eru?
Ég horfði á stúlkurnar sem voru að koma í ræktina þar sem ég er og þær voru í hinum ólíklegustu fallegu æfingafötum. Sumar voru í mjög góðu formi og líkaminn líklega fullkominn!
Það er tíska í íþróttafötum fyrir konur.
Ég hef ekki séð neitt líkt hjá köllunum, en kannski hefur það bara farið fram hjá mér.
Allavega, þá er þetta umhugsunarefni, finnst mér.
Ég viðurkenni að ég hef verið að líta í kringum mig og athuga hvort ég fyndi eitthvað sem ég gæti notað í staðin fyrir gömlu fötin sem ég hef verið í líklega ein 13 ár eða svo!
Ég hef séð eitt og annað en einhvern vegin höfða þessi tísku íþrótta föt ekki til mín.
Mér líður vel í gömlu buxunum mínum og þegar er kalt er ég bara í frekar þunnum leggings innan undir og cashmear hlýjum sokkum sem ná upp á miðja kálfa þegar ég bretti niður!
Ég get hins vegar vel skilið að sumum finnist þeir utan gátta ef þeir geta ekki fylgt tískunni í ræktinni.
Ég man að fyrir mörgum árum las ég viðtal þar sem kona sagðist ekki fara í ræktina vegna tísku brjálæðis sem þar væri.
Ástæða þess að ég hef verið að velta þessu fyrir mér núna er að ein sem ég hef fylgst með í langan tíma í ræktinni var skyndilega komin í öðruvísi klæði en áður.
Hún var komin í tískuna, búin að skipta um allt!
Hún er hetja sem hefur verið að glíma við allt of mörg kíló og er núna að ná verulegum árangri með þrotlausri vinnu. Ég gladdist með henni þegar ég sá hana í nýja búningnum og hún er svo miklu hamingjusamari þessa síðustu mánuði en áður. Það er það sem þrautseigja og góður árangur gefa fólki.
Ef fötin skipta fólk máli þá er það gott og gilt.
Ég er bara að velta fyrir mér hvað það eru margir sem virkilega þurfa að fara í líkamsrækt og hafa kannski ekki efni á því að fylgja tískunni.
Ég hef alltaf farið mínar leiðir í fatavali og ekki fylgt tísku sem tilheyrir aldri eða aðstæðum.
Mér finnst gaman að eiga falleg föt og vel þau eftir mínu höfði. Sumir gætu ef til vill sagt að ég sé ekki sérlega smekkleg stundum og það er í fínu lagi. Ef mér líður vel í því sem ég klæði mig í , þá er tilganginum náð.
Ég ætla að halda áfram að nota gömlu buxurnar mínar í ræktinni og þegar fer að hlýna fara leggings og casmere sokkar í geymslu þar til næst verður kalt.
Það er frelsi að geta verið eins og manni líður best.
Þegar ég byrjaði þjálfun eftir að hafa verið í nokkra mánuði að jafna mig eftir pacemaker aðgerðina og fékk leyfi til þess að fara að þjálfa aftur þurfti ég að verða mér úti um víða boli því ég þoldi ekki að neitt kæmi við staðinn þar sem skurðurinn var.
Núna er ég orðin svo vön tækinu að ég get farið að vera í bolum sem koma við mig og þá þarf ég að finna eitthvað fallegt til þess að skipta yfir í!
Það verður áhugavert að sjá hvernig til tekst því mikið er til í búðunum sem gæti passað.
Niðurstaða mín er líklega að ég sé bara fín eins og ég er og að ég þurfi ekki að fylgja tísku líkamsræktarstöðva, heldur þeirri tísku sem mér líður vel í, jafnvel þó hún sé sérsniðin að mér sjálfri!
Svona er lífið einfalt þegar að er gætt!
Hulda Björnsdóttir
