Author: hulda98

Good morning my friends.

Looks like a sunny day here in Penela. There are still clouds and a tiny bit of rain but the sun seems to be winning. I saw a graph about September and there we have over 25 throughout the month. The weather is behaving very strange this summer, and now I am seriously thinking about bringing the winter cloths boxes down to the garage, where they can wait at least one month, and perhaps longer.

Today is Monday, and the last day of August. Some months ago I sat down and had a serious talk with myself.  I have been bored since I came to the country, more than 4 years ago. It was difficult to go back in time several decades. I liked the people, they were nice. I had friends, who were also nice. I loved my apartment, but not my neighbours. I have a wonderful view from my balcony, where the mountains smile at me every time I look, and the birds sing beautiful arias of the nature. The trees dance slow fox, and the breeze kisses my cheeks.

So, why am I (or was) bored?

I miss the art, the theatres, the concerts, and the symphony orchestra.  There is of course art here, there is Fado, which I don´t like, and there are markets where people sell their homemade art. There are castles and ruins. It is all well, but this is something I grew up with and I seem to have mowed decades back in time. 
Well, one day I decided, this couldn’t go on. You have to do something, I told myself. If you are going to live here you must do something.

But, I can’t do anything. I can’t sell my apartment. I am stuck, I replied and felt really sorry for poor me.
You have a choice, I said.
You can be unhappy, bored and miserable, or you can be grateful, happy and enjoy what you have.  It is simply a choice only you can make.

Can you imagine, talking to someone, when you are complaining, and this is what you get? I don´t understand this woman, how can she not feel sorry for poor me? What does she know? I expected her to be sympathetic but she sounds like talking to a naughty child. I am not a child!

You are behaving like one, she said.  Do you believe it? I was getting frustrated, but she did not stop. 

Listen to me, she said. Make a choice, be miserable. 

No, I don´t want to be miserable, I squeaked.

Then, stand up and be happy, she told me.
There was no escape for me. I had to make a decision, and I had to make it now!

This was several months ago. Nothing has changed in my environment. What has changed is my attitude, and during that my life is totally different.  I am not bored anymore; I enjoy the stupid adventures that I stumble into all the time. I appreciate my friends more and their constant support.

I appreciate my life.

I hope your week will be good, every day full of surprises.

Thank you for your friendship and support, wherever you are.

Hulda Bjornsdottir

27th of August 2024

The Shit still does affect my feelings

Even though I am free of the Shit it still hurts to talk about the situation I put myself in during the relationship.

Today I was talking to someone about what good came out of it all and took as an example that I did sacrifice everything and sometimes I even didn’t have enough money for food, the money I had after paying my bills, went to the Shit to help him get the documents for traveling to Portugal.

I am going to buy a new car soon and now I am saving for the payment.

What I was trying to explain to the friend I was talking to, was that out of every horror there can come something good, if we just use it as a lesson and we learn.

During the Shit time I experienced a really hard time and in fact I felt like a poor woman, which was new for me and had not been my situation for many decades.

I was making a plan yesterday for my saving to be able to get my new car and estimated how much I needed. I will be holding tight onto my money and not spending anything unnecessary for the next months which is different from the time the Shit was getting all my money, but now I will have enough for me.

This time I have enough to buy food and everything I need and it will be a joy because it is for improving my life in a way (my car is getting very old and it will be expensive to maintain it) .

I am not free of the damage in my soul that the Shit caused .

When I was explaining in a very little details to my friend about my situation with the Shit I almost cried!

The hurt is still in my soul.

I know eventually it will heal, but it is taking time. I have to be patient with myself and give me all the time I need to be completely free.

I am strong but I am thinking about the women who have been in my situation and they have been totally broken and even lost their mind after the Shits abused them mentally. Not everyone is strong. Some are weaker and they are the ones most vulnerable and easy targets for the Shits.

I wish there was something permanent that could be done to extinguish the scammers but most likely it is not possible.

What we can do is tell our story and hope that might help other women.

The strength comes from inside.

The lessons are sometimes hard, but we can use them for something good. My attitude through my life has been to figure out what good came out of the problem and how I can use the lesson to make my life better in the future.

When I manage that, the abusers, whoever they are, loose and I win.

Hulda Bjornsdottir

27. August 2024

Standing up for yourself can be complicated but it pays off.

There are people who don´t like you if you don´t allow them to walk over you on their dirty shoes.

This a situation when your strength appears.

2 women tried to ignore my right and step over me!

In a way I think they are just stupid and don´t understand what is ok for them and what is not.

I stood up for me and today I saw how it affected them!

One of them tried to belittle me!

That was fine with me, it has in fact nothing to do with me. If she wants to be arrogant and ignorant it´s her problem.

I was thinking about what to do, should I approach her and tell her I knew what she was doing or should I just ignore her!

I am going to ignore her. People like those 2 are simply not nice people. They are selfish and they have no idea what caring is about.

I am in a good place. These 2 women are in the gym and now they are trying to poison the bond between me and someone else.

If I react, they will win.

If I pretend not to see what they are doing, I will be at ease and nothing will change for me.

This is standing up for myself, and it feels really good.

I don´t have to care about what other people think, that is the freedom.

Not caring about what other people are thinking is freedom.

Concentrating on the great ones, the kind hearted ones, and the normal ones is the goal.

Take care of yourself and be the best of you, is a perfect goal.

That pays off in the long run.

Envy is most likely what thrives inside the mean ones. Those who participate in the play will definitely experience the same one time or another.

Don´t pay any notice to what people think about you. They will talk about you no matter what.

Ignore those you don´t like and be kind to those you like.

Follow your instinct.

Just a thought for today, pepping myself up.

Hulda Bjornsdottir

24. 08 2024

Just a thought about my self-esteem!

My whole life I have not had a problem standing up for those I think are some kinds of underdogs or if people need help.

This is in my nature and some have a name over it: Having a good heart!

I don´t know what it is.

But I have a problem to stand up for myself, sometimes, quite often in fact!

I tolerate being mistreated in some ways for a very long time, until I suddenly have had it, and I erupt like a volcano!

I am trying to change this and tell people when I feel I am being used.

This is difficult for me, so far, but I am getting better day by day.

I am going to a gym and there I have a PT who helps me to gain my strength back.

My PT is a very nice person and I have know him for many years and can trust him with my life if I need to.

I have been looking at the other PTs when they are working and I notice that their customer has their full attention and no one dares to keep them up on talk while they are attending to their customer.

Having a PT costs a lot of money.

Yesterday I lost it!

2 women came into the gym and walked straight to where I was with my PT and they began a conversation with my PT, lauging and having a good time.

I was doing something on a machine and my PT standing next to me.

The ladies took over; they stood there and had a lively conversation for I don´t know how many minutes but i got pissed off, stopped what I was doing and asked the PT if he wanted me to leave?

I was prepared to leave, and that would not have been good for me.

He said no.

I told the ladies ,in an angry voice, that this was my time, that I paid a lot of money for this time with the PT and I wanted them to leave.

They looked at me like I had suddenly got 3 heads!

Leave! I said in a harsh angry voice.

They stood there and just looked at me!

They left eventually and I explained to my PT that I was standing up for myself and this was my right.

I explained to him that it was difficult for me to take my side and now I was trying to change it.

He agreed and we are good. We had a good training and part of it was outside in the good weather.

My PT is a very nice man and wants to be helping everyone and I am sure that he didn’t realise how these conversations with other people in my paid time are not what they should be.

One of the ladies has done this before and I hope she got the message.

I don´t care what those 2 think of me. I stood up for myself and that was enough for me and it felt really good.

What other people think is not my problem, my problem is to make sure I am not being used and stepped over.

On Monday I will go again to my gym, that is my training day. I have been thinking what will I do if the ladies try to have a conversation about the incidence.

I don´t know how I will react but at least I know that they are not going to affect me in any way.

I’m not saying it will be easy. This is new for me i.e. to stand up for myself but it felt good.

Why am a talking about this?

You see, I know there are many people like me who don´t quite understand they do have right and sometimes they have to fight for it but it is ok and will not kill them.

I hope my experience might open at least one person’s eyes!

Have a great weekend and satay strong.

Hulda Bjornsdottir

24. ágúst 2024

Ég er að velta fyrir mér hvernig í ósköpunum fólk getur hugsað sér að kjósa Trump aftur til forseta Bandaríkjanna!

Hvað er eiginlega að fólki?

Hann röflar út í eitt og ef hann les ekki beint upp af blaði það sem þeir sem eru að reyna að stýra honum inn á almennilega umræðu, þá verður hann geggjaður og endurtekur sömu rulluna aftur og aftur um eigin ágæti.

Svo hugsa ég mig aðeins um!

Á Íslandi er þetta ekki svo ólíkt.

Kjósendur treysta loforðarullunni og núna skrifar BB svo til á hverjum degi um eigið ágæti og segir frá því hvað hann er að gera margt merkilegt!

Þessu treystir fólk í blindni og mun auðvitað kjósa hægrið aftur í næstu kosningum á Íslandi, hvenær svo sem verður kosið.

Ég hef enga trú á því að t.d. Samfylkingin fari EKKI í stjórn með sjallaklíkunni.

Ég hef sagt þetta áður og ekkert sem ég hef séð breytir skoðun minni enn sem komið er. Auðvitað kemur mér þetta ekkert við en þar sem ég fæ eftirlaun mín frá TR þá fylgist ég með þessu og það hefur áhrif á afkomu mína hvernig útkoman verður.

Ég hef ekki miklar væntingar til þess að gengið verði lagað og lífið hjá almenningi batni.

Gengið hefur auðvitað áhrif á fleiri en okkur sem búum erlendis.

Stundum finnst mér eins og fólk haldi að það séum bara við, erlendis, sem séum að kvarta og við gætum bara komið okkur aftur til Ísland!

Ég veit ekki nákvæmlega hvað margir eftrirlauna þiggjendur eða öryrkjar búa erlendis en held að það séu alla vega nokkrir tugir!

Þetta fólk hefur flúið til þess að geta dregið fram lífið með sæmilegri reisn dag frá degi, þó fórnirnar séu að vera fjarri ættingjum og vinum.

Hvað er hægt að gera spyrja margir?

Ætlum við að láta bjóða okkur þetta áfram? spyr einhver aftur og aftur í pistlum og videoum á Facebook.

Ég hef ekki hugmynd um hvað Íslendingar vilja gera í málinu.

Ég veit hins vegar að það er ekki nóg að röfla og halda að td BB komi skyndilega til með að efna loforðið í bréfinu fræga sem hann sendi ellilífeyrisþegum!

Hann fitnar eins og púkinn á fjósþakinu og er létt sama um einhverja fátæklinga sem eru orðnir gamlir og ættu helst að fara undir græna torfu sem first svo hann þurfi ekki að hlusta á endalausa vælið.

Ég er ein af þessum óforskömmuðu sem vogaði mér að flytja af landinu fyrir langa löngu!

Ég fór þó nokkuð áður en ég varð 67 ára og skipulagði mig vel.

Margir sem flytja í örvæntingu geta ekki undirbúið sig og fara inn í óvissuna en komast svo að því að lífið er ögn auðveldara í nýja landinu og það er hægt að hafa mat á diskinum alla daga.

Elítan hefur hertekið landið og sleppir ekki tökunum, krabbinn teygir sig um allt þjóðfélagið og kannski verður ástandið bara alltaf eins og það er núna fyrir þá sem ekki eru í efsta lagi þjóðfélagsins.

Ég er ekki spámaður en stundum þegar ég hlusta á Trump þvæla um allt það sem hann muni gera gott fyrir miðstéttina þegar hann verður aftur forseti þá minnir hann mig á BB og SI.

Ég held að Íslendingar séu nokkuð betur gefnir en þeir bandaríkjamenn sem ætla að kjósa trumpinn.

Ég held að EF múgurinn risi upp eins og gert var í búsáhalda byltingunni um árið, þá mundi kannski einhver verða að taka afleiðingum gerða sinna, en samt er þetta líklega bara ómögulegt.

Krabba krumlan er ógeðsleg og slímug en kemst upp með allt sem henni dettur í hug.

Hvað er hægt að gera?

jú!

það er hægt að rísa upp og gera byltingu og ekki halda áfram árið 2024 að éta ormétið mjöl og myglaðar kartöflur eins og var gert í fyrndinni.

Það er nefninlega staðreynd að Íslandi hefur um aldaraðir verið stjórnað af Krabbaklóm!

Hulda Björnsdóttir

20 th of August 2024

As many of you who read my posts know I often say age is just a number!

I think so, but sometimes I have to face the fact that in many cases it is not just a number, it can be a hindrance.

I live in a condominium here in my little land. There are six apartments and as normally is, there are some things that need to be taken care of that belong to the condominium as a whole. The lights, the water, the cleaning and some other things.

To function as it should someone needs to pay for this and in normal life every apartment would pay its share.

In my condominium only 3 apartments take part and pay their share. The other 3 just ignore their responsibility and say they won’t pay anything.

This is not the only problem. I live on the first floor and on the floor above is a Syrian family and they are strange. He does not work, she does not work, they have 2 children and they bought the apartment. They drive an expensive car and they seem to be able to buy new clothes and food, more than anyone family here in the neighbourhood.

He is strange. He drove into my car some time ago and simply shouted at me when I was not happy!

He has not paid anything those years he has lived in the apartment but complains about things that are not how he wants them to be.

They have been on a holiday now for a month, the same every year. I wonder where do they get the money?

The man in the apartment on the ground floor is mad and shouts and screams at the foreigner, me, every time he sees me, so I try to be where I don´t bother him!

Some years I found a company to take care of the condominium and they worked for 5 years and last year they gave up, because they didn’t get paid. 3 apartments do pay but that is not enough.

The other day there came a letter from the company and we owe more than 1200 EUR for water, electricity and cleaning.

Those who do pay said they would not pay anything more and this was the responsibility of the other 3, so I decided to pay the bill.

I can not live with no lights in the stairs and I want to have water downstair to water the flowers. The cleaning of the condominium has not been active for more than a year!

The main problems here are the families that live above me and beneath. I am in the middle and during the winter my apartment is the only one that has heat.

I am not happy with the situation and decided to find a solution and move.

The idea was to rent an apartment, long time renting, and when I had settled down, I would sell my apartment.

My car is 22 years old and its time to change. Someone came up with the solution that I would rent a car. That would be perfect solution for me. I would not have to pay insurance and maintenance and could have a new car!

I began to look at my options and there came the hurdle.

Since I am too old, I don´t have any financially trust.

I could not rent a car, I could not by a car and pay monthly, I had to pay it cash.

I didn’t have any possibility to rent an apartment longtime rent, I was too old for people to trust me.

I went to my bank and spoke to them just to get it all confirmed, because my friends I spoke to didn’t believe me.

Yes, the bank told me I was right. I was completely out of the financial system.

So now its going to be accepting my situation in the condominium, and by the way I do love my apartment.

I spoke to my car man and told him I wanted to get a newer car in January, and I expect to have saved for it then.

There are always solutions, said one of my friends and that is true, I have found the solution, stay in the apartment and put up with the situation, and save for the car! This is ok with me.

But, the reason I am talking about this is that I completely fell to pieces.

I felt I was just thrown out of the community and normal life just because of the age!

I cried and was totally broken for few days.  This was so unfair. I felt useless. The society just threw me away like a rubbish, was the feeling.

When I stopped crying and looked at my situation and contemplated why I felt like this I remembered how I felt when I stopped working many years ago.

I felt totally useless and didn’t know what to do with my life.

Of course, I got over it and moved to Portugal from China and began my new life. Everything changed but I adjusted and became simply happy with my new adventures.

The same is going to happen now. I will adjust and I will accept in a way that I am 79 years old and the stupid system does not understand that age is just a number!

It was good to cry it out, it took the pressure away and I could look at my life with reality and optimism.

My life is good. I am recovering after difficult health problems and I get stronger every day. I have not travelled during the summer months, and I never do because the traffic is mad this time of the year. When the tourists leave, I will go somewhere and experience some new places in my little land, exploring.

The next months will be calm and exciting. Saving for the car is a challenge but I have made a plan and its not too strict.

The main thing is that the mindset and age continues to be in my mind just a number.

Living one day at a time, having faith in the beauty and everything is a piece of cake.

Hulda Bjornsdottir

19 th of August 2024

The road ahead.

For some time, I have been thinking what to do about the abuse I experienced from the Nigerian that made me think love was possible!

He turned out to be a romance scammer, even though he did convince me that he was a decent man who fell in love with this wonderful woman, ME.

I have been ashamed angry and frustrated for a long time about how stupid I was not following my gut feeling.

Anyway, when there was an attempt to steal from my account in Iceland,, not long ago, I finally got free of the Shit!

The bank called me about the attempting to take the money from my account and I got information about where from the scam was done.

This was the second time, in those years that I had been in contact with the Shit that attempt had been made to take money from my Icelandic account.

Anyway, I spoke to the bank and this time they were in time to save the money.

This happened a month ago.

I contacted the Shit and told him I knew he was the thieve.

I know he is not alone in the scam. There are more people involved.

He got very angry and that was fine with me. Something happened to my feelings and I finally got free of the Shit.

I have been thinking for some time if I should report him to the authorities about the fake relationship.

I have not done it because I felt ashamed of being the stupid one to believe even though I regularly got angry and shouted and screamed about how he was treating me!

During the weekend I was going through some papers and some documents connected to the case and I decided the best way for me would be to write the whole story, being completely honest and tell the whole truth.

I don’t know what I will do with this but there might be a good idea to make an eBook and publish. Someone could perhaps read the book and see that her situation was not the first time in the world and she would not have to be ashamed. It might help her to get free.

I know I will never get the money back from the Shit so I don’t see the purpose of going to the authorities and walking through it all and them investigating.

Emotionally I am free and that is the most important thing for me.

Facebook told me that the Shit had made a new account and suggested I would send him friend request! Seriously! He uses the same name on the new one as the old one and that’s why I got this suggestion from Facebook.

I looked at the profile.

The man, who told me for years that he had no place to stay, no food, no clothes and was dying because no one wanted to help him to get the treatment he needed, has a profile picture on the new Facebook profile, dressed in new clothes, new shoes, with a fancy watch and a big smile of a happy man!

And on the 9^th of August he moved to Lagos!

According to my knowledge he has been in Lagos for 2 years trying to get the agent to find a job for him in Portugal!

The money for the Visa and everything belonging he got from me!

Seriously!

I have not given him any money since January last year.  He has asked but I have been firm.

The money he got in January last year were for some documents he needed to get for the agent!!

Anyway!

My decision is to write the story. It will be good for me to get all this out of my system and being honest to myself about everything, will cleanse my soul.

It’s a relive.

This will take some time and that is fine. I have plenty of time and can just relax.

There were people who warned me about the man but I didn’t believe.

I didn’t believe that anyone could be so mean and I struggled with the guilty feeling that I was blaming him and he was innocent!

I have got rid of everything here that reminds me of him, I prepared for him coming, and made sure he would have warm clothes and things he needed for his job.  All this have I given away to people who need help and could use the clothes. I gave the car to a friend of mine and his family uses it, and that’s a great feeling.

I am happy about my situation now. I am grateful for the concern and help I have got from my friends.

Healing is a process. It took me time to let go and now there is a straight road ahead.

Hulda Bjornsdottir

17. júlí 2024

Í gær sendi ég hugleiðingu um frítekjumark og hvernig skerðingar hafa áhrif á afkomu konu sem er búin að greiða í lífeyrissjóð frá upphafi.

Athugasemd kom frá einum þar sem hann talar um að frítekjumark ætti að vera 100 þúsund krónur fyrir tekjur frá Lífeyrissjóðum.

Hann segir jafnframt að hægt sé að líta á tekjur frá lífeyrissjóði sem atvinnutekjur.

Ég er ekki sammála öllu sem hann segir.

Ég lít á greiðslur til mín frá lífeyrissjóði mínum sem laun eða atvinnutekjur.  Ég borgaði í lífeyrissjóð alla mína starfstíð, prósentin mín voru dregin frá launum mínum og síðan greiddi atvinnurekandi mótframlag í sjóðinni.  Þetta var samkvæmt kjarasamningum!

Ég fékk ekki þessi prósent útborguð, þau voru sett í sjóðinn til þess að ég gæti notað þessa peninga þegar ég kæmist á eftirlaun, ef ég yrði svo heppin að lifa lengi.

Ég var svo heppin að lifa lengi og núna er ég ný orðin 79 ára og á ábyggilega eftir að minnsta kosti 10 ár í viðbót.

Hinn ágæti athugasemda karlmaður talar um 100 þúsund króna frítekjumark.

Ég hef heyrt þessa röksemd áður frá honum og FEB og LEB.

Að segja í einu orði að greiðslur frá lífeyrissjóði séu í raun atvinnutekjur og í næsta orði að tala um 100 þúsund krónur í frítekjumark, þegar frítekjumark atvinnutekna í dag er 225 þúsund á mánuði, er hrein móðgun og sýnir hve grútmáttlaus barátta FEB og LEB er.

Auðvitað á sama frítekjumark að gilda um atvinnutekjur og greiðslur frá lífeyrissjóðum.

Mínar greiðslur og launagreiðanda míns hafa setið á vöxtum hjá sjóðnum síðan ég byrjaði að borga í hann frá upphafi!

Í upphafi voru allar tekjurnar mínar skattlagðar en svo var breytt um takt og framlög í lífeyrissjóð ekki skattlögð fyrr en greitt yrði úr sjóðnum.

Núna greiði ég skatt af tekjum frá lífeyrissjóði og ríkið hirðir 45 prósent af tekjunum með skerðingum. Þar sem ég hef greitt í sjóðinn frá upphafi þá er sumt tvískattað en ég er ekkert að ergja mig yfir því, það eru bara nokkur ár og væri TR um megn að finna það út!

Ég var ekki kona í lægstu launuðu störfunum en samt með lág laun miðað við kallana og ég hef ekki mikla trú á því að konur í mönnum flokki eigi miklar fjármagnstekjur!

Það eru líka margar konur og menn sem hafa haft enn lægri laun en ég á starfsævinni og það er fólkið sem skrif mín fjalla um.  Mér kemur hreint ekkert við hvernig þeir í efri þrepunum hafa það og hvað verður um fjármagnstekju skerðingar þeirra. Það fólk lepur ekki dauðann úr skel og hefur áhyggjur af því þegar fer að líða á mánuðinn hvernig hægt verður að hafa eitthvað, bara eitthvað, á diskinum fram að mánaðamótum.

Fátækt fólk hefur ekki krafta til þess að berjast fyrir bættum kjörum þegar það er komið á eftirlauna aldur.

Margt af þessu fólki er búið á líkama og sál eftir erfiði ævinnar. Stúlkurnar og konurnar sem unnu sem sjúkraliðar til dæmis, eru búnar á því löngu fyrir 67 ára aldurinn og margar komnar á örykju.

Verkamennirnir sem strituðu myrkranna á milli eru á sama stað. Þeir eru löngu búnir að eyða öllum kröftum, bæði andlegum og líkamlegum.

Þetta fólk fékk greitt fyrir vinnu sína og greiddi í lögbundna lífeyrissjóði alla sína starfsævi og nú situr þetta fólk uppi með skerðingar eftir fyrstu 25 þúsundin á meðan þeir sem hafa unnið þægilega vinnu og hafa fulla starfsgetu eftir 67 ára, geta haldið áfram að vinna og fengið 225 þúsund króna frítekjumark fyrir greiðslur frá TR:

Það ber allt að sama brunni.

Hátekjuliðið sér um sína.

Hverjir eru það sem standa í baráttu fyrir eldri borgara? Eru það fátækir eldri borgarar? Nei, það held ég ekki.

Skoðið stjórnir FEB og LEB og athugið hvaða fólk er þar.

Þeir sem hafa unnið hjá þessum samtökum og tala um 100 þúsund króna frítekjumark fyrir okkur pöpulinn eiga ekki upp á pallborðið hjá mér.

Þar til sömu reglur gilda um atvinnutekjur og greiðslur frá lífeyrissjóðum tek ég ekki mark á baráttu þessara samtaka.

Fagurgalinn er flottur fyrir suma en ég verð reið og er löngu hætt að láta liðið særa mig með kröfum sem eru fyrir neðan virðingu eldri borgara baráttu.

Hulda Björnsdóttir

16. júlí 2024

Ég heyrði ekki betur en Gunnar Smári væri að gefa í skyn í þætti í gær að barátta fyrir breyttu skerðingarhlutfalli á greiðslur frá lífeyrissjóðum væri eingöngu fyrir þá sem eru vel stæðir eldri borgarar!

Ég reiddist þegar ég heyrði þetta.

Hann hefur verið ötull við að tala um öryrkja og hvað þeir hafi það slæmt, sem er auðvitað hárrétt. Hins vegar gerist það þegar öryrkinn verður 67 ára að hann hættir að vera öryrki og verður bara eldri borgari og hagur hans vænkast ekki. Ætli GS viti þetta?

Mér þykir það ekki mikil auðæfi að hafa 98.231 krónum meira á mánuði en sá sem aðeins fær greitt frá TR, þó ég fái 246.000 frá Lífeyrissjóði.

Tryggingastofnun og skatturinn éta upp megnið af því sem átti að vera fyrirhyggja fyrir áhyggjulausara lífi efri áranna!

Ég er auðvitað bara kona og var ekki með karlmanns laun á starfsferli mínum en ég greiddi í lífeyrissjóð frá upphafi þess kerfis.

Okkur var sagt að það sem við greiddum í lífeyrissjóð væri frábært því við mundum njóta þess í ellinni. Stjórnvöld hafa jafnt og þétt etið upp þennan sparnað okkar og nú súpum við seyðið af því.

Að lifa á Íslandi sem eldri borgari og hafa 391.462 krónur á mánuði eftir skatt er ekki líf hátekju manneskju. Það leyfi ég mér að fullyrða.

Ég er ekki að gera lítið úr kjörum þeirra sem ekki eiga neinn lífeyrissjóð og lifa við enn verri aðstæður. Ég er hins vegar að garga yfir því að sparnaður minn, sem var dreginn af launum mínum í hverjum mánuði í rúm 40 ár, skuli ekki skila mér meiru en 98.231 krónu á mánuði, fram yfir þann sem hefur ekki sparað í lífeyrissjóð.

Þeir sem hafa barist fyrir því að skerðingar yrðu felldar burtu af tekjum frá lífeyrissjóðum eru ekki að berjast fyrir hina tekjuhæstu. Þeir eru að berjast fyrir fólk eins og mig, sem fæ rétt rúmar 200 þúsund krónur eða minna á mánuði úr lífeyrissjóði.

Það sem var sett í lífeyrissjóð var partur af launum mínum og er þar af leiðandi launatekjur þegar ég fæ greitt á eftirlauna árunum úr sjóðnum. Þessar greiðslur voru í öllum kjara samningum ásamt framlagi vinnuveitandans á móti.

Núna er BB og co búin að koma því svo fyrir að eldri borgarar sem eru á vinnumarkaði og fá laun fyrir vinnu þar lifa við skerðingar mörk sem eru 225.000 á mánuði. Það er sem sagt ekki farið að skerða fyrr en eftir 225.000 króna tekjur en hjá okkur hinum er skert eftir 25.000.

Það er nokkur munur á 300.000 króna frítekjumarki á ári eða 2.400.000 (2,4 milljónum).

Hverjir eru það svo sem geta unnið eftir 67 ára? Það er spurning sem mætti velta fyrir sér en eitt er víst að hópur kvenna úr frekar lágum stéttum er ekki fjölmennur þar.

BB og co hafa séð um sína og hæla sér af því að hafa hækkað frítekjumark, en segja ekki frá því hvað liggur undir og hvað það eru margir sem njóta ávaxtarins! Ég man ekki hvað það eru margir sem nota atvinnu skerðingar og ég nenni ekki að fletta því upp! Ég get fullvissað ykkur um að það er ekki stór hluti eldri borgara.

Mikið af eldri borgurum hafa flúið land og búa hingað og þangað þar sem þeir geta dregið lífið fram án þess að svelta hálfu hungri.

Þetta fólk hefði margt þúsund sinnum frekar kosið að búa á Íslandi þar sem vinir og skyldmenni eru, en það var um tvennt að velja, að svelta á Íslandi eða geta lifað nokkuð áhyggjulausara lífi erlendis, fjarri ættingjum og vinum.

Við það að flytja úr landi falla niður allar félagslegar bætur, eins og til dæmis heimilisuppbót fyrir þá sem búa einir og í sumum löndum eru ekki tvísköttunarsamningar og þar sem þeir eru ekki, falla allar bætur, ellilífeyrir og það sem honum tilheyrir, niður.

Hér að neðan eru svo dæmi um hvernig þetta lítur út í tölum hjá þeim sem fær 246.000 krónur á mánuði frá lífeyrissjóði og hjá þeim sem hefur eingöngu lífeyri frá TR.

————————————

Fullur ellilífeyrir 333.294 á mánuði (einstaklingur sem býr t.d. erlendis og fær engar uppbætur eða einstaklingur sem býr á Íslandi og býr ekki einn. Ef hann byggi einn á Íslandi fengi hann heimilisuppbót)

Svona lýtur dæmið út: (fullur ellilífeyrir er kr.333.194 á mánuði fyrir skatt)

Greiðslur frá lífeyrissjóði 246.000 á mánuði

Greiðslur frá TR á mánuði eftir skerðingar 233.744

EINSTAKLINGUR með 246.000 króna tekjur frá Lífeyrissjóði hefur í heildarlaun (frá TR og lífeyrissjóði) 479.744 fyrir skatt

EINSTAKLINGUR sem hefur bara laun frá TR fær 333.194 fyrir skatt

Sá sem hefur lífeyrissjóðs greiðslur upp á 246.000,  fær krónur 391.462 á mánuði eftir skatt ( 222.903 kr. frá TR og 168.559 krónur frá lífeyrissjóði)

Sá sem hefur bara tekjur frá TR fær eftir skatt 293.231

Skerðingar hjá þeim sem hefur tekjur frá Lífeyrissjóði nema 45% eftir frítekjumark, en það eru hvorki meira né minna krónur 25.000 sem eru frítekjumark. Eftir þessar 25 þúsund reiknast 45% skerðingar sem dragast frá því sem greitt er frá TR!

Mismunur þessara tveggja í tekjum á mánuði eru 98.231 krónur.

Líklega finnst Gunnari Smára þetta vera smá smugulegt hjá mér að vera ekki sátt við mismuninn.

Mér finnst þetta óréttlátt og fer ekkert ofan af því.

Þegar lífeyrissjóður var kynntur í upphafi áttu greiðslur úr honum að vera viðbót við það sem TR greiddi en núna eru lífeyrissjóðir notaðir til að niðurgreiða kostnað ríkisins við almannatrygginga kerfið!

Hulda Björnsdóttir

10. júní 2024

Ég hlusta yfirleitt ekki á íslenskt útvarp eða sjónvarp og les ekki íslensk blöð.

Það eina sem ég fylgist með er Samstöðin, ekki alltaf en stundum.

Nú síðast hlustaði ég á Syni Egils á sunnudag og þar var einn frá Viðreisn og annar frá Sjálfstæðisflokki held ég

Það er ótrúlegt þegar ég hlusta á fólk frá hægri tala hvað þau vita í raun og veru lítið um hið almenna þjóðfélag.

Sjallarnir eru með málpípuna í lagi og vaða yfir allt og alla í þætti sem þessum á skýtugum skónum.

Ég væri löngu hætt að fylgjast með nokkru á landinu ef ég væri ekki háð því að fá eftirlaunin mín þaðan.

Það er svo hræðileg spilling grasserandi og valdafíknin tröllríður öllu.

Ég er viss um að Samfylkingin fer í stjórn með sjöllunum. Þau hafa verið að færa sig til hægri og miðað við það sem ég hef heyrt til þeirra þá eru þau ekki að berjast fyrir hina fátæku.

Sá reyndar Jóhann Pál með Ingu í þætti á Samstöðinni þar sem þau voru að tala um frumvarpið um Almannatryggingar. Hann hefur sett sig vel inn í málið en mér finnst hann ekki vera með sama baráttuandann og hann var í byrjun. Það tekst alltaf að berja niður í flokks agann  sama hvar er.

Að hugsa sér að þingmenn skuli ekki nenna að setja sig inn í mál sem varða fátækasta fólkið er þvílík skömm að orð eru ekki nægilega sterk til að lýsa því.

Allt gert fyrir völdin.

Ég verð alltaf fyrir jafn miklum vonbrigðum þegar ég hlusta á umræður um öryrkja og hvernig hægt er að bæta hag þeirra, sem er vissulega rétt og á að gera, en það er aldrei talað um þá staðreynd að þegar öryrkjar verða eftirlauna fólk snarbreytist staða þeirra.

Getur það verið að þeir sem þó hafa sett sig eitthvað inn í þessi mál, haldi að þegar ákveðnum aldri er náð þá hætti öryrkinn að vera öryrki og verði bara búmmmmmm allt í einu heill heilsu?

Þetta er staðreynd sem FF ætti að tala um en gerir ekki.

Ég er ekki öryrki og hef aldrei verið og á þar af leiðandi ekki neinna hagsmuna að gæta í málinu. Hins vegar ólst ég upp hjá öryrkja og þekki sára fátækt vel og veit hvernig hún fer með fólk.

Ísland er fjandsamlegt í garð fátækra og hefur líklega verið um langan tíma en núna keyrir þó um þverbak.

Umræða í þjóðfélaginu varðandi Almannatryggingalögin snýst um að hunsa eldri borgara og mér dettur stundum í hug að fólk vilji helst að fátækir eldri borgarar og annað fátækt fólk á landi drepist úr hungri og þar með sé sá vandi leystur!

Það tekur áratugi að laga samfélagið og ég verð ábyggilega löngu farin yfir móðuna miklu þegar það gerist.

Þetta er bara svo hræðilega sorglegt að ég get ekki þagað þunnu hljóði.

Hulda Bjornsdottir